ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਯ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਕਿਮਨ੍ਯੋ ਨ ਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਦਾਨ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸਮਰ੍ਥੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਮਹਾਭੁਜ
ਸਮਰਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਦਾਨ ਦੇ।
ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਧਿਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦਾਨ ਦੇ; ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਦਤ੍ਰਯਂ ਤਦਾ ਯਦਾ ਸ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਗृਹਾਣ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਗ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਤਤੋ ਲਙ੍ਘਯਿਤੁਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਂ ਰੂਪਮਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਃ
ਫਿਰ, ਵਿਅਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਮਹੀਂ ਮਹੀਧ੍ਰੈਃ ਸਹਿਤਾਂ ਸਹਾਰ੍ਮਵਾਂ ਜਹਾਰ ਰਤ੍ਨਾਕਰਪਤ੍ਤਨੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਜਹਾਰ ਵੇਗਾਤ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ ਦੇਵਪ੍ਰਿਯਮੀਪ੍ਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੂਜੇ ਪਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪਪਾਤ ਪृष੍ਠੇ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੋ ਮੇਰੁਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤੁ ਵਿਗ੍ਰਹੇਣ
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਭਗਵਾਨ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਸਾਹਸ੍ਰੀ ਭੂਮੇਰ੍ਗਰ੍ਤਾ ਦृਢੀਕृਤਾ
ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਗਹਿਰੀ ਖੱਡ ਪੱਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਅਵਰ੍षਤ੍ ਸਿਕਤਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤਾਂ ਗਰ੍ਤਾਮਪੂਰਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਰੇਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖੱਡ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਵਾਪੁਰ੍ਨਿਰੁਪਦ੍ਰਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਕਲੇਸ਼ ਨਾ ਰਹੀ।
ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯ ਰੂਪਮਾਧਾਯ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤੋ ਜਗਾਮ ਮਹਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯਯੁਤੋ ਮਹਰ੍षੇ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਨੇਕੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਲਿਙ੍ਗਭੇਦਂ ਗਿਰਿਂ ਯਯੌ
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਪੋष੍ਯ ਰਜਨੀਮੇਕਾਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕੇਦਾਰਮਾਵ੍ਰਜਤ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕੇਦਾਰ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਉषਿਤ੍ਵਾ ਵਾਸਰਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ਰਂ ਪ੍ਰਜਗਾਮ ਹ
ਸੱਤ ਦਿਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕੁਬਜਾਮਰਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਤਤਃ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸੋਪਵਾਸੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ. ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਯਯੌ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਪਵਾਸੀ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਵਰਾਹਤੀਰ੍ਥੇ ਗਰੁਡਾਸਨਂ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸੁਭਕ੍ਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ
ਵਰਾਹ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੜ ਦਾ ਆਸਨ ਵੇਖਿਆ; ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਵਿਪਾਸ਼ਾਮਭਿਤੋ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਪਾਸ਼ਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ।
ਉਪਵਾਸੀ ਇਰਾਵਤ੍ਯਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇਰਾਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਮਵਾਪ ਪਰਂ ਰੂਪਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵਿਰਲੇ ਰਾਜਸੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਆਰੋਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸਂਤਾਨਮਪਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵੰਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਵਿਰੂਪਤ੍ਵਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਾਪ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਸਹ
ਕੁਸੂਰਤਾਪਣ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾਪਣ ਅਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰੂਪ ਪਾਇਆ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਤ੍ਰੇਤਾਯੁਗਸ੍ਯਾਦੌ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ।
ਸ਼ਾਕਲਂ ਨਾਮ ਨਗਰਂ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਥਾਨੀਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਾਕਲ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਧਨਾਢ੍ਯੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ ਭੋਗੀ ਨਾਨਾਸਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ, ਨੇਕ ਤੇ ਰਸ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਆਦਮੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਈ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਸਾਰ੍ਥੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਨਾਨਾਵਿਪਣਪਣ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੱਡੀ ਕਾਫਲੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਪਾਰਕ ਸਮਾਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਅਭਵਦ੍ ਦਸ੍ਯੁਤੋ ਰਾਤ੍ਰੌ ਅਵਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ऽਤਿਦੁਃਸਹਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇੱਕ ਡਾਕੂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਅਸਹਾਯੋ ਮਰੌ ਤਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ ਚਚਾਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵਦ੍ ਵਸ਼ੀ
ਉਹ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਆਤ੍ਮਾ ਇਵ ਸ਼ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਰਾਵਾਸਾਦਿਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਾਂਗ, ਇੱਕ ਸ਼ਮੀ ਰੁੱਖ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਸੀ, ਲੱਭ ਲਿਆ।