ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰੇਣ ਨਿਪਪਾਤ ਤਤੋ ऽਮਬਰਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਯਦृਚ੍ਛਯਾ ਨਿਪਤਿਤੋ ਯਨ੍ਤ੍ਰਮੁਕ੍ਤੋ ਯਥੋਪਲਃ
ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਰੋਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਇਆ ਪੱਥਰ।
ਨਿਪਪਾਤਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਸ ਵृਤਃ ਕਿਨ੍ਨਰਚਾਰਣੈਃ
ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਕਿੰਨਰਾਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਅਰ੍ਦ੍ਧਪਕ੍ਵਂ ਯਥਾ ਤਾਲਾਤ੍ ਫਲਂ ਕਪਿਭਿਰਾਵृਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਅੱਧ ਪੱਕਾ ਤਾਲ ਦਾ ਫਲ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਨਿਪਤਸ੍ਵ ਹਰਿਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਦਿ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ऽਭਿਵਾਞ੍ਛਸਿ
'ਜੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈ।'
ਕਿਂ ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਰੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਦਧ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਮੇ
'ਹਰੀ ਦਾ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ!'
ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਵਿ ਤਚ੍ਛਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਹੁਣ ਇਹ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਹਰੇਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪੁਰੀ
ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ।
ਵਰਣਾਯਾਸ੍ਤਥੈਵਾਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਵਰੁਣਾ ਤੇ ਅਸੀ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਥਾਂ ਉਤਰੇਆ ਸੀ।
ਵਰਣਾਯਾਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨ੍ਯਮਜ੍ਜਤ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਵਰੁਣਾ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਲੁਲਂਸ੍ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰਵਹ੍ਨ੍ਯਾਰ੍ਤ੍ਤੋ ਭ੍ਰਮਤੇ ऽਲਾਤਚਕ੍ਰਵਤ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਾਗਾ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ऽਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਨਾਗ, ਵਿਦਿਆਧਰ, ਪੰਛੀ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ,
ਤਾਵਨ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਗਤਾ ਵੇਦਯਿਤੁਂ ਮੁਨੇ
ਇੰਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਘਰ ਗਏ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ।
ਰਮ੍ਯਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਵਾਸਂ ਮਨ੍ਦਰਂ ਰਵਿਕਾਰਣਾਤ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਵਸੇਬਾ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ, ਸੂਰਜ ਕਰਕੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਭਾਸ੍ਕਰਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਮੁਪਾਨਯਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਲਈ, ਉਹ ਮੰਦਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਲੈ ਆਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਲੋਲੇਤਿ ਰਥਮਾਰੋਪਯਤ੍ ਪੁਨਃ
ਉਸਦਾ ਨਾਂ 'ਲੋਲਾ' ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਸਬਾਨ੍ਧਵਂ ਸਨਗਰਂ ਪੁਨਰਾਰੋਪਯਦ੍ ਦਿਵਿ
ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੇਤ, ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਂ ਦੇਵਂ ਵੈਰਾਜਂ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਗਤਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੈਰਾਜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ।
ਦਿਵਾਕਰੋ ਭੂਮਿਤਲੇ ਭਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਨ ਚ ਸਂਪ੍ਰਦਗ੍ਧਃ
ਭਵ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੂਰਜ, ਫਿਰ ਵੀ ਸੜਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਚਾਪਿ ਨਿਸ਼ਾਚਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ ਤ੍ਵਾਰੋਪਿਤਃ ਖੇ ਸਪੁਰਃ ਸਬਨ੍ਧੁਃ
ਅਤੇ ਸਵੈਭੂ ਨੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਆਰਾਧਨਾਯ ਦੇਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹਰੀਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਵਦਸ੍ਵ ਤਾਨ੍
ਦੱਸੋ, ਹਰੀ ਤੇ ਈਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਦੀ ਹੈ।
ਆਰਾਧਨਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ ਧੀਮਤਃ
ਸ਼ਰਵ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ,
ਤਦਾ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਭੋਗਿਭੋਗੇ ਸ਼੍ਰਿਯਃ ਪਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ, ਸੱਪ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਇਕ ਪਿੱਛੋਂ ਇਕ ਸੁੱਤੀਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਮਨੁਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਹਰ ਕੰਮ ਨੂਂ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਸ਼ਯਨਂ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਲਈ ਸੁਟਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਵੀਤਕਂ ਚੈਵ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਜਨੇਊ ਪਾ ਲਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ,
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਸਮਾਨਯੇਤ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਹਨੂੰ ਸੁੱਤਣ ਲਈ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਕਦਮ੍ਬਾਨਾਂ ਸੁਗਨ੍ਧਾਨਾਂ ਕੁਸੁਮੈਃ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤੇ
ਕਦੰਬ ਦੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਚੌਕੀ ਉੱਤੇ,
ਸੌਵਰ੍ਣਪਙ੍ਕਜਕृਤੇ ਸੁਖਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋਪਧਾਨਕੇ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤੇ ਨਰਮ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛਾਈ ਹੋਈ ਗਦੀ ਨਾਲ,