ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਪਰਿਖ੍ਯਾਤਮष੍ਟਮਂ ਨਰਕੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਅੱਠਵਾਂ ਨਰਕ, ਜੋ ਨਰਕੋਤਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਯੋਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰਪਤ੍ਰਸ੍ਤਥੈਵੋਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵਾਨਭੋਜਨਃ
ਕਰਪਤ੍ਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਸ਼ਵਾਨਭੋਜਨ ਹੈ।
ਤਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ਮੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਘੋਰਾ ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ
ਅਠਾਰਵਾਂ ਨਰਕ, ਵੈਤਰਣੀ ਨਦੀ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਸ਼ੋषਣੋ ਨਾਮ ਤਥਾਪ੍ਯਨਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਵੈਤੇ ਨਰਕਾਃ ਸੁਕੇਸ਼ਿਨ੍
ਸੰਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਨੰਤ ਨਰਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਨਰਕ ਹਨ, ਸੁਕੇਸ਼ਿਨ।
ਏਤਦ੍ ਵਦਨ੍ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੋ; ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਫਲਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਨਰਕਾਨ੍ ਮੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤਾਨ੍
ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਨਰਕਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਣ ਲਈ ਹਨ।
ਯੇ ਪੁਰਾਣੇਤਿਹਾਸਾਰ੍ਥਾਨ੍ ਨਾਭਿਨਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿਨਃ
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ—
ਯਾਜ੍ਯੋਪਾਧ੍ਯਾਯਯੋਰ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕृਤੋ ਭੇਦੋ ऽਧਮੈਰ੍ਮਿਥਃ
ਤੇ ਉਹ ਘਟੀਆ ਲੋਕ, ਜੋ ਯਾਜਕ ਤੇ ਉਪਾਧਿਆਇ ਵਿਚ ਫੁਟ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਕਰਪਤ੍ਰੇਣ ਪਾਟ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੇ ਦ੍ਵਿਧਾ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਕਰਪਤ੍ਰਾ ਆਰੀ ਨਾਲ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਲਵ੍ਯਜਨਹਰ੍ਤ੍ਤਾਰਃ ਕਰਮ੍ਭਸਿਕਤਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪੱਖਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਰੇਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ—
ਸ ਦ੍ਵਿਧਾ ਕृष੍ਯਤੇ ਮੂਢਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਤੁਣ੍ਡੈਃ ਖਗੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਤਿੱਖੇ ਚੋਚ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਤੁਦਨ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤੁਣ੍ਡੈਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਤ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਉਪਰ ਪੰਛੀ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਚੋਚਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਜ੍ਰਤੁਣ੍ਡਨਖਾ ਜਿਹ੍ਵਾਮਾਕਰ੍षਨ੍ਤੇ ऽਸ੍ਯ ਵਾਯਸਾਃ
ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਚੋਚ ਤੇ ਨਖ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜੀਭ ਨੂੰ ਫਾੜਦੇ ਹਨ।
ਮਜ੍ਜਨ੍ਤੇ ਪੂਯਵਿਮ੍ਮੂਤ੍ਰੇ ਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇ ਹ੍ਯਧੋਸੁਖਾਃ
ਉਹ ਉਲਟੇ ਮੂੰਹ ਪੂ, ਪੀਵ ਤੇ ਮੂਤ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਸੁ ਯੇ ऽਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਬਾਲਪਿਤ੍ਰਗ੍ਨਿਮਾਤृषੁ
ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ, ਪਿਤਾ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਸੂਚੀਮੁਖਾਸ਼੍ਚ ਜਾਯਨ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤ੍ਤਾ ਗਿਰਿਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਹ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪਦੇ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ।
ਵਿਡ੍ਭੋਜਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰਕਂ ਤੇ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਚ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਗੰਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਭੋਜਨਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਖਾਣਾ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੰਡਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੰਘ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਹਿ ਕਰਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਤਪ੍ਤਸੁਮ੍ਭੇ ਸੁਦਾਰੁਣੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਬੜੀ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੜਾਹੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਨੇਤ੍ਰਗਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਧਮ੍ਯਤੇ ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਫੂਕਦੇ ਹਨ।
ਜਾਮਯੋ ਗੁਰਵੋ ਵृਦ੍ਧਾ ਯੈਃ ਸਂਸ੍ਪृष੍ਟਾਃ ਪਦਾ ਨृਭਿਃ
ਜਿਹੜੇ ਮਰਦ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਵੱਡਿਆਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੂਹਦੇ ਹਨ—
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰੌਰਵੇ ਘੋਰੇ ਹ੍ਯਾਜਾਨੁਪਰਿਦਾਹਿਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਅੱਗ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषਾਮਯੋਗੁਡਾਸ੍ਤਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਦਨੇ ऽਦ੍ਭੁਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ ਸੁੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਿਨ੍ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਮਿਤਾ ਯੈਸ੍ਤੁ ਪਾਪਾਨਾਮਿਤਿ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਰਵਣੇषੁ ਨਿਖਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਛੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੂਪਵਾਪੀਤਡਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਭਙ੍ਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਕੂਆਂ, ਪੰਡ, ਜਾਂ ਝੀਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੇ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕਰ੍ਤ੍ਤਿਕਾਭਿਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੀਭਿਃ ਸੁਰੌਦ੍ਰੈਰ੍ਯਮਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਛੁਰੀਆਂ ਨਾਲ ਕੱਟਦੇ ਹਨ।
ਤੇषਾਂ ਗੁਦੇਵ ਚਾਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਨਿਃਕृਨ੍ਤਨ੍ਤਿ ਵਾਯਸਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਕਾਂਵੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਂਤਾਂ ਨਿਕਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ੇ ਸਂਭ੍ਰਮੇ ਚਾਪਿ ਸ ਸ਼੍ਵਭੋਜ੍ਯੇ ਨਿਪਾਤ੍ਯਤੇ
ਕਲੇਸ਼ ਜਾਂ ਅਣਸੁਝੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਲਈ ਰੱਖੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਨ੍ਤਿ ਯਨ੍ਤ੍ਰਪੀਡੇ ਤੇ ਤਾਡ੍ਯ ਮਾਨਾਸ੍ਤੁ ਕਿਙ੍ਕਰੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰ ਮਾਰਦੇ ਤੇ ਪੀਟਦੇ ਹਨ।