ਤਿਲਮੁਦ੍ਗਾਦਯੋ ਮਾषਾ ਵ੍ਰੀਹਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਿਯਾ ਹਰੇਃ
ਤਿਲ, ਮੂੰਗ, ਮਾਸ ਤੇ ਚਾਵਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਨਸ੍ਵਰ੍ਣਦਾਨਾਨਿ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਮਧੁਘਾਤਿਨਃ
ਕਪੜੇ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਦਾਤ ਮਧੁਘਾਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਇਨ੍ਧਨਾਦੀਨਿ ਚ ਤਥਾ ਮਾਧਵਪ੍ਰੀਣਨਾਯ ਤੁ
ਇੰਧਨ ਆਦਿ ਵੀ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਹਨ।
ਗੋਵਿਨ੍ਦਪ੍ਰੀਣਨਾਰ੍ਥਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੈਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਮੇਤਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਥ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਲਈ, ਇਹ ਦਾਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦੇਯਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਮਧੁਸੂਦਨਤੁष੍ਟਯੇ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਲਈ, ਇਹ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸਾਧੁਭਿਃ ਸਦਾ
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਸਦਾ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢੇ ਵਾਮਨਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਦਾਤਵ੍ਯਾਨਿ ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਆਸ਼ਾਢ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਵਣੇ ਸ਼੍ਰੀਧਰਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਦਾਤਵ੍ਯਾਨਿ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਸਰਾਵਣ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹृषੀਕੇਸ਼ਪ੍ਰੀਣਨਾਰ੍ਥਂ ਲਵਣਂ ਸਗੁਡੋਦਨਮ੍
ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਨਮਕੀਨ ਚਾਵਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਦੇਯਮਾਸ਼੍ਵਯੁਜੇ ਨਰੈਃ
ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਆਸ਼ਵਯੁਜ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਮੋਦਰਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਨਰਃ
ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਤ੍ਵਯਂ ਕੇਸ਼ਵਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਮਾਸਿ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਨਰੈਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪੌषੇ ਦੇਯਾਨਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਭਾਵ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਸਾਰ੍ਵਕਾਲਿਕਮ੍
ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਲਈ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤਦ੍ਵਿ ਦੇਯਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਚਕ੍ਰਿਣੇ
ਹਰ ਇੱਕ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਅਤੇ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਰਾਮਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਫਲਾਭਿਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਭੋਗਾਨ੍ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਕਾਮਾਤਃ ਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯਾਨ੍
ਜੋ ਬਾਗਾਂ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਾਰਯੇਦਾਤ੍ਮਨਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮਨ੍ਦਿਰਕਾਰਕਃ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਤੋ ਯਦੁਸਿਂਹਸ੍ਯ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਯਦੁਸਿੰਘ ਤੇ ਜਯਾਮਘ ਜੋ ਤਪਸੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ—
ਹਰਿਮਨ੍ਦਿਰਕਰ੍ਤਾ ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਿਚਿਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਦਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ—
ਸਮ੍ਮਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਧਰਮਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸਫਾਈ ਤੇ ਝਾੜੂ ਪਾ ਲਏਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਦੇਵਦੇਵਾਯ ਦੀਪਂ ਪੁष੍ਪਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੂੰ ਦੀਵਾ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਲੇਪ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪੋ ਭਵਤਿ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਯਤਨਚਿਤ੍ਰਕृਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾਂ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਕਾਰਾਯਤਨਂ ਭੂਮ੍ਯਾਂ ਖ੍ਯਂ ਚ ਲਿਮ੍ਪਤਾਸੁਰ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੰਦਰ ਬਣਾਏ ਜਾਂ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਲਗਾਏ—
ਨਾਨਾਧਾਤੁਵਿਕਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਣੈਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਕੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਣਿਜਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਪੰਜ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਤੈਲਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਘृਤਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਚ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇਲਾਂ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਞ੍ਜਿष੍ਠਾ ਨਵਰਙ੍ਗੀਯਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਪਾਟਲਿਕਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਮੰਜਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ, ਨਵੇਂ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ।
ਲਤਾਪਲ੍ਲਵਸਂਛਨ੍ਨਾ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਰਾਵृਤਾਃ
ਬੇਲਾਂ ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਦਾਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪੌਰੋਗਵਵਿਧਾਨਜ੍ਞੈ ਰਤ੍ਨਸਂਸ੍ਕਾਰਿਭਿਰ੍ਦ੍ਦਢੈ
ਜੋ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵੱਲੋਂ।
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾ ਜ੍ਞਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਦੀਨਾਨ੍ਧਵਿਕਲਾਦਯਃ
ਵਿਦਵਾਨ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਅਤੇ ਅਪਾਹਜ।