ਸਾ ਗृਹੀਤਾ ਚ ਨृਪਤੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਰਮਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਹ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹਸ੍ਤੈਃ ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚ ਤੈਰਹਂ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਃ
ਮੈਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਗਿਆ।
ਵਧ੍ਯਮਾਨੋ ऽਬ੍ਰੁਵਮਹਂ ਮਾ ਮਾ ਹਿਂਸਧ੍ਵਮਾਕੁਲਾਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਚੀਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ, ਓ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ!'
ਦृਢਂ ਵृਕ੍ਸ਼ੇ ਸਮੁਦ੍ਬ੍ਧ੍ਯ ਘਾਤਯਨ੍ਤ ਤਪੋਧਨ
ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ।
ਮੁਕ੍ਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਜਾਤੋ ऽਹਂ ਸ਼੍ਵੇਤਗਰ੍ਦਭਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਛੁਟਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਖੋਤਾ ਜੰਮਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਸਤ੍ ਤਤੋ ਮਮ
ਉਥੇ ਵੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ।
ਏਕਦਾ ਨਵਰਾष੍ਟ੍ਰੀਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰਜਨ੍ਮਨਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਨਵਰਾਸ਼ਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪਤਨੀ,
ਤਾਮੁਵਾਚ ਪਤਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਆਰੁਹ੍ਯਂ ਸ਼੍ਵੇਤਗਰ੍ਦਭਮ੍
ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ, ਚਿੱਟੇ ਖੋਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤਨ੍ਵੀ ਮਾਮਧਿਰੁਹ੍ਯ ਚ
ਪਤੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਤਤੋਰ੍ऽਧਪਥਿ ਸਾ ਤਨ੍ਵੀ ਮਤ੍ਪृष੍ਠਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਵੈ
ਫਿਰ ਰਾਹ ਵਿਚ ਅੱਧੇ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਉਹ ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਮੇਰੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉੱਤਰ ਗਈ।
ਸਾਙ੍ਗੋਪਾਙ੍ਗਾਂ ਰੂਪਵਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਮਹਮਾਦ੍ਰਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ, ਪੂਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਮੁਪਰਿ ਭੋ ਤਾਤ ਪਤਿਤੋ ऽਹਂ ਭृਸ਼ਾਤੁਰਃ
ਹੇ ਪਿਆਰੇ, ਵੱਡੇ ਦਰਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰੋਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਯष੍ਟਿਂ ਮਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਮਾਧਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਰਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਲੱਕੜੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵਲ ਦੌੜਿਆ।
ਤਤੋ ऽਭਿਦ੍ਰਵਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣ ਖਲੀਨਰਸਨਾ ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਲਗਾਮ ਤੇ ਰੱਸਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ,
ਤਤ੍ਰਾਸਕ੍ਤਸ੍ਯ षਡ੍ਰਾਤ੍ਰਾਨ੍ਮਮਾਭੂਜ੍ਜੀਵਿਤਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੁੱਕ ਗਈ।
ਮਹਾਰਣ੍ਯੇ ਤਥਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸ਼ਬਰੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾੜੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਰ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤੇਨਾਪ੍ਯਨ੍ਤਃ ਪੁਰਵਰੇ ਯੁਵਤੀਨਾਂ ਸਮੀਪਤਃ
ਉਸਨੇ ਵੀ, ਇਕ ਵੱਡੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਜਿੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ,
ਤਤ੍ਰਾਸਤਸ੍ਤਰੁਣ੍ਯਸ੍ਤਾ ਓਦਨਾਮ੍ਬੁਫਲਾਦਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਭਾਤ, ਪਾਣੀ, ਫਲ ਆਦਿ ਦੇਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪੀਨਪਯੋਧਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਾਵਲੀ ਤੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਇਕ ਔਰਤ,
ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਵਲੀ ਨਾਮ ਸਮੁਦ੍ਘਾਟ੍ਯਾਥ ਪਞ੍ਜਰਮ੍
ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪਿੰਜਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ,
ਚਕਾਰੋਪਰਿ ਪੀਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਤਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸਾ ਹਿ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਦਬਾਇਆ।
ਤਤੋ ऽਨੁਪ੍ਲਪਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਾਰੇ ਮਰ੍ਕਟਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਫਿਰ, ਮਾਲਾ ਉੱਤੇ ਬਾਂਦਰ ਦੀ ਗੰਢ ਪੈ ਗਈ।
ਭੂਯੋ ऽਪਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤਿਃ
ਮੈਂ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਮੁੜ ਕੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਸ ਚੈਕਦਾ ਮਾਂ ਸ਼ਕਟੇ ਨਿਯੋਜ੍ਯ ਸ੍ਵਾਂ ਵਿਲਾਸਿਨੀਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ऽਗ੍ਰਤਃ ਸ ਚਣ੍ਡਾਲੋ ਗਤਸ੍ਤ੍ਵੇਵਾਸ੍ਯ ਪृष੍ਠਤਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਚਲਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ।
ਪृष੍ਠਸ੍ਤੁ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਵਿਪਰ੍ਯਸ੍ਤਸ੍ਤਥੋਤ੍ਪ੍ਲੁਤਃ
ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਵਲ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਮੋੜਦਾ ਹੈ ਤੇ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਕ੍ਤ੍ਰੇ ਸੁਬਦ੍ਧ ਏਵਾਸ੍ਮਿ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਗਮਂ ਤਤਃ
ਜੁਆ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤਸ੍ਤਵ ਗृਹੇ ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਵਹਂ ਜਾਤਿਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲਿਆ।
ਪੂਰ੍ਵਾਭ੍ਯਾਸਾਚ੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਬਨ੍ਧਨਂ ਚਾਗਤਂ ਮਮ
ਪਿਛਲੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਵੀ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਪਾਪਾਨਿ ਘੋਰਰੂਪਾਣਿ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਗਿਰਾ
ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ, ਮਨ, ਕਰਮ ਤੇ ਬੋਲ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੇ ਹੋਏ,