ਤਮਨ੍ਤਪੁਰੁषਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਦੀਵੀ ਰੁਦਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅੰਦਰਲਾ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋ ਵੈ ਨृਤ੍ਯਤਿ ਰੁਦ੍ਰਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਰੁਦਰ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਨੱਚਦਾ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਂਭੂਤਾ ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਂ ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯਾਂਸ਼ਭੂਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਂ ਤਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਸਾਰੇ ਹਨ।
ਏਕਾਂਸ਼ਭੂਤਾ ਦੇਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਂ ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਸਿਰਫ਼ ਇਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸਰ੍ਵਮਧ੍ਯਗੋ ऽਨਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਗਂ ਤਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਬੇਅੰਤ, ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਰੇਵਂ ਤਥਾ ਪਾਪਂ ਮਮਾਸ਼ੇषਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ।
ਯਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨਪਰਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯਂ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤੁ ਮੇ ਤਥਾ
ਅਤੇ ਜੋ ਪਾਪ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਨੇਕਜਨ੍ਮਕਰ੍ਮੋਤ੍ਥਂ ਪਾਪਂ ਨਸ਼੍ਯਤੁ ਮੇ ਤਥਾ
ਅਤੇ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਪਾਪ ਵੀ ਮੇਰਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਸਂਧ੍ਯਯੋਸ਼੍ਚ ਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਦਿਨ ਦੇ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ, ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਾਪ—
ਕृਤਂ ਯਦਸ਼ੁਭਂ ਕਰ੍ਮ ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਗਿਰਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਸਰੀਰ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਵਿਲਯਂ ਯਾਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਉਹ ਸਭ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਰਪੀਡੋਦ੍ਭਵਾਂ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਯਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਪਜੀ ਬਦਨਾਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਤਦ੍ ਯਾਤੁ ਵਿਲਯਂ ਤੋਯੇ ਯਥਾ ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍
ਉਹ ਬਦਨਾਮੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵਯਃਪਰਿਣਤੌ ਯਚ੍ਚ ਯਚ੍ਚ ਜਨ੍ਮਾਤਰੇ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਮਰ ਦੇ ਚਲਦੇ ਹੋਇਆ,
ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਵਿਲਯਂ ਤੋਯੇ ਯਥਾ ਲਵਣਭਾਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਾਂਗ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਜਨਾਰ੍ਦਨਾਯ ਕृष੍ਣਾਯ ਨਮੋ ਭੂਯੋ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅਰਿष੍ਟਕੇਸ਼ਿਚਣੂਰਦੇਵਾਰਿਕ੍ਸ਼ਯਿਣੇ ਨਮਃ
ਅਰਿਸ਼ਟ, ਕੇਸ਼ੀ, ਚਣੂਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕੋ ऽਨ੍ਯੋ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਬਲਾਦ੍ ਦਰ੍ਪਂ ਹੈਹਯਭੂਪਤੇਃ
ਹੈਹਯਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕੌਣ ਮਿਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਕਃ ਸਾਮਾਤ੍ਯਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਦਸ਼ਾਨਨ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਮੇਤ, ਕੌਣ ਮਾਰੇਗਾ?
ਨਿਹਨ੍ਤਾਪ੍ਯਥਬਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਦੇਵਦੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇष੍ਟਾਨਿष੍ਟਪ੍ਰਸਂਗੇਭ੍ਯੋ ਜ੍ਞਾਨਤੋ ऽਜ੍ਞਾਨਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਚੰਗੀ ਜਾਂ ਮਾੜੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ, ਜਾਣ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ,
ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਜ੍ਞਂ ਵਾ ਤਥਾ ਚੈਵੋਪਪਾਤਕਮ੍
ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਪਾਪ,
ਨਾਸ਼ਯੇਦ੍ ਯੋਗਿਨਾਂ ਸਰ੍ਵਮਾਮਪਾਤ੍ਰਮਿਵਾਮ੍ਭਸਿ
ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਹਨ੍ਯਹਨਿ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ ਪਠਤ੍ਯੇਤਚ੍ਚ ਤਤ੍ਸਮਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਦਿਨੋਂ ਦਿਨ ਦਿੰਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਤਥਾ ਮਾਮੇष ਮੁਞ੍ਚਤੁ
ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ।
ਅਕਾਮੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋ ਭੂਯਸ੍ਤਮਾਹ ਰਜਨੀਚਰਮ੍
ਉਸ ਦੁਜਾ ਜੰਮਿਆ ਨੇ, ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਯਜ੍ਜਗਾਦ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਰਸਵਤੀ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ—
ਜਗਾਦੈਨਂ ਸ੍ਤਵਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੋਪਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਆਖਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਠੰਢ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।