ਲੇਪਾਦੁਲ੍ਲੇਖਨਾਤ੍ ਸੇਕਾਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਾਰ੍ਜਨਾਤ੍
ਮਲਣ, ਖੁਰਚਣ, ਛਿੜਕਣ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਚਮਕਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮृਦਮ੍ਬੁਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ਾਰਾਣਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਮਿੱਟੀ, ਪਾਣੀ, ਰਾਖ ਤੇ ਖਾਰਾ ਪਦਾਰਥ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਸ੍ਮਾਮ੍ਬਿਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਂਸ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਲਾਵੋਦ੍ਰਵਸ੍ਯ ਚ
ਰਾਖ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਗਨ੍ਧਾਪਹਾਰਤਃ
ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਰ੍ਦਭੋ ਭਾਰਵਾਹਿਤ੍ਵੇ ਸ਼੍ਵਾ ਮृਗਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਗਧਾ ਭਾਰ ਲਿਉਣ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੁੱਤਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਫੜਨ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰੁਤੇਨੈਵ ਸੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਕ੍ਵੇष੍ਟਕਚਿਤਾਨਿ ਚ
ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਂਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਤੇ ਜ੍ਞਾਤਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਨੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਤਥੈਵ ਮृਤਹਾਰਿਣਃ
ਅਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਫਾਈ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਆਚਮ੍ਯੈਵ ਤੁ ਨਿਃਸ੍ਨੇਹਂ ਗਾਮਾਲਭ੍ਯਾਰ੍ਕਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਾਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਪਾਦਾਮ੍ਭਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ ਬਹਿਃ
ਘਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਗੰਦ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਸਰੋਹਦਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਪੇਦ੍ ਜਨਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਂ ਵੀਰਹੀਨਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਨਤਾ ਵਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਡਰਪੋਕ ਜਾਂ ਮੰਦ-ਕਿਰਤੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਲਾਪਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤੇਰ੍ऽਕਾਵਲੋਕਨਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਾਪਵਿਦ੍ਧਨਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯਧਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਗਿਰੇ ਹੋਏ, ਕੱਢੇ ਹੋਏ, ਨੰਗੇ, ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨ—
ਅਮੀषਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਹਿ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਕੜ-ਚਿਹਰੇ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਵੁਭੌ ਸੂਤਿਕੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਤਯੋਰਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ 'ਸੂਤਿਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਧੀਨਃ ਸ षਣ੍ਢਃ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਪੁੰਸਕ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਰਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਕ੍ਤੋ ਸ ਮਾਰ੍ਜਾਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਿਃ
ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮਾਹੁਰਾਖੁਂ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਰਗੁਣਦ੍ਵੇषੀ ਸ ਸ਼੍ਵਾਨ ਇਤਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਤੋਂ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮਾਹੁਃ ਕੁਕ੍ਕੁਟਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਰਗਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਵੀ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਾਪਦਿ ਸ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਃ ਪਤਿਤਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਿਤ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਰੀਵਧਕृਦਪਵਿਦ੍ਧਃ ਸ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਗਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਨਗ੍ਨਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ਸਦ੍ਭਿਸ੍ ਤੇषਾਮਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਨੰਗੇ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਂ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ ਚਾਣ੍ਡਾਲੋ ऽਧਮੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਮਨੁੱਖ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਾਸ਼ੀ ਯਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਖੱਡ ਵਿੱਚੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਦਰ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਨਰਃ
ਕੰਜੂਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤੁ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕੋਚ੍ਛੇਦਃ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹਿ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਪਰ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਾਰਨ ਲਈ ਕਟਾਈ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।