ਯਥਾ ਪਾਪਾਪਨੋਦੋ ਮੇ ਭਵਤ੍ਯਾਰ੍ਯ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਦ੍ਧਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਰੁਪਕਾਰਿਕਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਹਟਣਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ ਸਂਪृਚ੍ਛ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸੌਮ੍ਯ ਯੇ ਵੈ ਪ੍ਰਵਚਨੇ ਰਤਾਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਪਾਪਾਪਨੋਦਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿਵੇਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
षष੍ਠੇ षष੍ਠੇ ਤਦਾ ਕਾਲੇ ਜਨ੍ਤੁਮੇਕਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਹਰ ਛੇਵੇਂ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਇਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਫਲਾਹਾਰਮਾਗਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍
ਜੀਊਣ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਦਨੁਬ੍ਰੂਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਅਯਮਸ੍ਮ੍ਯਨੁਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ੍ਯਾਤਿਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘृਣਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦ੍ਰੁਹਃ
ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ—
ਆਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯੈਵ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਗੁਰਵੇ ਫਲਮ੍
ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਮਮਾਤ੍ਰ ਨਿष੍ਠਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਫਲਾਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਾਂ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਗੁਰਵੇ ਯਾਵਦਿਹਾਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੇਵੋ ऽਪਿ ਇਤਿ ਮੇ ਪਾਪਾਜੀਵਿਕਾ
ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਤਾਂ ਰੱਬ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮ੍ਯਹਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਯਦਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਯਨ੍ਨ ਵ੍ਰਤਹਰਂ ਮਮ
ਰਾਖਸ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਾਹ ਤੋੜੇ।
ਨਿਰ੍ਵਿਵੇਕੇਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਪਾਪਕਰ੍ਮ ਸਦਾ ਕृਤਮ੍
ਮੈਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪਾਪਾਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਯੇਨ ਤਦ੍ ਵਦ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪ ਮੁੱਕਣ ਤੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਂ ਯੋਨਿਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਕਥਯ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਥੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਾਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਯਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।
षष੍ਠੇ ਕਾਲੇ ਨृਸ਼ਂਸਾਤ੍ਮਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਿਰ੍ਘृਣਃ
ਛੇਵੇਂ ਵਾਰ, ਨਿਰਦਈ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਦਰਦੀ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਵਾਪ ਮਹਤੀਮਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਦੁਦੀਰਣੇ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਕੁਝ ਵੀ ਆਖਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜਗਾਮ ਜ੍ਞਾਨਦਾਨਾਯ ਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਵੱਡੇ ਸੰਦੇਹ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਵਾ ਸੁਚੀਰ੍ਣਾਨਿ ਸਪ੍ਤਾਰ੍ਚਿਃ ਪਾਤੁ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਚਾਹੇ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਚੰਗੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਿਭੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ, ਸੱਤ ਲੌਆਂ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਸਰ੍ਵਦੈਵਾਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਥਾ ਮਾਂ ਪਾਤੁ ਪਾਵਕਃ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਅੱਗ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਅਵਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਪਾਤੁ ਸਤ੍ਯੇਨ ਪਾਵਕਃ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਅੱਗ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਏ।
ਸਪ੍ਤਰ੍ਚਿषਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਤ੍ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਸਪਤਰਚਿ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਮਾ ਭੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜਸੁਤਾਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਂਕਟਾਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਧੀ, ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਦਰ੍ਸ਼ਾਨਂ ਗਤਾ ਸੋ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪ੍ਰਾਹ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।