ਜਾਤੇ ਜਪ੍ਯਾਵਸਾਨੇ ऽਸੌ ਤ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਪ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਪਯਾਵਿष੍ਟਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਇਆ ਆ ਗਈ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਭਾਵਮਾਤ੍ਮਨੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰਕ੍ਸ਼ਯਾ ਤੇਜਸਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮ੍
ਆਪਣੀ ਸੁਰਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸੀਦੇਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਾਃ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ'।
ਅਨਾਗਸਾਂ ਚ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਮਲ੍ਪਕਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਃ ਕृਤਃ
ਮਾਸੂਮ ਤੇ ਨਿੱਕੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਾਯਾਲਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਧਰ੍ਮਦੇਸ਼ਨਮ੍
ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਵੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ—
ਸਹਸੈਵ ਸਮਾਯਾਤਾ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ
ਅਚਾਨਕ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜੱਗ ਪਈ।
ਤਵ ਸਂਸਰ੍ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਜਾਤੋ ਨਿਰ੍ਵੇਦ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੱਡਾ ਵੈਰਾਗ ਆ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸਰ੍ਗਸਾਸਾਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਵੇਦਂ ਪ੍ਰਾਪਿਤਂ ਪਰਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਸੰਗਤ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵੈਰਾਗ ਮਿਲਿਆ—
ਯਥਾ ਪਾਪਾਪਨੋਦੋ ਮੇ ਭਵਤ੍ਯਾਰ੍ਯ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗੋ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਸੁਚਿਰਂ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ, ਚਿਰ ਸੋਚ ਕੇ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਮੇਤਦ੍ਧਿ ਪਾਪਾਨਾਂ ਨਿਵृਤ੍ਤਿਰੁਪਕਾਰਿਕਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੈ; ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਹਟਣਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ ਸਂਪृਚ੍ਛ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਸੌਮ੍ਯ ਯੇ ਵੈ ਪ੍ਰਵਚਨੇ ਰਤਾਃ
ਹੇ ਸੋਹਣੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ, ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਪਾਪਾਪਨੋਦਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਕਿਵੇਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ?—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸਦੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
षष੍ਠੇ षष੍ਠੇ ਤਦਾ ਕਾਲੇ ਜਨ੍ਤੁਮੇਕਮਭਕ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਹਰ ਛੇਵੇਂ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਇਕ ਜੀਵ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਫਲਾਹਾਰਮਾਗਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਰਾਸ਼ੋ ਜੀਵਿਤੇ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਮਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍
ਜੀਊਣ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਨੂੰ ਫਿਰਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤਦਨੁਬ੍ਰੂਹਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਅਯਮਸ੍ਮ੍ਯਨੁਸ਼ਾਧਿ ਮਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ।
ਨਿਃਸ਼੍ਰੀਕਸ੍ਯਾਤਿਪਾਪਸ੍ਯ ਨਿਰ੍ਘृਣਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਦ੍ਰੁਹਃ
ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ ਗਰੀਬ, ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ—
ਆਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯੈਵ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਗੁਰਵੇ ਫਲਮ੍
ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਮਮਾਤ੍ਰ ਨਿष੍ਠਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਯ ਫਲਾਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਾਂ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਗੁਰਵੇ ਯਾਵਦਿਹਾਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਫਲਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰ ਲਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਤਿਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੇਵੋ ऽਪਿ ਇਤਿ ਮੇ ਪਾਪਾਜੀਵਿਕਾ
ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਾਪੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਤਾਂ ਰੱਬ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੁਞ੍ਚਾਮ੍ਯਹਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਯਦਿ ਤਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਵਾਨ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੰਦੇਹ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਯਨ੍ਨ ਵ੍ਰਤਹਰਂ ਮਮ
ਰਾਖਸ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਨੂੰ ਨਾਹ ਤੋੜੇ।
ਨਿਰ੍ਵਿਵੇਕੇਨ ਚਿਤ੍ਤੇਨ ਪਾਪਕਰ੍ਮ ਸਦਾ ਕृਤਮ੍
ਮੈਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੰਦੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਤਤ੍ਪਾਪਾਸਂਕ੍ਸ਼ਯਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਯੇਨ ਤਦ੍ ਵਦ
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਾਪ ਮੁੱਕਣ ਤੇ, ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਾਂ ਯੋਨਿਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਕਥਯ ਦ੍ਵਿਜ
ਇਹ ਮਾੜੀ ਜਾਤੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਥੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇ।
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਾਨ੍ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਯਤਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਫਿਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੇਂਗਾ।