ਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾਗਮਤ੍ ਕੂਪਂ ਤਮਨ੍ਧਂ ਸ਼ਿਲਯਾਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੂਏਂ ਉੱਤੇ ਆਈ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਤਾਗਮਤ੍ ਕੂਪਂ ਤਮਨ੍ਧਂ ਸ਼ਿਲਯਾਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕੂਏਂ ਉੱਤੇ ਆਈ।
ਉਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੇਨੇਯਂ ਕੂਪੋਪਰਿ ਸ਼ਿਲਾ ਕृਤਾ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਕੂਏਂ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰ ਕੌਣ ਰੱਖ ਗਿਆ?'
ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾ ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਕੂਪੋਪਰਿ ਸ਼ਿਲਾ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਕੂਏਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਸੀ।'
ਸੋ ऽਪ੍ਯਾਹ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਸ੍ਮਿ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਨਿਸ਼ਾਕਰੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾਹੋ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਤਨਯੋ ऽਸ੍ਤਿ ਮੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਨਾਮ ਦਾ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।'
ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਿਲਾਂਸੁਭ੍ਰਃ ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਨ੍ਤਯੋ ऽਸ਼੍ਰਿਪਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ।
ਸਾ ਸ੍ਵਾਨੁਰੂਪਂ ਤਨਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸੁਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚੇष੍ਟਿਤਂ ਸ੍ਵਸੁਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤੱਬ ਵੀ।
ਨੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਯਦ੍ਭਵਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਤ੍ਕੌਤੂਹਲਂ ਮਮ
ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਚਾਉ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਦ੍ਭੁਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ
ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਮਯਾ ਜਡਤ੍ਵਮਨਘ ਤਥਾਨ੍ਧਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹਾਪਣ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਹੋਇਆ।
ਵृषਾਕਪੇਸ਼੍ਚ ਤਨਯੋ ਮਾਲਾਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਕਪੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਲਾ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਂ ਤਾਤ ਸੇਤਿਹਾਸਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਤਥਾ
ਪਿਆਰੇ, ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਜਾਤੋ ਮਦਾਨ੍ਧਸ੍ਤੇਨਾਹਂ ਦੁष੍ਕਰ੍ਮਾਭਿਰਤੋ ऽਭਵਮ੍
ਮੈਂ ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਅੰਨਾ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਿਆ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਵਿਵੇਕੋ ਨਾਸ਼ਮਗਮਤ੍ ਮੂਰ੍ਖਭਾਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੋਝੀ ਨਾ ਆਈ, ਮੈਂ ਮੂਰਖਤਾ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਪਰਦਾਰਪਰਾਰ੍ਥੇषੁ ਮਤਿਰ੍ਮੇ ਚ ਸਦਾਭਵਤ੍
ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਲ ਹੀ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ।
ਮृਤੋ ऽਸ੍ਮ੍ਯੁਦ੍ਬ੍ਨ੍ਧਨੇਨਾਹਂ ਨਰਕਂ ਰੌਰਵਂ ਗਤਃ
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਮੈਂ ਮਰ ਗਿਆ ਤੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਮृਗਹਾ ਪਾਪਃ ਸਂਜਾਤੋ ऽਹਂ ਮृਗਾਧਿਪਃ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮੈਂ ਪਾਪੀ ਹਿਰਨ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਿਰਨਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਰਾਧਿਪੇਨ ਵਿਭੁਨਾ ਨੀਤਸ਼੍ਚ ਨਗਰਂ ਨਿਜਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲੈ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਸਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਧਰਮ, ਧਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਏਕਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਧਾਨੋ ਨਗਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਬਹਿਃ
ਉਹ ਇਕੋ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਸਾ ਨਿਰ੍ਗਤੇ ਤੁ ਰਮਣੇ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕਮੁਪਾਗਤਾ
ਜਦ ਉਹ ਬਾਹਰ ਗਈ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ।
ਯਥੈਵ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾਹਮਵਦਂ ਚ ਤਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਆਖਿਆ।
ਚਿਤ੍ਤਂ ਹਰਸਿ ਮੇ ਭੀਰੁ ਕੋਕਿਲਾ ਧ੍ਵਨਿਨਾ ਯਥਾ
ਡਰਪੋਕੇ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਇਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿਲ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਕਥਮੇਵਾਵਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਰਤਿਯੋਗਮੁਪੇष੍ਯਤਿ
ਬਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਦੱਸ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਦ੍ਵਾਰਮੁਦ੍ਘਾਟਯਸ੍ਵਾਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਪਿਆਰੀ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਰਾਤ੍ਰਾਵੁਦ੍ਘਾਟਯਿष੍ਯਾਮ ਤਤੋ ਰਂਸ੍ਯਾਵ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵਾਂਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਘਾਟਯ ਦ੍ਵਾਰਂ ਮਾਂ ਬਨ੍ਧਾਚ੍ਚ ਵਿਮੋਚਯ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹ ਦੇ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ।
ਉਦ੍ਘਾਟਿਤੇ ਤਤੋ ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ऽਹਂ ਬਹਿਃ ਸ਼੍ਰਣਾਤ੍
ਜਦ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।