ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੋਕਨਦੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵਨਂ ਪਦ੍ਮਵਨਂ ਯਥਾ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਕੋਕਨਾਦਾ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਝੀਲ।
ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸੋ ਹਂਸਾ ਇਵ ਮਹਾਸਰਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਵੱਡੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਭਿਮੁਖਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼ੁਵਨਾਵृਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੋਖ ਦੇ ਲਈ, ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮ੍ਯਰ੍ਥੋ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਤਿष੍ਯਾਦੌ ਧਰ੍ਮ ਆਸ਼੍ਰਮੀ
ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਧਰਮ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਰਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰਖਣ੍ਡੇ ਸਲਿਲਾਪ੍ਲੁਤੇ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਰ੍ਤਿਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪੁਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਨਨਾਥ, ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾਥ ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਨਾਰਦ
ਸੇਵਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਭੀਤਾਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾਖਣ੍ਡਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਖੰਡ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਹਿ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਾਃ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚਲੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਮਹਾਸੁਰੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉੱਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਉੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਨ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞਵਿਧੌ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਗੂ ਬਣਾਇਆ।
ਯਜ੍ਞਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਬਲੇਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਖੁਦ ਕਰਵਾਈ।
ਮृਗਾਜਿਨਾਵृਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਯਬਾਣਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਬਾਣਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਲਲਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ऋषਿਕਨ੍ਯਕਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੁੱਖ ਕੁੜੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਮਹੀਂ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨ੍ਵਗਾਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਤਾਰਕਾਖਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਗਤੇ ਚ ਮਾਸਤ੍ਰਿਤਯੇ ਹੂਯਮਾਨੇ ਚ ਪਾਵਕੇ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵਜਨਨੀ ਮਾਧਵਂ ਵਾਮਨਾਕृਤਿਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਮਂ ਮਹਰ੍षਿਭਿਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਜਗਾਦਾਥ ਵਿਭੋਰ੍ਮਹਰ੍षੇ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਨੇਨ੍ਧਨਾਗ੍ਨੇ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਵੈ ਪਾਪਮਹਾਦਵਾਗ੍ਨੇ
ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਇੰਦਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਜਗਾਦਾਧਾਰ ਨਮਸ੍ਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜਗਤ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪੁਰਖ।
ਪੀਤਵਾਸਃ ਸ਼੍ਰਿਯਃਕਾਨ੍ਤ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਜਨਾਰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਵਧਾਰੀ ਧਰਾਧਾਰੀ ਰੂਪਧਾਰੀ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਭ ਦਾ ਭਾਰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਸਰੇ, ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਦੈਵਤਪਤੇ ਮਘੋਨੋ ऽਸ਼੍ਰੁਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੋਂਝ ਦੇ।
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਹ੍ਯਂ ਕੁਰੂਪਨਯਨਂ ਵਿਭੋ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੁਰੂਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਸ੍ਤਪੋਧਨਃ
ਭਰਦਵਾਜ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤਪ ਦੇ ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦਦੁਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਵਰਾਨ੍ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਫਿਰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਮृਗਾਜਿਨਂ ਕੁਮ੍ਭਯੋਨਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤੁ ਮੇਖਲਾਮ੍
ਕੁੰਭਯੋਨੀ ਨੇ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਕਮਰਬੰਦ ਦਿੱਤਾ।