ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਵੇਗਨਿਭਾਂ ਵਹਨ੍ਤੀਮ੍ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍ਤੋ ਭਯਦਾਂ ਨਦੀਂ ਚ
ਉਹ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਦਰਿਆ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਪਿਸ਼ਾਚਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਧਨੀਮੁਤ੍ਤਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਦ੍ਭਿਰਸृਗ੍ਨਦੀ ਬਭੈ
ਉਹ ਦਰਿਆ, ਜੋ ਪਿਸਾਚ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਵਹ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਚਣ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਨਯਨ੍ਤਿ ਤਾਨ੍ਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਗ੍ਰ੍ਯਾ ਹਤਾ ਰਣੇ ਯੇ ऽਭਿਮੁਖਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੂਰਾਃ
ਜੋ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਚਾਪਮਾਦਾਯ ਵ੍ਯਸृਜਚ੍ਛਰਾਨ੍
ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਪੁਰਨ੍ਦਰਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ਼ਰਾਨ੍ ਬਰ੍ਹਿਣਵਾਸਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਪੁਰੰਦਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।
ਰੁਕ੍ਮਪੁਙ੍ਖੈਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈਰਾਜਘ੍ਨਤੁਰੁਭਾਵਪਿ
ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨੁਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜਾਯ ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਥਾਨ੍ਧਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਤੇ ਅੰਧਕ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ।
ਤਾਨ੍ ਭਸ੍ਮਸਾਤ੍ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਨਗਾਨਿਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਣੀ ਕਰਕੇ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਭੁਵਿ ਬਾਹੁ ਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੇ ਬਾਂਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਨ ਤੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਨਾਲ ਸਨ।
ਭਸ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾਥ ਕੁਲਿਸ਼ਮਨ੍ਧਕਂ ਸਮੁਪਾਯਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਖ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅੰਧਕ ਦੇ ਕੋਲ ਵਜਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਤਦਾਨ੍ਧਕਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਅੰਧਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਿਆ।
ਵਵਰ੍ष ਤਾਨ੍ ਵਾਰਯਨ੍ ਸ ਸਮਭ੍ਯਾਯਾਚ੍ਛਤਕ੍ਰਤੁਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦਾ ਗਿਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।
ਪਾਣਿਨਾ ਵਜ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਾਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਫੜ ਕੇ ਅਮਰਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
ਪਾਤਯਾਮਾ ਦ੍ਰਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪਾਦਮੁष੍ਟਿਤਲਾਦਿਭਿਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰ, ਮੁੱਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਹਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ ਚਾਪਮਾਨਮ੍ਯ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਪੁੱਤਰ ਧਨੁਸ਼ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਸੀ।
ਸ਼ਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਦਣ੍ਡਂ ਲੋਕਭਯਙ੍ਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੰਡ ਸੁੱਟਿਆ।
ਜਜ੍ਵਾਲ ਕਾਲਗ੍ਨਿਨਿਭੋ ਯਦ੍ਵਦ੍ ਦਗ੍ਧੁਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਕਲਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਿ ਹਤਃ ਕष੍ਟਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਯਂ ਯਮੇਨ ਹਿ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਪੀੜ ਨਾਲ ਚੀਖ ਪਏ, 'ਹਾਏ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ!'
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਾ ਭੈष੍ਟਚ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤੇ ਕੋ ऽਯਂ ਸੁਰਾਧਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਜਗਰ੍ਜ ਚ ਮਹਾਨਾਦਂ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਵृषਿ ਤੋਯਦਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੋਹੜੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਦਹਾੜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਵਣ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਸਾਧੁਵਾਦਂ ਦਦੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਯੂਥਪਾਃ
ਦੈਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਹ-ਵਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੁਃਸਹਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਮਤ੍ਵਾ ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਮਗਾਦ੍ ਯਮਃ
ਇਹ ਅਸਹਿਣ ਅਤੇ ਰੋਕਣ ਯੋਗ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਯਮ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੀਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਦਯਾ ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਤਮਭ੍ਯਾਗਾਦ੍ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਜਲੇਸ਼ਂ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ ਕਣਪੈਰਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਗੰਡਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਅਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਬਬਨ੍ਧਾਥ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਮਤ੍ਤਗਜਂ ਬਲੀ
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਦੌੜ ਕੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਵਰੁਣਂ ਚ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦ
ਵਰੁਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮਮਰ੍ਦ ਚ ਤਥਾ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਸਵਾਹਂ ਸਲਿਲੇਸ਼੍ਵਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।