ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਃ ਕਿਨ੍ਨਰੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਿਦ੍ਧਚਾਰਣਪਨ੍ਨਗੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਕਿੰਨਰਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਚਾਰਣਾਂ ਤੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ।
ਵृਕਦ੍ਵੀਪਿਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵृਗਾਤ੍ਰੋ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਵੋਲ਼ੀਆਂ, ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਚੂਤਨੀਪਕਦਮ੍ਬੈਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਚਮ੍ਪਕੈਃ
ਆਮ, ਨੀਪ, ਕਦੰਬ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ।
ਤਥਾਨ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਃ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਹਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੋਭਿਤੋ ਰੁਚਿਰਪ੍ਰਖ੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸਾਨੁਭਿਃ
ਤਿੰਨ ਚੌੜੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਜੀਵਞ੍ਜੀਵਕਸਂਘੁष੍ਟੈਸ਼੍ਚਕੋਰਸ਼ਿਖਿਨਾਦਿਤੈਃ
ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਕੋਰਾਂ ਤੇ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਿਹਾ।
ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਾਧਿਵਾਸਿਤਮ੍
ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਮ੍ਬੁਦਸਂਕਾਸ਼ਂ ਤੁषਾਰਚਯਸਂਨਿਭਮ੍
ਫਿੱਕੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ।
ਤृਤੀਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਪ੍ਰਕृष੍ਟਂ ਸ਼ृਙ੍ਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੀਜੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚੋਟੀ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਵਾਸ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਨਾਤਪ੍ਤਤਪਸੋ ਲੋਕੇ ਯੇ ਚ ਪਾਪਕृਤੋ ਜਨਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਕਦੇ ਸਖਤ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰਣ੍ਡਵਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਰਾਜਹਂਸੋਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਝੀਲ ਕਾਰੰਡਵ ਬਤਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਰਾਜਹੰਸਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਕਮਲੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ ਸਮਲਙ੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਝੀਲ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਿਲੀਆਂ ਨੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਗੁਲ੍ਮੈਃ ਕੀਚਕਵੇਣੂਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪਰਿਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਕੀਂਕਾਂ ਤੇ ਵੰਸਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨੇ ਝੀਲ ਨੂੰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਆਸੀਦ੍ ਗ੍ਰਾਹੋ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਰਿਪੁਰਾਕੇਕਰੇਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਗਰਮੱਛ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਥੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵੈਰੀ ਸੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਮਦਸ੍ਰਾਵੀ ਜਲਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਪਾਦਚਾਰੀਵ ਪਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਮਗਰਮੱਛ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀ ਵਲ ਤਰਸਦਾ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੱਲਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਗਜੋ ਹ੍ਯਞ੍ਜਨਸਂਕਾਸ਼ੋ ਮਦਾਚ੍ਚਲਿਤਲੋਚਨਃ
ਹਾਥੀ ਕਾਜਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਮਸਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਰਜ਼ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਲੀਲਃ ਪਙ੍ਕਜਵਨੇ ਯੂਥਮਧ੍ਯਗਤਸ਼੍ਚਰਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀਨਾਂ ਕਰੇਣੂਨਾਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੀਨਾਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਾਦਾ ਹਥਣੀਆਂ ਵੇਖ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਚੀਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,
ਵਾਰੁਣੈਃ ਸਂਯਤਃ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ਨਿष੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਗਤਿਃ ਕृਤਃ
ਉਹ ਹਾਥੀ ਪਾਣੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲਾਂ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁਕ ਗਈ।
ਵਿਸ੍ਫੂਰ੍ਯ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਵਿਕ੍ਰੋਸਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਵਾਨ੍
ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ-ਡੁੱਲਦਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜ ਕੇ ਚੀਕਦਾ ਸੀ।
ਪਰਮਾਪਦਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮਨਸਾਚਿਨ੍ਤਯਦ੍ਧਰਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਮੇਵ ਸ਼ਰਣਂ ਦੇਵਂ ਗਤਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਾਭ੍ਯਾਸਾਤ੍ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜੇ
ਅਨੇਕ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਆਦਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਥਿਤਾਮृਤਫੇਨਾਭਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਮਥੇ ਹੋਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਫੇਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਪਦ੍ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਗਜਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮੁਦੀਰਯਤ੍
ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਨਾਸ਼੍ਰਿਤਾਯ ਦੇਵਾਯ ਨਿਃਸ੍ਪृਹਾਯ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਸ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜੋ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰਾਯ ਚੈਕਾਯ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਇਕੋ ਹੀ ਹੋ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਪ੍ਰਰ੍ਕ੍ਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਯ ਅਤੁਲਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਜੋ ਅਪਾਰ, ਅਪਹੁੰਚ ਤੇ ਤੁਲਨਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਨਾਤਨਾਯ ਪੂਰ੍ਵਾਯ ਪੁਰਾਣਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਆਦਿ ਰੂਪ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਨਮੋ ਜਗਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।