ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਰਾਗ੍ਰ੍ਯਾਯ ਤਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਰ੍ਮਜਃ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਵੱਲ ਸੁੱਟੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਲਵਾਨ੍ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਦਾਯ ਤਤੋ ਬਾਣੈਰਵਤਸ੍ਤਾਰ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਨਾਰਾਚੇਨ ਜਘਾਨਾਥ ਹृਦਯੇ ਸੁਰਤਾਪਸਃ
ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਸੁਰਤਾ ਦੇ ਤਪਸੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਿਪਪਾਤ ਰਥੋਪਸ੍ਥੇ ਤਮਪੋਵਾਹ ਸਾਰਥਿਃ
ਉਹ ਰਥ ਦੇ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸੁਦृਢਂ ਚਾਪਮਾਦਾਯ ਭੂਯੋ ਯੋਦ੍ਧਮੁਪਾਗਤਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੜਾਈ ਲਈ ਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਾਹ੍ਨਿਕਮਾਚਰ
ਚੱਲੋ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਲੜਾਂਗੇ—ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰੋ।
ਜਗਾਮ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾऽਹ੍ਨਿਕੀਮ੍
ਉਹ ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਯ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਚਿਨ੍ਤਯਤੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਕਥਂ ਜੇष੍ਯਾਮਿ ਦਾਮ੍ਭਿਕਮ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਰਿਹਾ ਕਿ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਠੱਗ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਾਂ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਸ੍ਰਂ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦੇਵਂ ਨ ਚਾਜਯਤ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿਵਯ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੱਕ, ਦੈਤ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਿਆ।
ਪੀਤਵਾਸਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਦਾਨਵੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਦਾਨਵ ਨੇ ਆ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ:
ਵਿਜੇਤੁਂ ਨਾਦ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮਿ ਏਤਨ੍ਮੇ ਕਾਰਣਂ ਵਦ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ?
ਸਾਧ੍ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਵਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਮृਧੇ ਦੇਵਾਸੁਰੈਰਪਿ
ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕਥਂ ਯਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਤਦਸਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਫਿਰ ਜੋ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਝੂਠ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ?
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵਾਗ੍ਰਤੋ ਵਿष੍ਣੋ ਕਰਿष੍ਯੇ ਕਾਯਸ਼ੋਧਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਸ੍ਤਦਾ ਤਸ੍ਥੌ ਗृਣਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਸਿਰ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਗਚ੍ਛ ਜੇष੍ਯਸਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਂ ਨ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਜਾ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ, ਲੜਾਈ ਨਾਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਜਿਤੋ ऽਯਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਕਿਮੁਤ ਧਰ੍ਮਜਃ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੰਦ੍ਰ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ—ਧਰਮਜਾ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ?
ਨ ਸ੍ਥਾਤੁਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਵ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਕਿਮੁ ਕਰੋਮ੍ਯਜ
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਟਿਕਣਾ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ; ਅਜਨਮਾ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਾਪਯਿਤੁਂ ਤਪਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪਰਾਜੇष੍ਯਸੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੁਸ਼੍ਰੂष ਧਰ੍ਮਜਮ੍
ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ।
ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਨਂ ਹृष੍ਟਃ ਸਮਾਹੂਯਾਨ੍ਧਕਂ ਮੁਨੇष
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ:
ਮਯੋਤ੍ਸृष੍ਟਮਿਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਸ੍ਵ ਮਹਾਭੁਜ
ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਪਿ ਤਦਾਗਚ੍ਛਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਵੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣੌ ਤਯੋਃ
ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸੀਹ ਮਾਮਜਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਸੁਰ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਬਿਨਾ ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਦਾਨਵ?
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਨਨ੍ਤਃ ਪੀਤਵਾਸਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ, ਅਨੰਤ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਵ੍ਯਯੋ ਮਹੇਸ਼ਾਨਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਤੂੰ ਅਟੱਲ, ਮਹੇਸ਼, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ ਹੈਂ।
ਜਪਨ੍ਤਿ ਸ੍ਨਾਤਕਾਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਯਜਨ੍ਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਯਾਜ੍ਞਿਕਾਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਮੀਨੋ ਹਯਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਰਕਚ੍ਛਪਃ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਮੱਛੀ ਹੈਂ, ਘੋੜੇ ਵਾਲਾ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਹੀ ਉੱਤਮ ਕਛੂਆ ਹੈਂ।