ਅਹਙ੍ਕਾਰਮਸ਼ੌਣ੍ਡੀਰ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮੋ ऽਯਂ ਗੁਹ੍ਯਕੇष੍ਵਿਤਿ
ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮੋ ऽਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਆਤਮ-ਅਧਿਐਨ ਤੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਭਗਤੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਨਾਮਯਂ ਧਰ੍ਮਃ ਸਦਾ ਚਾਮਿषਗृਧ੍ਨੁਤਾ
ਪਿਸਾਚਾਂ ਲਈ ਇਹ ਧਰਮ ਹੈ: ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਨਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਥਿਤਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਗਤਿਪ੍ਰਦਾਃ
ਇਹ ਬਾਰਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰਸਤੇ, ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸੇ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਮਾਨਵਾ ਧਰ੍ਮਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਭੂਯੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਮੁੜ ਦੱਸੋ।
ਯੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਨਰਾ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ—
ਜਲੋਪਰਿ ਮਹੀਯਂ ਹਿ ਨੌਰਿਵਾਸ੍ਤੇ ਸਰਿਜ੍ਜਲੇ
ਜਲ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ, ਨੌਕਾ ਵਾਂਗ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਰ੍ਣਿਕਾਕਾਰਮਤ੍ਯੁਚ੍ਚਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਤ੍ਮ
ਉਸ ਨੇ ਘਰ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਬਣਾਇਆ।
ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਦ੍ਵੀਪਸਂਜ੍ਞਾਨਿ ਕृਤਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਹ ਥਾਂ ਬਣਾਏ, ਜੋ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ, ਜੋ ਯੋਜਨਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਦੱਸ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਲਕ੍ਸ਼ੋ ਬਾਹ੍ਯਤਃ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪਲਕਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਟਾਪੂ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਸ਼ਾਲ੍ਮਲਿਦ੍ਵੀਪੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣੋ ऽਸ੍ਯ ਮਹੋਦਧੇਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸ਼ਾਲਮਲੀ ਟਾਪੂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਘृਤੋਦੋ ਦ੍ਵਿਗੁਣਸ਼੍ਚੈਵ ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਕੁਸ਼ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਘੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੋ ਦਧਿਸਂਜ੍ਞਿਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਦਹੀਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਏਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰਸ੍ਪਰਮਪਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡੇ ਹਨ ਤੇ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਜਮ੍ਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ ਸਮਾਰਭ੍ਯ ਯਾਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਰਨ੍ਤਤਃ
ਜੰਬੂ ਟਾਪੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖਰੀ ਦੂਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ,
ਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰੋ ਲਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਚਾਰ ਕਰੋੜ ਪੰਜ ਪੰਜ ਲੱਖ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਮਣ੍ਡਕਟਾਹੇਨ ਸਮਨ੍ਤਾਦਿਭਿਪੂਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਪਾਸੇ 'ਲੱਖ-ਮੰਡ-ਕਟਾਹ' ਨਾਪ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਦਿष੍ਯਾਮਸ੍ਤਵ ਵਯਂ ਸ਼ृਮੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗੇ; ਸੁਣੋ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਾਕਾਨ੍ਤੇषੁ ਨ ਤੇष੍ਵਸ੍ਤਿ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਬਦਲਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਲਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਨਿਗਦ੍ਯੇਤ ਮਹਾਭੁਜ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਲੈ ਹੋਣ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾ ਬਾਹੂ।
ਪੈਸ਼ਾਚਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਧਰ੍ਮਂ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤੇ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ਿਨਃ
ਜੋ ਪੈਸ਼ਾਚੀ ਚਲਣ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ੌਚਰਹਿਤੋ ਘੋਰਃ ਕਰ੍ਮਾਨ੍ਤਨਾਸ਼ਕृਤ੍
ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰੌਰਵਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਰੌਦ੍ਰਃ ਪੁष੍ਕਰੋ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਫਿਰ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਹਨ; ਪੁਸ਼ਕਰ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਕਿਯਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਕਾ ਚ ਤੇषੁ ਸ੍ਵਰੂਪਤਾ
ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ?
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰੌਰਵਾਦੀਨਾਂ ਸਂਖ੍ਯਾ ਯਾ ਤ੍ਵੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਃ
ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਇਕੀ ਹੈ।
ਰੌਰਵੋ ਨਾਮ ਨਰਕਃ ਪ੍ਰਥਮਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਤਃ
ਰੌਰਵ ਨਾਮ ਦਾ ਨਰਕ ਪਹਿਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਦ੍ਵਿਗੁਸ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹਾਰੌਰਵ ਉਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਦੂਜਾ ਨਰਕ ਮਹਾ-ਰੌਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧਤਾਮਿਸ੍ਰਕੋ ਨਾਮ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ਦ੍ਵਿਗੁਮਃ ਪਰਃ
ਚੌਥਾ ਨਰਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅੰਧਤਾਮਿਸ੍ਰਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਤਿष੍ਠਂ ਚ ਨਰਕਂ ਘਟੀਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤਮਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ ਨਰਕ, ਅਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਅਤੇ ਘਟੀਯੰਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।