ਵਿष੍ਣੋਰਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਮਹਾਸੁਰੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉੱਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਉੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਨ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞਵਿਧੌ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਗੂ ਬਣਾਇਆ।
ਯਜ੍ਞਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਬਲੇਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਖੁਦ ਕਰਵਾਈ।
ਮृਗਾਜਿਨਾਵृਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਯਬਾਣਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਬਾਣਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਲਲਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ऋषਿਕਨ੍ਯਕਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੁੱਖ ਕੁੜੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਮਹੀਂ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨ੍ਵਗਾਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਤਾਰਕਾਖਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਗਤੇ ਚ ਮਾਸਤ੍ਰਿਤਯੇ ਹੂਯਮਾਨੇ ਚ ਪਾਵਕੇ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵਜਨਨੀ ਮਾਧਵਂ ਵਾਮਨਾਕृਤਿਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਮਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਗਾਦਾਥ ਵਿਭੋਰ੍ਮਹਰ੍षੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਨੇਨ੍ਧਨਾਗ੍ਨੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਵੈ ਪਾਪਮਹਾਦਵਾਗ੍ਨੇ
ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਇੰਦਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਾਦਾਧਾਰ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਪੀਤਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃਕਾਨ੍ਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਧਾਰੀ ਧਰਾਧਾਰੀ ਰੂਪਧਾਰੀ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਭ ਦਾ ਭਾਰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਦੈਵਤਪਤੇ ਮਘੋਨੋ ऽਸ਼੍ਰੁਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੋਂਝ ਦੇ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਹ੍ਯਂ ਕੁਰੂਪਨਯਨਂ ਵਿਭੋ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਦੁਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਰਾਨ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਮृਗਾਜਿਨਂ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤੁ ਮੇਖਲਾਮ੍
ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਮਰਬੰਦ ਦਿੱਤਾ।
ਅਕ੍ਸ਼ਸੂਤ੍ਰਂ ਵਾਰੁਣਿਸ੍ਤੁ ਕੌਸ਼੍ਯਂ ਵੇਦਮਥਾਙ੍ਗਿਰਾਃ
ਵਾਰੁਣੀ ਨੇ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅੰਗਿਰਾ ਨੇ ਰੇਸ਼ਮ ਤੇ ਵੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਕਮ੍ਣ੍ਡਲੁਂ ਬृਹਤ੍ਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਉਜਲਾ ਹੈ, ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੋ ऋषਿਭਿਃ ਸਾਙ੍ਗਂ ਵੇਦਮਧੀਯਤ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਸਮੇਤ ਉਸਦੇ ਅੰਗ ਪੜ੍ਹੇ।
ਮਹਦਾਖ੍ਯਾਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਹਿਤਂ ਮੁਨੇ
ਵੱਡੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਲੋਕਚਾਰਪ੍ਰਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਮਭੂਚ੍ਛ੍ਰੁਤਿਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਚਲਣ ਤੇ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭਰਦ੍ਵਾਜਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਤਤ੍ਰ ਦੈਤ੍ਯਪਤੇਃ ਪੁਣ੍ਯੋ ਹਯਮੇਧਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਥੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਕਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਗਤੋ ਬਲਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬਲੀ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੋ ਬਲੇਰਧ੍ਵਰਂ ਮਾ ਖਿਦ
ਅਸੀਂ ਬਲੀ ਦੇ ਯਗ ਤੇ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਭਵਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।