ਵਸਤੇ ਸਂਨਿਧਾਨੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣਾ ਅਟੱਲ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧਤ੍ਤੂਰਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੱਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ।
ਧੂਪਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਜਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁਮੋਦਕੈਃ
ਸਰਜ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਤਿਲਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ; ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੇਣੇ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਧੁਪਂ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁਪਾਯਸਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ-ਵਾਸਾ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਸੁਰਿਤਿ ਵਾਚ੍ਯਮਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ—ਇਹ ਗੱਲ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਆਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਧ੍ਨਾਰ੍ਚਾ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਾਚ੍ਯਂ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤੈਃ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਸ਼ਰਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ—ਇਹ ਗੱਲ ਪੰਡਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਜਾਵੇ।
ਧੂਪੋ ਮਧੁਕਨਿਰ੍ਯਾਸੋ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀ
ਮਧੂ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਵਾਚ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਤਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ 'ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਃ ਪਦਮ੍ਬਨਿਰ੍ਯਾਸੋ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਤਿਲੋਦਨਮ੍
ਧੂਪ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵ ਉਮਾਪਤਿਰਿਤੀਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਹੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।'
ਪਾਰਣਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਪਵਾਸ ਮੁਕਣ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਸ੍ਵ ਦੀਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਵਨ੍ਤਮੀਸ਼ ਮਚ੍ਛੋਕਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਕੁਰੁष੍ਵ ਯੋਗ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜੋਗਵੀਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਉਪਵਾਸਂ ਸਮੁਦੀਤਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਕੁਨ੍ਦਕੁਸੁਮੈਰ੍ਧੂਪਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤ੍ਵਪਿ
ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਧੂਪ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੋਯੁਗਂ ਪ੍ਰੀਣਯੇਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਾਮਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਮਹਿषਾਖ੍ਯਂ ਚ ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਧੂਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਮਹਿਸ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸृਗਾਜਿਨਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਦਾਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇਣੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਣਨਂ ਦੇਵਨਾਥਾਯ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਚੂਤਮਞ੍ਜਰਿਭਿਰ੍ਵਿਭੋ
ਮੈਂਗੋ ਦੇ ਮੰਜਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਮਜਪ੍ਯਮਪੀਸ਼ਸ੍ਯ ਕਾਲਘ੍ਨੇਤਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਸਿਆਣੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੋਪਵੀਤਾਨ੍ ਸਹਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਾਂਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤੈਸ੍ਤਤ੍ਪਰਾਯਣੈਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਨੇਊ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਉਣ।
ਧੂਪਯੇਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਚ ਆਯਤ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਟਿਕਾਰਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਨਦ੍ਯਗਲਂ ਛਤ੍ਰਂ ਦਾਨਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਭਗਤ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਦਮੁਚ੍ਚਾਰਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਣਨਾਯ ਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਉਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ।
ਧਤ੍ਤੂਰਕੁਸੁਮੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਰ੍ਧੂਪਯੇਤ੍ ਸਿਲ੍ਹਕਂ ਤਥਾ
ਸਫੈਦ ਧਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸਿਲਹਕ ਦੀ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਘ੍ਨ ਇਦਮੁਚ੍ਚੈਰੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਹੇ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਹੀ ਜਾਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ਪਤ੍ਰਃ ਸਫਲੈਰ੍ਧੂਪਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਤਥਾਗੁਰੁਮ੍
ਉਹ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਫਲ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਨਾਲ ਧੂਪ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੜ੍ਹਾਵੇ।