ਸੁਰਭੀਣੀ ਨਿਵੇਦ੍ਯੇਤ੍ਥਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਗੰਧੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ਼ਯਨਂ ਸਦੈਵ ਅਸ੍ਮਾਕਮੇਵੇਹ ਤਵ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਵਿਛੋਣਾ ਇਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਸਤ੍ਯੇਨ ਤੇਨਾਮਿਤਵੀਰ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਨਾਸ਼ੋ ਮਮ ਨਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵ
ਹੇ ਅਪਾਰ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੱਚ ਦੀ ਬਰਕਤ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਨਕ੍ਤਾਂ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਦੇਵਰ੍षੇ ਤੈਲਕ੍ਸ਼ਾਰਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮਟ੍
ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੇਲ ਤੇ ਖਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਧਰਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
‘ਲੱਖਮੀ ਦੇ ਧਾਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ’ ਇਹ ਉਚਾਰ ਕੇ ਭੋਗ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ ਚਵृਸ਼੍ਚਿਕਰਾਸ਼ਿਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਬਿਛੂਆਂ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਵਿਚ ਦਿਸਦਾ ਰਹੇ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ—
ਤੁਲਾਸ੍ਥੇਰ੍ऽਕੇ ਹਰਿਃ ਕਾਮਃ ਸ਼ਿਵਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵਿਬੁਧ੍ਯਤੇ
ਜਦ ਸੂਰਜ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਹਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਵ ਜਾਗਦੇ ਹਨ।
ਸਸ਼ਯ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣੋਪੇਤਾ ਯਥਾ ਵਿਭਵਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਛੋਣੇ ਤੇ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ—
ਯਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚੀਰ੍ਣੇ ਵਿਯੋਗਸ੍ਤੁ ਨ ਭਵੇਦਿਹ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਕਰਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਵਿੱਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯੁਕ੍ਤਾ ਮृਗਸ਼ਿਰੇਣੈਵ ਸਾ ਤੁ ਕਾਲਾष੍ਟਮੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜਦ ਮ੍ਰਿਗਸ਼ੀਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸਤੇ ਸਂਨਿਧਾਨੇ ਤੁ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਾਕ੍ਸ਼ਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣਾ ਅਟੱਲ ਪੂਜਾ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਂਪੂਜਯੇਤ੍ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧਤ੍ਤੂਰਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਧੱਤੂਰੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ।
ਧੂਪਯੇਤ੍ ਸਰ੍ਜਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁਮੋਦਕੈਃ
ਸਰਜ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਸਤਿਲਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹੇ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕਸ਼, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ; ਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿਲ ਦੇਣੇ ਯੋਗ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਧੁਪਂ ਸ਼੍ਰੀਵਾਸਨਿਰ੍ਯਾਸਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁਪਾਯਸਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ-ਵਾਸਾ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਸੁਰਿਤਿ ਵਾਚ੍ਯਮਨਿष੍ਠੁਰਮ੍
ਗਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ—ਇਹ ਗੱਲ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਆਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਧ੍ਨਾਰ੍ਚਾ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸ੍ਮृਤਾ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਾਚ੍ਯਂ ਚ ਪਣ੍ਡਿਤੈਃ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ! ਸ਼ਰਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ—ਇਹ ਗੱਲ ਪੰਡਿਤਾਂ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਜਾਵੇ।
ਧੂਪੋ ਮਧੁਕਨਿਰ੍ਯਾਸੋ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਮਧੁ ਸ਼ष੍ਕੁਲੀ
ਮਧੂ ਦੇ ਗੂੰਦ ਦੀ ਧੂਪ ਤੇ ਭੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਪੂੜੀਆਂ ਹੋਣ।
ਵਾਚ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵੇਸ਼ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਤਿ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ 'ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਃ ਪਦਮ੍ਬਨਿਰ੍ਯਾਸੋ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸਤਿਲੋਦਨਮ੍
ਧੂਪ, ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਮਹਾਦੇਵ ਉਮਾਪਤਿਰਿਤੀਰਯੇਤ੍
ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਹੇ ਵੱਡੇ ਦੇਵ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੋ।'
ਪਾਰਣਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਪਵਾਸ ਮੁਕਣ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਯਸ੍ਵ ਦੀਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭਵਨ੍ਤਮੀਸ਼ ਮਚ੍ਛੋਕਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਕੁਰੁष੍ਵ ਯੋਗ੍ਯਮ੍
ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜੋਗਵੀਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਉਪਵਾਸਂ ਸਮੁਦੀਤਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਪਵਾਸ ਦੀ ਰੀਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯੇਤ੍ਕੁਨ੍ਦਕੁਸੁਮੈਰ੍ਧੂਪਯੇਤ੍ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤ੍ਵਪਿ
ਕੁੰਦ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਧੂਪ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸੋਯੁਗਂ ਪ੍ਰੀਣਯੇਚ੍ਚ ਰੁਦ੍ਰਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਾਮਤਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਜੋੜੇ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਗ੍ਗੁਲੁਂ ਮਹਿषਾਖ੍ਯਂ ਚ ਘृਤਾਕ੍ਤਂ ਧੂਪਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਗੁਗਲ ਅਤੇ ਮਹਿਸ ਦੇ ਗੋਬਰ ਨੂੰ ਘਿਉ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਧੂਪ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਚ ਸਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸृਗਾਜਿਨਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਦਾਨ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਦੇਣੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ।