ਸਰ੍ਵਸਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਗੋਤ੍ਰਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਾਰੁਣਃ
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਵੰਸ਼ ਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕਨੀਯਾਨਪਰਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਛੋਟਾ, ਘੱਟ ਹਾਂ।
ਮਮ ਨਾਮ ਪਿਤਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗਤਿਭਾਸੇਤਿ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਗਤਿਭਾਸਾ ਰੱਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰੁਰੂਪੋ ਮਹਾਸੁਰ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਮਾਵਾਂ ਸਮਾਗਤੌ
ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਆ ਗਏ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਨੈਵ ਭਵਤੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਾਗਾ ਇਤ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੀ।'
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਤਥਾਨ੍ਧਾਨਾਂ ਧਨਭਾਗੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਪਾਗਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਏਤਾਵਦ੍ ਦੀਯਤੇ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਥਭਾਗਹਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਧਨਾਰ੍ਥਭਾਗਮਰ੍ਹਾਮਿ ਨਾਹਂ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਕੇਨ ਵੈ
ਮੈਂ ਧਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹਾਂ; ਕਿਸ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਦ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਮਾਮਿਤਿ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਇਸ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਇਸੀ ਕਾਰਨ।
ਕਾਲਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯਸ੍ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਚੋਦ੍ਧृਤਃ
ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ 'ਸਾਲ' ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੋ ऽਯਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ, ਦীক্ষਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ?
ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਸਂਯੁਤਾ ਯੂਯਂ ਸਾਨੁਕਮ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਰੱਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ।
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਗੋਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਗਵਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਭਾਰਗਵ ਹੈ।'
ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਮਨਾਰ੍ਥਕਰਂ ਵਚਃ
ਸਭ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦਾਵਸਥਂ ਦਾਸ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਹ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਯਾਵਦਿਚ੍ਛਸਿ ਵੈ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੰਨਾ ਧਨ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਵਤੋ ਵ੍ਰਿਯਤਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵਿਭੋ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।
ਪ੍ਰਾਹਾਸੁਰਪਤਿਂ ਧੁਨ੍ਧੁਂ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਯ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਕਿਮਨ੍ਯੋ ਨ ਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਦਾਨ ਇੱਕ ਅਟੱਲ ਮਨ ਵਾਲਾ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਲੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸਮਰ੍ਥੇषੁ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਮਹਾਭੁਜ
ਸਮਰਥ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਦਾਨ ਦੇ।
ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸ੍ਵ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਾਧਿਕਂ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਦਾਨ ਦੇ; ਤੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪਦਤ੍ਰਯਂ ਤਦਾ ਯਦਾ ਸ ਨਾਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਗृਹਾਣ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪਗ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਚਕ੍ਰੇ ਤਤੋ ਲਙ੍ਘਯਿਤੁਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਂ ਰੂਪਮਨਨ੍ਤਸ਼ਕ੍ਤਿਃ
ਫਿਰ, ਵਿਅਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਨੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਮਹੀਂ ਮਹੀਧ੍ਰੈਃ ਸਹਿਤਾਂ ਸਹਾਰ੍ਮਵਾਂ ਜਹਾਰ ਰਤ੍ਨਾਕਰਪਤ੍ਤਨੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇਨ ਜਹਾਰ ਵੇਗਾਤ੍ ਕ੍ਰਮੇਣ ਦੇਵਪ੍ਰਿਯਮੀਪ੍ਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੂਜੇ ਪਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪਪਾਤ ਪृष੍ਠੇ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮੋ ਮੇਰੁਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਤੁ ਵਿਗ੍ਰਹੇਣ
ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ, ਭਗਵਾਨ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨਸਾਹਸ੍ਰੀ ਭੂਮੇਰ੍ਗਰ੍ਤਾ ਦृਢੀਕृਤਾ
ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਗਹਿਰੀ ਖੱਡ ਪੱਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਅਵਰ੍षਤ੍ ਸਿਕਤਾਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਤਾਂ ਗਰ੍ਤਾਮਪੂਰਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਰੇਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਖੱਡ ਭਰ ਦਿੱਤੀ।