ਕ੍ਸ਼ਪਯਾਮਿ ਕਦਨ੍ਨਾਦ੍ਯੈਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕਾਲਯਾਪਨੈਃ
ਮੈਂ ਘਟੀਆ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਸਮਾਂ ਕੱਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਮ ਮਾਸਿ ਭਾਦ੍ਰਪਦੇ ऽਭਵਤ੍
ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰਵਣ-ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਂ ਦੀ ਰੁਸਮ ਹੋਈ ਸੀ।
ਇਰਾਵਤ੍ਯਾ ਨਡ੍ਵਲਾਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਸਰਃ
ਇਰਾਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਨਡ ਵਾਲੇ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਸਨ।
ਕृਤੋਪਵਾਸਃ ਸ਼ੁਚਿਮਾਨੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂ ਵਸ੍ਤੁਸਂਵੀਤਾਂ ਛਤ੍ਰੋਪਾਨਹਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਇੱਕ ਘੜਾ, ਜੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ੁਚਯੇ ਜ੍ਞਾਨਧਰ੍ਮਿਣੇ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षਾਣਾਂ ਸਪ੍ਤਤੀਨਾਂ ਵੈ ਨਾਨ੍ਯਦ੍ ਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਸੱਤ ਵੱਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਵਾਸਤੇ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਅਮੀ ਚਾਦਤ੍ਤਦਾਨਾਸ੍ਤੁ ਮਦਨ੍ਨੇਨੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਇਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਿਦਮਾਯਾਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ऽਪਿ ਦਿਨੇ ਦਿਨੇ
ਜੋ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਿ ਭੁਕ੍ਤੇ ਚ ਪੀਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਵਾਨਦ੍ਯੁਗਲੇ ਦਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰੇਤੋ ਮੇ ਵਾਹਨੋ ऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਦੋ ਪੂੜੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਵਾਰੀ ਆ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਪੁਣ੍ਯਂ ਤਵੋਕ੍ਯਂ ਪੁਣਯਵਰ੍ਧਰਮ੍
ਸ੍ਰਵਣ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੰਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਨੇਕੀਆਂ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਨ੍ਮਯਾ ਤਾਤ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵੋ।
ਪ੍ਰੇਤਪਾਲੋ ਵਚਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫਾਇਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤ੍ ਸਮ੍ਯਕ੍ ਤਵ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਭਲਾ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਨਾਮ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਪਣਂ ਕੁਰੁ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜਾ।
ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾਤृਣਾਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਹਲੋਕਤਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦਾਨੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਬੁਧਸ਼੍ਰਵਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾਤਿਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਜੋ ਬੁਧ ਤੇ ਸ੍ਰਵਣ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਗਲਮਈ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨਾਮਾਨਿ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸਮ੍ਯਗਾਖ੍ਯਾਤਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਉਸ ਨੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦੇ ਸੀ, ਆਖ ਦਿੱਤੇ।
ਰਮ੍ਯੇ ऽਥ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਖ੍ਯੇ ਦੇਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਵੈ ਵਣਿਕ੍
ਫਿਰ, ਸੁਹਣੇ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ ਨਾਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਉਵਾਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੌ ਗਯਾਸ਼ੀਰ੍षਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਰਸਮਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਗਯਾ-ਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਚਕਾਰ ਸ੍ਵਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਦਾਯਾਦਾਨਾਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਤੇ ਵਾਰਸਾਂ ਲਈ ਭੇਟਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਪਿਣ੍ਡਨਿਰ੍ਵਪਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਗੋਤ੍ਰਜਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਕੁਟੰਬੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਿੰਡ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜਾਈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜ ਪ੍ਰੇਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਤਤੋ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੇਤ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰਵਣਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਲਧਰ੍ਮਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍
ਸ੍ਰਵਣ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਥੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਾਨੁष੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ ਬਭੌ ਸ਼ਾਕਲੇ ਵਿਰਾਟ੍
ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਕਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਟ ਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਿਆ।
ਕਾਲਧਰ੍ਮਮਵਾਪ੍ਯਾਸੌ ਗੁਹ੍ਯਕਾਵਾਸਮਾਸ਼੍ਰਯਤ੍
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਨ੍ਯਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍
ਮਰਤਿਆ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜ ਘਰਾਨੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦੇਵੈਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਮਿਲੀ।
ਤਤੋ ਵਿਕਟਰੂਪੋ ऽਸੌ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਫਿਰ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਮਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ।