षਟ੍ਤ੍ਰੀਣਿ ਚੈਕਂ ਚ ਦਿਤੀਸ਼੍ਵਰੇਣ ਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਬਾਣਾਨਿ ਨਰਾਯ ਵਿਪ੍ਰ
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਨਰ ਉੱਤੇ ਛੇ, ਤਿੰਨ ਤੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਛੱਡੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ।
षਟ੍ ਸਪ੍ਤ ਚਾष੍ਟੌ ਨਵ षਣ੍ਨਰੇਣ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਂ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸਸਰ੍ਜ੍ਜ
ਨਰ ਨੇ ਛੇ, ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਨੌ ਤੇ ਛੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਬਹੱਤਰ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤੋ ऽਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯੇਯਤਰਾਨ੍ ਹਿ ਬਾਣਾਨ੍ ਮੁਮੋਚਤੁਸ੍ਤੌ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਹਿ ਕੋਪਾਤ੍
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਨੇ, ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸ ਚਾਪਿ ਦੈਤ੍ਯਪ੍ਰਵਰਃ ਪृषਤ੍ਕੈਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵੇਗਾਤ੍ ਤਪਨੀਯਪੁਙ੍ਖੈਃ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਗਿਆ।
ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਰਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਯੁਧ੍ਯੇਤਾਂ ਘੋਰਰੂਪੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੇਵ ਸਮਂ ਸਮਾਹਤ੍ਯ ਨਿਪੇਤਤੁਸ੍ਤੌ
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਟਕਰਾਏ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਗਦਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤਰਸਾ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨਰਂ ਯੋਦ੍ਧੂਮਨਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਲੜਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਆਦਮੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਖ੍ਯਾਤਂ ਪੁਰਾਣਰ੍षਿਮੁਦਾਰਵਿਕ੍ਰਮਂ ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਾਰਦ ਲੋਕਪਾਲਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਉੱਚੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਨਾਰਦ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਗਦਾਂ ਵੇਗਾਤ੍ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਾਧ੍ਯਮਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਸਾਧਿਆ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਮਪਤਦ੍ ਵਾਰਿ ਵਹ੍ਨਿਵਰ੍षਨਿਭਂ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਾਂਗ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਗਾਮ ਸ਼ਤਧਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਯਥਾਸ਼ਨਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵੱਜਣ ਵਾਂਗ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ।
ਆਦਾਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਵੀਰਸ੍ਤੂਣਦ੍ ਬਾਣਂ ਸਮਾਦਦੇ
ਵੀਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਤੀਰਕੁਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤੀਰ ਕੱਢਿਆ।
ਮੁਮੋਚ ਸਾਧ੍ਯਾਯ ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਨ੍ਧਕਾਰਿਤਾਨਨਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤੀਰ ਸਾਧਿਆ ਵੱਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣੈਰਪਰੈਰ੍ਨਿਰ੍ਬਿਭੇਦ ਚ ਦਾਨਵਮ੍
ਹੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਤੇ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਵਿਧ੍ਯੇਤਾਂ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਮਰ੍ਮਭਿਦ੍ਭਿਰਜਿਹ੍ਯਗੈਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਝ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਤਦਾ ਯੁਦ੍ਧਂ ਲਘੁ ਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਸੁष੍ਠੁ ਚ
ਜੋ ਲੋਕ ਇਹ ਜੰਗ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਤੇਜ਼, ਅਜੀਬ ਤੇ ਵਾਕਈ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਮਨੌਪਮ੍ਯਂ ਮੁਮੁਚੁਃ ਸਾਧ੍ਯਦੈਤ੍ਯਯੌਃ
ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਦੈਤ ਵੀਰਾਂ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਯੁਧ੍ਯੇਤਾਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੌ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕਪ੍ਰੀਤਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਐਸਾ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਵੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧ ਗਈ।
ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਛਾਦਯੇਤਾਂ ਸ਼ਰੋਤ੍ਕਰੈਃ
ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਏ।
ਬਿਭੇਦ ਮਾਰ੍ਗਣੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਮਸੁ
ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਾਰਮਿਕ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਝ ਦਿੱਤਾ।
ਬਿਭੇਦ ਹृਦਯੇ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵਦਨੇ ਚ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੂੰ ਦਿਲ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤੀਰ ਮਾਰਿਆ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦੈਕੇਨ ਬਾਣੇਨ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਧਾਕਾਰਵਰ੍ਚਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧਿਜ੍ਯਂ ਲਾਘਵਾਤ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਵਰ੍ष ਨਿਸ਼ਿਤਾਞ੍ਸ਼ਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਨੁਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕਾਰ੍ਮੁਕਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰੇਣ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਤਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਦਤ੍ਤਂ ਤਦਾ ਸਾਧ੍ਯੋ ਮੁਨੇ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਲਾਘਵਾਤ੍
ਮੁਨਿ ਜੀ, ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਰਿਘਂ ਦਾਰੁਣਾਂ ਦੀਰ੍ਘਂ ਸਰ੍ਵਲੋਹਮਯਂ ਦृਢਮ੍
ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ, ਲੰਮੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਗਦਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਭ੍ਰਾਮ੍ਯਮਾਣਂ ਸ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨਾਰਾਚੇਨ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਦਾ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਵੇਗੇਨ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਨਰਾਗ੍ਰਜੇ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਦਾ ਸੁੱਟੀ।
ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਦਸ਼ਧਾ ਸਾਧ੍ਯਃ ਸ ਛਿਨ੍ਨੋ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ ਭੁਵਿ
ਸਾਧਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕੱਟ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।