ਤਤੋ ऽਦਿਕਾਂ ਗਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸਾ ਗਤਿਰ੍ਗਦਿਤਾ ਦੈਤ੍ਯ ਭਗਵਤ੍ਸੇਵਿਨਾਮਪਿ
ਉਹ ਦਰਜਾ, ਦੈਤਿਆ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤਾ ਨਾਨ੍ਯਚੇਤਸਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭਗਤ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਯਸ੍ਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤੀਰ੍ਥਭੂਤਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਤੀਰਥ ਵਰਗੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਖਡ੍ਗਪਰਸ਼ੁਂ ਭਵਬਨ੍ਧਸਮੁਚ੍ਛਿਦਮ੍
ਵੈਕੁੰਠਾ ਉਹ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇषੁ ਵਸਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ऽਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਅਮਿਤ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਉਹ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਤੇ ਖੇਡਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਿਯੋਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਤਤਂ ਪ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ ਦਾਮੋਦਰਂ ਯਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰੋਰ੍ऽਚਯੇਤ ਵਾ
ਜੋ ਦਾਮੋਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤ੍ਯਪ੍ਯਭਿਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਗਣ੍ਯਤਿਤਰਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਜਾਂ ਸਿਰਫ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਯਤਿ ਮਨੋ ਯੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਣ੍ਯਤਿਤਰਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਯਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰ ਹਰੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਤੁ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨ ਤਪੋਭਿਰਵਾਪ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਤਪस्या ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਸ੍ਤਿ ਪਰਾ ਭਕ੍ਤਿਃ ਸਤਤਂ ਮਧੁਸੂਦਨੇ
ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਮਧੁਸੂਦਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਲਈ—
ਵृਥਾ ਤਪਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਯੋ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਜੋ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਤਪस्या ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਕਃ
‘ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣ’ ਮੰਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਲਕੜੇ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇषਾਮਿਨ੍ਦੀਵਰਸ਼੍ਯਾਮੋ ਹृਦਯਸ੍ਥੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਨੀਲੇ ਕਵਲ ਵਾਂਗ ਜਨਾਰਦਨ ਵੱਸਦਾ ਹੈ—
ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਨਾਮ ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਸਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸੁਰ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਨਾਰਾਯਣਪ੍ਰਣਾਮਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਭਾਗ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੂਰੇ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯੇ ਤੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਨਮਸ੍ਕਾਰਪਰੈਰ੍ਨ ਰੈਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਇਨਾਮ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ।
ਸੁਚੀਰ੍ਣਤਪਸਾਂ ਨॄਣਾਂ ਤਤਾ ਫਲਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਤੇ ਲਭਨ੍ਤ੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਫਲਂ ਨਾਸਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਫਲ ਪੱਕਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਪਰਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਬਲੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ, ਬਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।
ਤਮੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਉਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਸੁਖ ਪਾਵੇਗਾ, ਪੁੱਤਰ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਗਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਪੁਰਾਣਮ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈष੍ਣਵਪਦਂ ਧ੍ਰੁਵਮਕ੍ਸ਼ਯਞ੍ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੁ ਪਦ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਸਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਧੌਤਪਾਣ੍ਡੁਰਪੁਟਾ ਇਵ ਰਾਜਹਂਸਾਃ ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਜਲਸ੍ਯ ਤਰਨ੍ਤਿ ਪਾਰਮ੍
ਉਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਖ ਰਾਜ ਹੰਸਾਂ ਵਾਂਗ ਧੋ ਕੇ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨ ਹਤਕਿਲ੍ਬषਵੇਦਨਾਸ੍ਤੇ ਮਾਤੁਃ ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਨ ਪੁਨਃ ਪਿਬਨ੍ਤਿ
ਉਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਪੀੜਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਸੁਆਦ ਨਹੀਂ ਚੱਖਦੇ।
ਪਦ੍ਮਾਲਯਾਵਦਨਪਙ੍ਕਜषਟ੍ਪਦਾਖ੍ਯਂ ਨੂਨਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਸਦਨਂ ਮਧੁਘਾਤਿਨਸ੍ਤੇ
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮਧੂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਮੁਖ ਦੇ ਕਮਲ ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਗੁੱਝ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਮੁਕ੍ਤਪਾਪਾਃ ਸੁਖਿਨੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਯਥਾਮृਤਪ੍ਰਾਸ਼ਨਤਰ੍ਪਿਤਾਸ੍ਤੁ
ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਚੱਖ ਕੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਏ ਹੋਣ।