ਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰਤੁਭਾਗਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਵਯਂਭੋ ਬਲਿਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਯਜਨ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਸਵੈ-ਜਨਮੇ ਨੇ ਬਲੀ ਦੀ ਬੰਧਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਥਂ ਕਥਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿਵੇਂ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ?'—ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯਂ ਲਘੁ
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਹਲਕਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਾਵਾਨੇਵੋਰ੍ਧ੍ਵਾਮਾਨੇਨ ਤਤੋ ऽਜਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸੇ ਉਚਾਈ ਦੇ, ਅਜਨਮੇ ਨੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਭਕ੍ਤਿਤਮ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪਦ੍ਮਜਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੀਰਯਤ੍
ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਂ ਤੁ ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵਾਮਲਸਤ੍ਤ੍ਵਵृਤ੍ਤੇ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਉੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।'
ਰੂਪੇਣ ਪੁਣ੍ਯੇਨ ਵਿਬੋ ਹ੍ਯਨੇਨ ਸਂਸ੍ਥੀਯਤਾਂ ਮਦ੍ਭਵਨੇ ਮੁਰਾਰੇ
ਮੁਰਾਰੀ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰੂਪ ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਥੌ ਹਿ ਰੂਪੇਣ ਹਿ ਵਾਮਨੇਨ ਸਂਪੂਜ੍ਯਮਾਨਃ ਸਦਨੇ ਸ੍ਵਯਂਭੋਃ
ਉਹ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸਵੈ-ਜਨਮੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ੍ਤੂਰ੍ਯਰਾਂਸ਼੍ਚ ਵਾਦਯਨ੍ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਸੁਰਸਿਦ੍ਧਸਙ੍ਘਾਃ
ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਵਾਜੇ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਾ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਸਿੱਧ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਿਰਿਞ੍ਚਿਃ ਸਦਨਾਤ੍ ਸੁਪੁष੍ਪਾਣ੍ਯਾਨੀਯ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਵਿष੍ਣੋਃ
ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫੁੱਲ ਲਿਆ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ ਤੁ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਹਿ ਵਾਮਨੋ ऽਭੂਤ੍ ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਚਕਾਰ ਪੂਜਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਸ੍ਤੁਲ੍ਯਗੁਣਾਂ ਮਹਰ੍षੇ
ਸਵਰਗ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਮਨ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਉਚਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਵੈ-ਜਨਮੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਰਸਾਤਲਸ੍ਥੋ ਦਿਤਿਜਸ਼੍ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਵਦਾਮਿ ਵਿਪ੍ਰ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਦਾਨਵ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ—ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਸੋਪਾਨਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪੁਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦੀਆਂ ਸੀੜੀਆਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਵਾਇਆ।
ਮੁਕ੍ਤਾਜਾਲਾਨ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰੋ ਨਿਰ੍ਮਿਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਮੋਤੀ ਦੀ ਜਾਲੀ ਵਾਲੇ ਅੰਦਰਲੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਬਣਾਏ।
ਤਯਾ ਸਹ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰੇਮੇ ਵੈਰੋਚਨਿਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਜਸਵੀ ਵੈਰੋਚਨਿ ਨੇ ਆਨੰਦ ਮਨਾਇਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਦੈਤ੍ਯਤੇਜੋਹਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਚਪਾਤਾਲੇ ਵੈ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਬਭੈ ਹਲਹਲਾਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਰ੍ਣਵਸਂਨਿਭਃ
ਇੱਕ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਉਠੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ।
ਆਃ ਕਿਮੇਤਦਿਤੀਤ੍ਥਞ੍ਚ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਸੁਰਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਅਹਾ! ਇਹ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕੋਸ਼ੇ ਖਙ੍ਗਂ ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਨੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਪੇਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਰ੍ਵਙ੍ਗੀ ਸਾਰ੍ਘਪਾਤ੍ਰਾ ਵਿਨਿਰ੍ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਯਜਨ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਕ੍ਰਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਭਂ ਸਹਸ੍ਰਾਰਂ ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਚੱਕਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਪਵਿੱਤਰ—
ਤੁਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧृਕ੍ ਸ਼ਰ੍ਵ ਆਰਾਮੂਲੇ ਮਹਾਦ੍ਰਯਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹੈ, ਸ਼ਰਵ, ਜੋ ਬਾਗ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ, ਮਹਾਂ ਪਹਾੜ ਹੈ—
ਜਵੇ ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵਾਯੁਰਾਪੋਗ੍ਨਿਃ ਪृਥਿਵੀ ਨਭਃ
ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹਵਾ, ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਬਾਹ੍ਮਤੋ ਮੁਨਯੋ ਯਸ੍ਯ ਬਾਲਖਿਲ੍ਯਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਜਿਸ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ੀ, ਬਾਲਖਿਲਿਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—
ਯਨ੍ਮੇ ਪਾਪਂ ਸ਼ਰੀਰੋਤ੍ਥਂ ਵਾਗ੍ਜਂ ਮਾਨਸਮੇਵ ਚ
ਮੇਰੇ ਜਿਸ ਵੀ ਪਾਪ, ਜੋ ਸਰੀਰ, ਬੋਲ ਜਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ—
ਯਨ੍ਮੇ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਂ ਪਾਪਂ ਪੈਤृਕਂ ਮਾਤृਕਂ ਤਥਾ
ਮੇਰੇ ਜਿਸ ਵੀ ਪਾਪ, ਜੋ ਵੰਸ਼, ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਵਲੋਂ ਆਇਆ—
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਾਚ੍ ਚਕ੍ਰ ਦੁਰਿਤਂ ਯਾਤੁ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਚਕ੍ਰ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੁਖ-ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸਨਮ੍
ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮਾਥ ਪਾਤਾਲਾਦ੍ ਵਿषੁਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਮੇ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਦੱਖਣੀ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਵੇਲੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀ।