ਯਦ੍ਭੋਜ੍ਯਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਸ੍ਨੇਹਾ ਵ੍ਰੀਹਯਃ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾ ਵਿਕਾਰਾਃ ਪਯਸਸ੍ਤਥਾ
ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਤੇਲ ਰਹਿਤ ਚੌਲ ਤੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ ਦ੍ਵਿਦਲਕਾਦੀਨਿ ਭੋਜ੍ਯਾਨਿ ਮਨੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਦਾਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨੂ ਨੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲਦਾਰੁਮਯਾਨਾਂ ਚ ਤृਣਮੂਲੌषਧਾਨ੍ਯਪਿ
ਪਹਾੜੀ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ, ਘਾਹ ਦੇ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਅਨਾਜ ਵੀ ਖਾਣ ਯੋਗ ਹਨ।
ਵਲ੍ਕਲਾਨਾਮਸ਼ੇषਾਣਾਮਮ੍ਬੁਨਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਿष੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਕਿਸਮ ਦੇ ਛਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਪਾਸਿਕਾਨਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਹ ਭਸ੍ਮਨਾ
ਕਪਾਹ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਰਾਖ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਃ ਪਾਕੇਨ ਭਾਣ੍ਡਾਨਾਂ ਮृਨ੍ਮਯਾਨਾਂ ਚ ਮੇਧ੍ਯਤਾ
ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਕਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਥ੍ਯਾਗਤਮਵਿਜ੍ਞਾਤਂ ਦਾਸਵਰ੍ਗੇਣ ਯਤ੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਸੜਕ 'ਤੇ ਮਿਲੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਵੇ—
ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਬਾਲਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਬਾਲਸ੍ਯ ਚ ਮੁਖਂ ਸ਼ੁਚਿ
ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੇ ਕੰਮ, ਤੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਮੂੰਹ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵਾਗ੍ਵਿਪ੍ਰੁषੋ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਤਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਮ੍ਬੁਬਿਨ੍ਦਵਃ
ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਬੋਲ ਚਾਲ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਗਰਮ ਹੋਈਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ।
ਲੇਪਾਦੁਲ੍ਲੇਖਨਾਤ੍ ਸੇਕਾਦ੍ ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਂਮਾਰ੍ਜਨਾਰ੍ਜਨਾਤ੍
ਮਲਣ, ਖੁਰਚਣ, ਛਿੜਕਣ, ਘਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਚਮਕਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮृਦਮ੍ਬੁਭਸ੍ਮਕ੍ਸ਼ਾਰਾਣਿ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਵ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਯੇ
ਮਿੱਟੀ, ਪਾਣੀ, ਰਾਖ ਤੇ ਖਾਰਾ ਪਦਾਰਥ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਵਰਤਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭਸ੍ਮਾਮ੍ਬਿਭਿਸ਼੍ਚ ਕਾਂਸ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਲਾਵੋਦ੍ਰਵਸ੍ਯ ਚ
ਰਾਖ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਤੇ ਧੋਣ ਵਾਲੇ ਬਰਤਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਮਪਿ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਗਨ੍ਧਾਪਹਾਰਤਃ
ਹੋਰ ਪਦਾਰਥ ਵੀ ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਬਦਬੂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਰ੍ਦਭੋ ਭਾਰਵਾਹਿਤ੍ਵੇ ਸ਼੍ਵਾ ਮृਗਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਗਧਾ ਭਾਰ ਲਿਉਣ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਕੁੱਤਾ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਫੜਨ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰੁਤੇਨੈਵ ਸੁਦ੍ਧ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਕ੍ਵੇष੍ਟਕਚਿਤਾਨਿ ਚ
ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਪਦਾਰਥ ਹਵਾ ਨਾਲ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਗ੍ਰਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਸਂਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਉਤਾਰ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਹਿੱਸਾ ਛਿੜਕਣ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਤੇ ਜ੍ਞਾਤਪੂਰ੍ਵੇ ਚ ਨੈਵ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਣਜਾਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਸ਼ੌਚਾਰ੍ਥਂ ਤਥੈਵ ਮृਤਹਾਰਿਣਃ
ਅਪਵਿੱਤਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਫਾਈ ਲਈ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿਉਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨ੍ਹਾਵੇ।
ਆਚਮ੍ਯੈਵ ਤੁ ਨਿਃਸ੍ਨੇਹਂ ਗਾਮਾਲਭ੍ਯਾਰ੍ਕਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗृਹਾਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਪਾਦਾਮ੍ਭਾਂਸਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ ਬਹਿਃ
ਘਰ ਤੋਂ ਪੈਰ ਧੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਗੰਦ ਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਯੀਤ ਦੇਵਖਾਤੇषੁ ਸਰੋਹਦਸਰਿਤ੍ਸੁ ਚ
ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ, ਕਮਲ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਲਪੇਦ੍ ਜਨਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟਂ ਵੀਰਹੀਨਾਂ ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਨਤਾ ਵਲੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕੀਤੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਡਰਪੋਕ ਜਾਂ ਮੰਦ-ਕਿਰਤੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਲਾਪਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਤੇਰ੍ऽਕਾਵਲੋਕਨਾਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਾਪਵਿਦ੍ਧਨਗ੍ਨਾਸ਼੍ਚਾਣ੍ਡਾਲਾਦ੍ਯਧਮਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਗਿਰੇ ਹੋਏ, ਕੱਢੇ ਹੋਏ, ਨੰਗੇ, ਜਾਂ ਚੰਡਾਲ ਆਦਿ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਹਨ—
ਅਮੀषਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨਿ ਹਿ
ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਕੜ-ਚਿਹਰੇ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਵੁਭੌ ਸੂਤਿਕੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਤਯੋਰਨ੍ਨਂ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ 'ਸੂਤਿਕਾ' ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤृਦੇਵਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਧੀਨਃ ਸ षਣ੍ਢਃ ਪਰਿਗੀਯਤੇ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਨਪੁੰਸਕ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪਰਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਕ੍ਤੋ ਸ ਮਾਰ੍ਜਾਰਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਿਃ
ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਬਿੱਲੀ ਕਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਮਾਹੁਰਾਖੁਂ ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਨਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਚੂਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।