ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਵਾਪੁਰ੍ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਲੇਸ਼ ਨਾ ਰਹੀ।
ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯ ਰੂਪਮਾਧਾਯ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤੋ ਜਗਾਮ ਮਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯਯੁਤੋ ਮਹਰ੍षੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਲਿਙ੍ਗਭੇਦਂ ਗਿਰਿਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੇਦਾਰਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਵਾਸਰਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਹ
ਸੱਤ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਬਜਾਮਰਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸੋਪਵਾਸੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ. ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਯੌ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਵਰਾਹਤੀਰ੍ਥੇ ਗਰੁਡਾਸਨਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਭਕ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ
ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਦਾ ਆਸਨ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵਿਪਾਸ਼ਾਮਭਿਤੋ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਉਪਵਾਸੀ ਇਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇਰਾਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਵਾਪ ਪਰਂ ਰੂਪਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਆਰੋਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸਂਤਾਨਮਪਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿਰੂਪਤ੍ਵਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਹ
ਕੁਸੂਰਤਾਪਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੂਪ ਪਾਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸ੍ਯਾਦੌ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ।
ਸ਼ਾਕਲਂ ਨਾਮ ਨਗਰਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਥਾਨੀਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਾਕਲ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਧਨਾਢ੍ਯੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਭੋਗੀ ਨਾਨਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ, ਨੇਕ ਤੇ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਈ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਸਾਰ੍ਥੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵਿਪਣਪਣ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਾਫਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਪਾਰਕ ਸਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਭਵਦ੍ ਦਸ੍ਯੁਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਅਵਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ऽਤਿਦੁਃਸਹਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਡਾਕੂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਅਸਹਾਯੋ ਮਰੌ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚਚਾਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵਦ੍ ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਤ੍ਮਾ ਇਵ ਸ਼ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਰਾਵਾਸਾਦਿਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਸਮਪਸ਼੍ਯਦਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਤਂ ਪ੍ਰੇਤਸ਼ਤੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਤਮਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸੀ।
ਪਿਣ੍ਡਾਸ਼ਿਭਿਸ਼੍ਚ ਪੁਰਤੋ ਧਾਵਦ੍ਭੀ ਰੂਕ੍ਸ਼ਵਿਗ੍ਰਹੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਠੋਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੌੜਦੀਆਂ ਆਈਆਂ, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਖਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਸ਼ਮੀਮੂਲੇ ਵਣਿਕ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਉਹ ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟਸ਼੍ਛਾਯਾਯਾਂ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ।
ਕੁਤ ਆਗਮ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕ੍ਵ ਸਾਧੋ ਵਾ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ, ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ?
ਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ऽਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਆ ਗਏ ਹੋ; ਹੁਣ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਧਨਵਿਚ੍ਯੁਤਿਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ—ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਗੁਆਚੀ।
ਵਮਿਕ੍ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੇਤਪਾਲਃ ਸ੍ਵਬਨ੍ਧੁਵਤ੍
ਫਿਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਵਾਂਗ ਬੋਲਿਆ।
ਭੂਯੋ ऽਪ੍ਯਰ੍ਥਾਃ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਦਿ ਭਾਗ੍ਯਬਲਂ ਤਵ
ਜੇ ਤੇਰੇ ਭਾਗ ਦਾ ਬਲ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਨੋਦਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚੋਂ ਉਭਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।