ਤਮਾਰਾਧ੍ਯ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਭੋਜਨਮ੍
ਉਸਨੇ ਵਿਰੂਪਾਖ੍ਯਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਦੁੱਧ ਵਾਂਗ ਭੋਜਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਤੀਰ੍ਥਵਰ੍ਯਂ ਸ ਮਹਾਸੁਰੋ ਵੈ ਸਮਾਸਸਾਦਾਥ ਸੁਪੁਣ੍ਯਹੇਤੋਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਲਈ ਉਸ ਉੱਚੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਵਰ੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨੈਮਿषਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਤਤਃ
ਸੁਵਰਨਾਖ੍ਯਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਨੈਮਿਸ਼ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤੋਮ੍ਤ੍ਯਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਗੁਰੁਦਾਯਾਸ਼੍ਚ ਮਧ੍ਯਤਃ
ਟੋਮਤੀ, ਕਾਂਚਨਾਖ੍ਯੀ ਤੇ ਗੁਰੂਦਾਇਆ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ।
ऋषੀਨਪਿ ਚ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ
ਉਸਨੇ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਗਯਾਯਾਂ ਗੋਪਤਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਜਗਾਮ ਸ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਗੋਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਪਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਿਦृਣਾਂ ਸ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।
ਗਦਾਪਾਣਿਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਗੋਪਤਿਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍
ਗਦਾਪਾਣੀ ਅਤੇ ਗੋਪਤੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ,
ਮਹਾਨਦੀਜਲੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਯੂਮਾਜਗਾਮ ਸਃ
ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਰਯੂ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਵਿਰਜਾਂ ਨਗਰੀਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵਿਰਜਾ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥ ਯਯੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਅਜਿਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਤ ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
षਡ੍ਰਾਤ੍ਰਮੁष੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਯਯੌ
ਉਥੇ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਰ੍ਚ੍ਯ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚੋਤ੍ਤਰਂ ਗਤਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੂਜ ਕੇ ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉੱਤਰੀ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਵਰਂ ਸ਼ਂਭੁਂ ਗੋਪਾਲਂ ਸੋਮਪਾਯਿਨਮ੍. ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸੋਮਤੀਰ੍ਥੇ ਸਹ੍ਯਾਚਲਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ, ਗੋਪਾਲ ਤੇ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਸੋਮ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸਹਿਆ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸੁਰਾਨ੍ ਪਿਤृਨ੍ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰਂ ਗਿਰਿਂ ਗਤਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਾਰਿਆਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਕਸ਼ੇਰੁਦੇਸ਼ਂ ਚਾਭਯੇਤ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਕਸ਼ੇਰੂ ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਮਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯੋਗਵਿਤ੍
ਫਿਰ ਜੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵਿਖਾਇਆ।
ਜਗਾਮਾਦ੍ਰਿਂ ਸ ਸੌਗਨ੍ਧਿ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਮਲਾਯਾਚਲਮ੍
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਸੁਗੰਧਤ ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਜਗਾਮ ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਜੋਗ ਵਿਚ ਲੀਨ ਆਤਮਾ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯਾਥ ਅਵਨ੍ਤੀਂ ਨਗਰੀਂ ਯਯੋ
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਅਵੰਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਸ੍ਥਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਹਾਕਾਲਵਪੁਰ੍ਧਰਮ੍
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਮੂੜ੍ਹਾ-ਸਰੀਰ ਧਾਰਨ ਕਰੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਤਾਮਸਂ ਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਂਹਾਰਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤਾਮਸੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਕਂ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਬੂਤਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਘੜੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਅੰਤਕਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ, ਆਪ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵृਤਃ ਪ੍ਰਮਥਕੋਟੀਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਰ੍ਚਿਤਃ
ਉਹ ਅਣਗਿਣਤ ਪ੍ਰਮਥਾ ਗਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਯਮਸਂਯਮਨਂ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚਿਤ੍ਰਵਿਚਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯਮ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਯਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੌਤ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਅਜੀਬ-ਗਜੀਬ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੇਖਿਆ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਧਰਂ ਜਗਾਮ ਨਿषਧਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਧ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਮਹੋਦਯਂ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਹਯਗ੍ਰੀਵਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਮਹੋਦਯ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਹਯਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਧਰਂ ਚੈਵ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਪਞ੍ਚਾਲਵਿषਯਂ ਯਯੌ
ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਿਕਂ ਵਸ਼ੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗਂ ਪਰਤੋ ਯਯੌ
ਪਾਂਚਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਯਮੀ ਫਿਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਮਾਧਵਂ ਯੋਗਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਟੇਸ਼ਵਰ ਰੁਦਰ ਅਤੇ ਜੋਗ-ਨਿਦਰਾ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।