ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕਾਯਦਾਰਣੈਃ
ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਯਸਾਮਧੀਸ਼ਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪਾਦਤਲੈਰ੍ਮਮਰ੍ਦ
ਮੰਦਬੁਧੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲਿਆ।
ਪਾਦੇषੁ ਭੂਮਿਂ ਕਰਯੋਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮੁਲ੍ਲਾਲ੍ਯ ਬਲਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਿਰੋਚਨਂ ਹਿ ਸਕੁਞ੍ਜਰਂ ਖੇ ਸਨਿਯਨ੍ਤृਵਾਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ, ਹਾਥੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਵਾਹਕ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਟ੍ਟਂ ਸਨ੍ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਗਲਹਰ੍ਮ੍ਯਭੂਮਿ ਪੁਰਂ ਸੁਕੇਸ਼ੇਰਿਵ ਭਸ੍ਕਰੇਣ
ਕਿਲ੍ਹੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮਹਲ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਮਾਕ੍ਰਨ੍ਦਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ਹਿ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਘਨਰਾਵਤੁਲ੍ਯਮ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਉੱਚੀ ਚੀਖ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਹੇ ਜਮ੍ਭਕੁਜਮ੍ਭਕਾਦ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਹਾਨ੍ਧਕੇਨ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗਦਯਾ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਂ ਵਾਜਿਮਖੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਿੰਦਰ ਵਾਜੀ ਯਗ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਥਾ ਪਤਙ੍ਗਾ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਦਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੁ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਾਨ੍ ਜਮ੍ਭਮੁਖਾਨਰਾਤੀਨ੍
ਪਰ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਦਾ ਹਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਭ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦੇਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਤਰਸਾ ਕੁਜਮ੍ਭਂ ਨਿਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਲਂ ਚ ਮੁष੍ਟ੍ਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁਜੰਭ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੁਸ਼ਟ ਨਾਲ ਬਲਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕਃ ਸਤ੍ਵਰਿਤੋ ऽਭ੍ਯੁਪੇਯਾਦ੍ ਰਣਾਯ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਜਲਨਾਯਕੇਨ
ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇ ਨਾਯਕ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪਾਸ਼ਮਾਵਿਧ੍ਯ ਗਦਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸ ਚ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਸ਼ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਯਸਾਂ ਨਿਧਾਨਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕੋ ਦੇਵਬਲਂ ਮਮਰ੍ਦ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੰਧਕ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਭ੍ਯਯਾਦ੍ ਦਾਨਵਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਦਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਃ
ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮੇਤ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਲਾਨ੍ਮਹਰ੍षੇ
ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਮਯਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਚ ਸ਼ਮ੍ਵਰੋ ऽਪਿ ਕਣ੍ਠਾਵਲਗ੍ਨੇ ਜ੍ਵਲਨੇ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ
ਮਾਇਆ ਜਲਦੀ ਜਲਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਵੱਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਭਿਪਨ੍ਨੋ ਵਿਪਿਨੇ ਯਥੈਵ ਮਤ੍ਤੋ ਗਜਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤਿ ਵੇਦਨਾਰ੍ਤ੍ਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦਾ ਹੈ,
ਆਃ ਕਿਂ ਕਿਮੇਤਨ੍ਨਨੁ ਕੇਨ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਿਤੋ ਮਯਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਦਾਨਵਸ਼੍ਚ
ਅਹ! ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਕੌਣ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਤੇ ਦਾਨਵ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਗਿਆ?
ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ऽਨ੍ਯੈਰ੍ਹੁਤਾਸ਼ਨੋ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਰਣਾਗ੍ਰੇ
ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ! ਲੜਾਈ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਉਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਰਿਘਂ ਹੁਤਾਸ਼ਂ ਸਮਾਦ੍ਰਵਤ੍ ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਹਿ
ਉਸ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਠਾਈ ਤੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ, ਚੀਕਦਾ, 'ਰੁਕੋ! ਰੁਕੋ!'
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਨਿष੍ਪਿਪੇष ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕਃ ਪਾਵਕਮਾਸਸਾਦ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਖਾੜ ਕੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਜੀ, ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਸਮਾਹਤੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਤਥਾਨ੍ਧਕਂ ਸ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ऽਭ੍ਯਧਾਵਤ੍
ਵੱਜ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਸ ਤਾਡਿਤੋ ऽਗ੍ਨਿਰ੍ਦਿਤਿਜੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਭਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਦੁਦ੍ਰਾਵ ਰਣਾਜਿਰਾਦ੍ਵਿ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਲੋਂ ਵੱਜ ਕੇ, ਅੱਗ ਡਰ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਿਆ।
ਯਾਨ੍ ਯਾਞ੍ਸ਼ਰੇਣ ਸ੍ਪृਸ਼ਤੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕृਤਵਾਨ੍ ਰਣਾਜਿਰਾਤ੍
ਜੋ ਵੀਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਭੱਜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਦਨੁਪੁਙ੍ਗਵੈਸ੍ਤੁ ਤਦਾਨ੍ਧਕੋ ਭੂਮਿਮੁਪਾਜਗਾਮ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅੰਧਕਾ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਸਹਾਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਪਰਿਚਾਰਣਾਯ ਪਾਤਾਲਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਮਾਵਸਨ੍ਤ
ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਲਈ ਆਏ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਵੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਪਾਤਿਤੋ ਭੁਵਿ ਸੂਰ੍ਯੋਣ ਤਤ੍ਕਦਾ ਕੁਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਚ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਿੱਥੇ ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ?
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪਾਤਿਤੋ ਭੂਮ੍ਯਾਮਾਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣ ਹਿ
ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਸੁੱਟਿਆ?
ਯਥੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ਮਾਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾਨਘ
ਜਿਵੇਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।