ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਤਦਾਨ੍ਧਕਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਧਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ।
ਵਵਰ੍ष ਤਾਨ੍ ਵਾਰਯਨ੍ ਸ ਸਮਭ੍ਯਾਯਾਚ੍ਛਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਪਾਣਿਨਾ ਵਜ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾ ਦ੍ਰਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਦਮੁष੍ਟਿਤਲਾਦਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ, ਮੁੱਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਪਮਾਨਮ੍ਯ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਪੁੱਤਰ ਧਨੁਸ਼ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦਣ੍ਡਂ ਲੋਕਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੰਡ ਸੁੱਟਿਆ।
ਜਜ੍ਵਾਲ ਕਾਲਗ੍ਨਿਨਿਭੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ ਦਗ੍ਧੁਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਕਲਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਹਤਃ ਕष੍ਟਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਯਂ ਯਮੇਨ ਹਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਚੀਖ ਪਏ, 'ਹਾਏ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ!'
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਾ ਭੈष੍ਟਚ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਕੋ ऽਯਂ ਸੁਰਾਧਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਤੋਯਦਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੋਹੜੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਹਾੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਸਾਧੁਵਾਦਂ ਦਦੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਯੂਥਪਾਃ
ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੁਃਸਹਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਮਤ੍ਵਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮਗਾਦ੍ ਯਮਃ
ਇਹ ਅਸਹਿਣ ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਯਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਤਮਭ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਜਲੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਕਣਪੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਬਬਨ੍ਧਾਥ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਮਤ੍ਤਗਜਂ ਬਲੀ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਦੌੜ ਕੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਮਰ੍ਦ ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸਵਾਹਂ ਸਲਿਲੇਸ਼੍ਵਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕਾਯਦਾਰਣੈਃ
ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਚੀਰਣ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੁष੍ਟਸ਼੍ਚ ਵੇਗਾਤ੍ ਪਯਸਾਮਧੀਸ਼ਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ ਪਾਦਤਲੈਰ੍ਮਮਰ੍ਦ
ਮੰਦਬੁਧੀ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਕੁਚਲਿਆ।
ਪਾਦੇषੁ ਭੂਮਿਂ ਕਰਯੋਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਂਸ਼੍ਚ ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮੁਲ੍ਲਾਲ੍ਯ ਬਲਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾ
ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਛੂਹ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਚਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਵਿਰੋਚਨਂ ਹਿ ਸਕੁਞ੍ਜਰਂ ਖੇ ਸਨਿਯਨ੍ਤृਵਾਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਨੂੰ, ਹਾਥੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਵਾਹਕ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਟ੍ਟਂ ਸਨ੍ਯਤ੍ਰਾਰ੍ਗਲਹਰ੍ਮ੍ਯਭੂਮਿ ਪੁਰਂ ਸੁਕੇਸ਼ੇਰਿਵ ਭਸ੍ਕਰੇਣ
ਕਿਲ੍ਹੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮਹਲ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਹਿਰ ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸਮਾਕ੍ਰਨ੍ਦਮਨੁਤ੍ਤਮਂ ਹਿ ਮੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਘਨਰਾਵਤੁਲ੍ਯਮ੍
ਫਿਰ ਦੈਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਗਈ ਉੱਚੀ ਚੀਖ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦ ਹੇ ਜਮ੍ਭਕੁਜਮ੍ਭਕਾਦ੍ਯਾ ਰਕ੍ਸ਼ਧ੍ਵਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਹਾਨ੍ਧਕੇਨ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਤੂੰ ਅਤੇ ਜੰਭ, ਕੁਜੰਭ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ, ਅੰਧਕ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।
ਪਾਸ਼ੇਨ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਗਦਯਾ ਨਿਹਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਪਸ਼ੁਂ ਵਾਜਿਮਖੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਉਹ ਪਾਸ਼ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਕੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਿੰਦਰ ਵਾਜੀ ਯਗ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਂਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਥਾ ਪਤਙ੍ਗਾ ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗਦਾਂ ਸਮੁਦ੍ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਜਲੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤੁ ਦੁਦ੍ਰਾਵ ਤਾਨ੍ ਜਮ੍ਭਮੁਖਾਨਰਾਤੀਨ੍
ਪਰ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਗਦਾ ਹਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਭ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋਏ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦਿੱਤਾ।