ਕਥਂ ਤਤ੍ਰ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਹ ਦੈਵਤੈਃ
ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚਿਆ?
ਕਰ੍ਮ ਤਨ੍ਨ ਵਯਂ ਵਿਦ੍ਮਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਤਦ੍ ਵੇਤ੍ਤ੍ਯਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਪਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਪਤਾ ਹੈ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਕਿਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦੋਗਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਸਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?'
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪੁਰਾ ਵृਤ੍ਰਰਿਪੋਃ ਕਿਲ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਹਨ।
ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਾਜਿਮੇਧਾਨਾਂ ਤੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦੋ ਗਤਃ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਘੋੜੇ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਆਸਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਸੁਰਗੁਰੁਂ ਦਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਫਿਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤਦਾਗਚ੍ਛਧ੍ਵਮਵਨੀਂ ਗਚ੍ਛਾਮੋ ਵਸੁਧਾਧਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਓ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਚੱਲੀਏ।
ਆਹੂਯਨ੍ਤਾਂ ਚ ਨਿਧਯਸ੍ਤ੍ਵਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯਨਾਤਾਂ ਚ ਗੁਹ੍ਯਕਾਃ
ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਚੇਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਜਿਸੇਧਾਨ੍ ਯਜਾਮਹੇ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਆਓ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰੀਏ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਹृष੍ਟੋ ਨਿਧਯਃ ਸਂਦਿਦੇਸ਼ ਸਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ,' ਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਰ੍ਗਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰੇਣ ਵਾਜਿਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਭਾਰਗੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸੁਕ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਦীক্ষਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼ਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਣ੍ਯਿਤਾਃ
ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਸੁਕ੍ਰ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਚੇਲਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ।
ਕृਤਾਸ਼੍ਚਾਸੁਰਨਾਥੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ऽਸੁਰਾਃ
ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ।
ਹਯਸ੍ਯਾਨੁ ਯਯੌ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਸਿਲੋਮਾ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਘੋੜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਲੋਹੇ ਵਾਲਾ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਅਸੁਰ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਚਲਿਆ।
ਤੇਨੋਗ੍ਰਗਨ੍ਧੇਨ ਦਿਵਸ੍ਪृਸੇਨ ਮਰੁਦ੍ ਵਵੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹਰ੍षੇ
ਉਸ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੁਗੰਧ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਹਵਾ ਵੱਜੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਜਨਾਰ੍ਧਨਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਸ਼ਕ੍ਰਾ ਜਗਾਤਃ ਪਰਯਣਮ੍
ਫਿਰ, ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਇੰਦ੍ਰ ਸਮੇਤ ਸਭ ਜਥੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਲਕੜੀ ਹੈ, ਕੋਲ ਗਏ।
ਪ੍ਰੋਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਰਗਣਾ ਭਯਗਦ੍ਗਦਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜਥੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲ ਪਏ।
ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵਿष੍ਣੋ ਸੁਰਾਣਾਮਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਨ
ਸਾਡੀ ਅਰਜ਼ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਹਾਰਦ੍ ਬਲਿਃ
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਬਲੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੋ ਵਿਵृਦ੍ਧਿਮਗਮਦ੍ ਯਥਾ ਵ੍ਯਾਧਿਰੁਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਗ ਅਣਡਿੱਠਾ ਰਹਿ ਕੇ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਮਤਮਾਸ੍ਤਾਯ ਸੋ ऽਸ਼੍ਵਮੇਧਾਯ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਲਈ ਦਿਖਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ।
ਅਰੋਢੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਵਸ਼ੀ ਵਿਜੇਤੁਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਪਿ
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਰਮ ਕਰੇ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਵੇ।
ਉਵਾਯਂ ਮਖਵਿਧ੍ਵਂਸੇ ਯੇਨ ਸ੍ਯਾਮ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਜੋ ਇਸ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਵਾਂ।
ਵਿਸृਜ੍ਯ ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਜੇਯਂ ਮਹਾਸੁਰਮ੍
ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਅਜੇਤ ਜਾਣ ਕੇ।
ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਮਨਂ ਰੂਪਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍ਮਜ੍ਜਂਸ੍ਤਥੋਨ੍ਮਜ੍ਜਨ੍ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡੁੱਬਿਆ ਤੇ ਮੁੜ ਉਭਰ ਆਇਆ, ਆਪਣੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ।
ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞਿਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕਰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸਦਸ੍ਯਾ ਯਜਮਾਨਸ਼੍ਚ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ऽਥ ਮਹੌਜਸਃ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯਜਮਾਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਿਤਵਿਜ—all ਉਥੇ ਸਨ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪਤਿਤੋ ऽਸੀਹ ਕੇਨਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ऽਸਿ ਨੋ ਵਦ
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਡਿੱਗਿਆ? ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੁੱਟਿਆ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧੁਨ੍ਧੁਪੁਰੋਗਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ ਛ੍ਰੂਯਤਾਮਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਧੁੰਧੂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੋਲਿਆ: ਇੱਥੇ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ।