ਸ਼ਾਤਦ੍ਰਵੇ ਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵਿਪਾਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਯਯੁਸ੍ਤਤਃ
ਸ਼ਾਤਦਰੂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਃ ਕਿਰਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਦਿਨੇਸ਼ਕਿਰਣਚ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਰਣਾ ਨਦੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਐਰਾਵਤੀਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯੋਦਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰਥੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਐਰਾਵਤੀ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਅਥੇਸ਼ਵਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਵਤੀਰ੍ਣਾ ਮੁਨੇ ਸ੍ਨਾਤੁਮਾਤ੍ਰੇਯਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ੁਭਾਂ ਨਦੀਮ੍
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਉਤਰਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਲੇ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਾਰਕਮ੍
ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਚੰਭਿਤ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।
ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ऋषਯਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ
ਫਿਰ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਕਿਮੇਤਦਿਤਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ?' ਅਤੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹੇ।
ਵਨਂ ਹਰਗਲਸ਼੍ਯਾਮਂ ਖਗਧ੍ਵਨਿਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਮੋਰ ਦੀ ਗਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਿਸ੍ਤृਤਾਭਿਰ੍ਜਟਾਭਿਸ੍ਤੁ ਅਨ੍ਤਰ੍ਭੂਮਿਞ੍ਚ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਵਰ੍ਣੈਃ ਸੁਖਦੈਰ੍ਨਭਸ੍ਤਾਰਾਗਣੈਰਿਵ
ਦਸ ਅਤੇ ਅੱਧ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸਨ, ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ।
ਤਦ੍ਵਤ੍ ਕੋਕਨਦੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਵਨਂ ਪਦ੍ਮਵਨਂ ਯਥਾ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗਲ ਕੋਕਨਾਦਾ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲਾ ਝੀਲ।
ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਸੋ ਹਂਸਾ ਇਵ ਮਹਾਸਰਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਵੱਡੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਯਭਿਮੁਖਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼ੁਵਨਾਵृਤਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਉਦਙ੍ਮੁਖਂ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਮੋਖ ਦੇ ਲਈ, ਸੁੱਚੇ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ।
ਆਸ਼੍ਰਮ੍ਯਰ੍ਥੋ ਦ੍ਵਾਪਰਾਨ੍ਤੇ ਤਿष੍ਯਾਦੌ ਧਰ੍ਮ ਆਸ਼੍ਰਮੀ
ਦਵਾਪਰ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਿਸ਼ਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਧਰਮ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਰਤਿਂ ਚਕ੍ਰੁਰਖਣ੍ਡੇ ਸਲਿਲਾਪ੍ਲੁਤੇ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਥਾਂ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਰ੍ਤਿਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥਃ ਪੁਰ੍ਵਮੇਵ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗਨਨਾਥ, ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਯਾਥ ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਨਾਰਦ
ਸੇਵਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਅਸੁਰੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾ ਭੀਤਾਃ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯਾਖਣ੍ਡਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਅਖੰਡ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਜਲੇ ਹਿ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮੁਖਾਃ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਚਲੇ।
ਵਿष੍ਣੋਰਪਿ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਮਹਾਸੁਰੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉੱਥੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਰੁਦ੍ਰਕੋਟਿਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਃ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਉੱਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤੁ ਭਾਰ੍ਗਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਨ੍ਯੇ ਯਜ੍ਞਵਿਧੌ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਵੰਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਆਗੂ ਬਣਾਇਆ।
ਯਜ੍ਞਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਬਲੇਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਸ਼ੁਕਰ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਖੁਦ ਕਰਵਾਈ।
ਮृਗਾਜਿਨਾਵृਤਃ ਪृष੍ਠੇ ਬਰ੍ਹਿਪਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਿਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਯਗ੍ਰੀਵਪ੍ਰਲਮ੍ਬਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਯਬਾਣਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਹਯਗ੍ਰੀਵ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ, ਮਾਇਆ ਤੇ ਬਾਣਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਲਲਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ऋषਿਕਨ੍ਯਕਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੁੱਖ ਕੁੜੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਮਹੀਂ ਵਿਹਰ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਸ੍ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼ੋ ऽਨ੍ਵਗਾਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਛੱਡੀ ਗਈ, ਤਾਰਕਾਖਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ।
ਗਤੇ ਚ ਮਾਸਤ੍ਰਿਤਯੇ ਹੂਯਮਾਨੇ ਚ ਪਾਵਕੇ
ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁषੁਵੇ ਦੇਵਜਨਨੀ ਮਾਧਵਂ ਵਾਮਨਾਕृਤਿਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।