ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਤਮਾਸ੍ਤਾਯ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ।
ਅਰੋਢੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਵਸ਼ੀ ਵਿਜੇਤੁਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਪਿ
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇ।
ਉਵਾਯਂ ਮਖਵਿਧ੍ਵਂਸੇ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਜੇਯਂ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਅਜੇਤ ਜਾਣ ਕੇ।
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਮਨਂ ਰੂਪਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਮਜ੍ਜਂਸ੍ਤਥੋਨ੍ਮਜ੍ਜਨ੍ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੁੱਬਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਉਭਰ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸਦਸ੍ਯਾ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਥ ਮਹੌਜਸਃ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਤਵਿਜ—all ਉਥੇ ਸਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪਤਿਤੋ ऽਸੀਹ ਕੇਨਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ऽਸਿ ਨੋ ਵਦ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਡਿੱਗਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧੁਨ੍ਧੁਪੁਰੋਗਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ ਛ੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਧੁੰਧੂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੋਲਿਆ: ਇੱਥੇ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।
ਸਰ੍ਵਸਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਗੋਤ੍ਰਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਵਾਰੁਣਃ
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਤੇ ਵਾਰੁਣ ਵੰਸ਼ ਦਾ।
ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਕਨੀਯਾਨਪਰਸ੍ਤ੍ਵਹਮ੍
ਉਥੇ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਛੋਟਾ, ਘੱਟ ਹਾਂ।
ਮਮ ਨਾਮ ਪਿਤਾ ਚਕ੍ਰੇ ਗਤਿਭਾਸੇਤਿ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜਿਗਿਆਸਾ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਗਤਿਭਾਸਾ ਰੱਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰੁਰੂਪੋ ਮਹਾਸੁਰ
ਉਹ ਤ੍ਰਿਵਿਸ਼ਟਪ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਆਂਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਰ੍ਧ੍ਵਦੇਹਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗृਹਮਾਵਾਂ ਸਮਾਗਤੌ
ਉਸ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਕ੍ਰਿਆ ਕਰ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਘਰ ਆ ਗਏ।
ਤੇਨੋਕ੍ਤੋ ਨੈਵ ਭਵਤੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਾਗਾ ਇਤ੍ਯਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਜੀ।'
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਾਨਾਂ ਤਥਾਨ੍ਧਾਨਾਂ ਧਨਭਾਗੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਪਾਗਲਾਂ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਏਤਾਵਦ੍ ਦੀਯਤੇ ਤੇਭ੍ਯੋ ਨਾਰ੍ਥਭਾਗਹਰਾ ਹਿ ਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਧਨਾਰ੍ਥਭਾਗਮਰ੍ਹਾਮਿ ਨਾਹਂ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਕੇਨ ਵੈ
ਮੈਂ ਧਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹਾਂ; ਕਿਸ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ?
ਸਮੁਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਨਦ੍ਯਾਮਸ੍ਯਾਂ ਮਾਮਿਤਿ ਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਇਸ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਇਸੀ ਕਾਰਨ।
ਕਾਲਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਖ੍ਯਸ੍ਤੁ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰਿਹ ਚੋਦ੍ਧृਤਃ
ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ 'ਸਾਲ' ਦਾ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੋ ऽਯਂ ਚ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮੋ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ, ਦীক্ষਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ?
ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਸਂਯੁਤਾ ਯੂਯਂ ਸਾਨੁਕਮ੍ਪਾਸ਼੍ਚ ਮੇ ਭृਸ਼ਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਰੱਬੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ।
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਗੋਤ੍ਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਭਾਰ੍ਗਵਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਖਿਆ: 'ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਭਾਰਗਵ ਹੈ।'
ਦਾਤਾ ਭੋਕ੍ਤਾ ਵਿਭਕ੍ਤਾ ਚ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮਣਿ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਭੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੰਡਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਦীক্ষਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਮਨਾਰ੍ਥਕਰਂ ਵਚਃ
ਸਭ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵਾਮਨ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦਾਵਸਥਂ ਦਾਸ੍ਯੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਾਹ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੇ ਦਦ੍ਮਿ ਯਾਵਦਿਚ੍ਛਸਿ ਵੈ ਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿੰਨਾ ਧਨ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਭਵਤੋ ਵ੍ਰਿਯਤਾਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਵਿਭੋ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।
ਪ੍ਰਾਹਾਸੁਰਪਤਿਂ ਧੁਨ੍ਧੁਂ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਵਚਃ
ਉਸ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਧੁੰਧੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬਚਨ ਆਖੇ।