ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਤੁ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਤਪੋਭਿਰਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਤਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨੇ
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ—
ਵृਥਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਜੋ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ
‘ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮੋ ਹृਦਯਸ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਜਨਾਰਦਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਨਾਮ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਸਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸੁਰ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਣਾਮਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਪਰੈਰ੍ਨ ਰੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਸੁਚੀਰ੍ਣਤਪਸਾਂ ਨॄਣਾਂ ਤਤਾ ਫਲਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤੇ ਲਭਨ੍ਤ੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨਾਸਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਬਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਬਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਤਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ, ਪੁੱਤਰ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਪੁਰਾਣਮ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਪਦਂ ਧ੍ਰੁਵਮਕ੍ਸ਼ਯਞ੍ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਸਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਧੌਤਪਾਣ੍ਡੁਰਪੁਟਾ ਇਵ ਰਾਜਹਂਸਾਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਜਲਸ੍ਯ ਤਰਨ੍ਤਿ ਪਾਰਮ੍
ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਧੋ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨ ਹਤਕਿਲ੍ਬषਵੇਦਨਾਸ੍ਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਨ ਪੁਨਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ
ਉਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ।
ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਵਦਨਪਙ੍ਕਜषਟ੍ਪਦਾਖ੍ਯਂ ਨੂਨਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਸਦਨਂ ਮਧੁਘਾਤਿਨਸ੍ਤੇ
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਧੂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮੁਖ ਦੇ ਕਮਲ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਗੁੱਝ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾਮृਤਪ੍ਰਾਸ਼ਨਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ
ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ ਹੋਣ।
ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾਨੈਰ੍ਮਨੁष੍ਯੈਃ ਪੂਜਾਤੁਲ੍ਯਂ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨ ਕੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਪਤ੍ਰੈਰ੍ਜਲਪਲ੍ਲਵਾਦਿਭਿਰ੍ਨੂਨਂ ਸ ਮੁष੍ਟੋ ਵਿਧਿਤਸ੍ਕਰੇਣ
ਫੁੱਲਾਂ, ਪੱਤਿਆਂ, ਪਾਣੀ, ਨਵੇਂ ਟਾਹਣਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਾ ਗਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਤਾਂ ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਹਾਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰੀਣਨਾਯ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹੜੇ ਦਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ?
ਕਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਿ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਨਿ ਵੈ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਮ ਕਿਹੜੇ ਹਨ?
ਤਦਪ੍ਯਸ਼ੇषਂ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ।
ਬਲੇ ਦਾਨਾਨਿ ਦੀਯਨ੍ਤੇ ਤਾਨੂਚੁਰ੍ਮੁਨਯੋ ऽਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍
ਬਲੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਖੰਡ ਮੰਨੇ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤਨ੍ਮਯੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਉਪਵਾਸੀ ਨਰੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਵਿਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿषਨ੍ਤਿ ਯੇ ਮੂਢਾਸ੍ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜੋ ਮੂਰਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮਾਹ ਹਰਿਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਮਾਮਕੀ ਤਨੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਹਨ।'