ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਾ ਭੈष੍ਟਚ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਕੋ ऽਯਂ ਸੁਰਾਧਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਤੋਯਦਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੋਹੜੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਹਾੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਸਾਧੁਵਾਦਂ ਦਦੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਯੂਥਪਾਃ
ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੁਃਸਹਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਮਤ੍ਵਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮਗਾਦ੍ ਯਮਃ
ਇਹ ਅਸਹਿਣ ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਯਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਤਮਭ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਜਲੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਕਣਪੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਬਬਨ੍ਧਾਥ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਮਤ੍ਤਗਜਂ ਬਲੀ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਦੌੜ ਕੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਮਰ੍ਦ ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸਵਾਹਂ ਸਲਿਲੇਸ਼੍ਵਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕਾਯਦਾਰਣੈਃ
ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਯਸਾਮਧੀਸ਼ਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪਾਦਤਲੈਰ੍ਮਮਰ੍ਦ
ਮੰਦਬੁਧੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲਿਆ।
ਪਾਦੇषੁ ਭੂਮਿਂ ਕਰਯੋਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮੁਲ੍ਲਾਲ੍ਯ ਬਲਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਿਰੋਚਨਂ ਹਿ ਸਕੁਞ੍ਜਰਂ ਖੇ ਸਨਿਯਨ੍ਤृਵਾਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ, ਹਾਥੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਵਾਹਕ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਟ੍ਟਂ ਸਨ੍ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਗਲਹਰ੍ਮ੍ਯਭੂਮਿ ਪੁਰਂ ਸੁਕੇਸ਼ੇਰਿਵ ਭਸ੍ਕਰੇਣ
ਕਿਲ੍ਹੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮਹਲ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਮਾਕ੍ਰਨ੍ਦਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ਹਿ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਘਨਰਾਵਤੁਲ੍ਯਮ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਉੱਚੀ ਚੀਖ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਹੇ ਜਮ੍ਭਕੁਜਮ੍ਭਕਾਦ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਹਾਨ੍ਧਕੇਨ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗਦਯਾ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਂ ਵਾਜਿਮਖੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਿੰਦਰ ਵਾਜੀ ਯਗ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਥਾ ਪਤਙ੍ਗਾ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਦਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੁ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਾਨ੍ ਜਮ੍ਭਮੁਖਾਨਰਾਤੀਨ੍
ਪਰ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਦਾ ਹਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਭ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪਾਦੇਨ ਵृਤ੍ਰਂ ਤਰਸਾ ਕੁਜਮ੍ਭਂ ਨਿਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਲਂ ਚ ਮੁष੍ਟ੍ਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਕੁਜੰਭ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਿਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮੁਸ਼ਟ ਨਾਲ ਬਲਾ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕਃ ਸਤ੍ਵਰਿਤੋ ऽਭ੍ਯੁਪੇਯਾਦ੍ ਰਣਾਯ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਜਲਨਾਯਕੇਨ
ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਲ ਦੇ ਨਾਯਕ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਤਂ ਪਾਸ਼ਮਾਵਿਧ੍ਯ ਗਦਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦੈਤ੍ਯਃ ਸ ਚ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਾਯ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਸ਼ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ।
ਵਿਵੇਸ਼ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਯਸਾਂ ਨਿਧਾਨਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕੋ ਦੇਵਬਲਂ ਮਮਰ੍ਦ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਤੇ ਅੰਧਕ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤਮਭ੍ਯਯਾਦ੍ ਦਾਨਵਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਮਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰੁਦਗ੍ਰਵੀਰ੍ਯਃ
ਫਿਰ ਦਾਨਵ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਮਾਇਆ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਯਂ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮੇਤ੍ਯ ਕਣ੍ਠੇ ਸਂਤਾਡ੍ਯ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਲਾਨ੍ਮਹਰ੍षੇ
ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਮਯਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਚ ਸ਼ਮ੍ਵਰੋ ऽਪਿ ਕਣ੍ਠਾਵਲਗ੍ਨੇ ਜ੍ਵਲਨੇ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੇ
ਮਾਇਆ ਜਲਦੀ ਜਲਿਆ, ਤੇ ਸ਼ੰਬਰ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਵੱਜੀ ਹੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭੜਕਦੀ ਹੈ।
ਸਿਂਹਾਭਿਪਨ੍ਨੋ ਵਿਪਿਨੇ ਯਥੈਵ ਮਤ੍ਤੋ ਗਜਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਤਿ ਵੇਦਨਾਰ੍ਤ੍ਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਲੋਂ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਚੀਕਦਾ ਹੈ,
ਆਃ ਕਿਂ ਕਿਮੇਤਨ੍ਨਨੁ ਕੇਨ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜਿਤੋ ਮਯਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਦਾਨਵਸ਼੍ਚ
ਅਹ! ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਕੌਣ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਤੇ ਦਾਨਵ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਗਿਆ?
ਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ऽਨ੍ਯੈਰ੍ਹੁਤਾਸ਼ਨੋ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਰਣਾਗ੍ਰੇ
ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ! ਲੜਾਈ ਦੇ ਅੱਗੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।