ਮਮਾਵਿਸ਼ਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਿਵੇਕਪ੍ਰਤਿषੇਧਕਃ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਆਉਣਾ ਸੋਝੀ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਭਾਵਿਨੋ ਹ੍ਯਰ੍ਥਾ ਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਆਗਮੇ ਨਿਰ੍ਗਮੇ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਨ ਵਿषਾਦਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਆਉਣ ਜਾਂ ਜਾਣ ਵੇਲੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ।
ਸੁਖਦੁਃਖਾਨਿ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਰਸ੍ਤਾਨਿ ਸਹੇਤ੍ ਤਥਾ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਦੋਵੇਂ ਸਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪਦਂ ਚ ਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨੋ ऽਧृਤਿਮਾਨ੍ ਭਵੇਤ੍
ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਡੋਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਧੀਰਾਃ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਚ ਸਦਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ।
ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਣ੍ਡਿਤੋ ਨਾਵਸੀਦਤਿ
ਤੈਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਗਿਆਨਵਾਨ ਕਦੇ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦੇ।
ਭਵਤੋ ऽਥ ਤਥਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਚ੍ਚ ਸਮਾਚਰ
ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕਰ।
ਸ ਤੇ ਤ੍ਰਾਤਾ ਭਯਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਤੇਰਾ ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸਂਸਾਰਗਰ੍ਤਪਤਿਤਸ੍ਯ ਕਰਾਵਲਮ੍ਬਂ ਨੂਨਂ ਨ ਤੇ ਭੁਵਿ ਨਰਾ ਜ੍ਵਰਿਣੋ ਭਵਨ੍ਤਿ
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੱਡ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ; ਜਿਵੇਂ ਬੁਖਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ ਏष ਭਵਤਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਧਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਕਰੇਗਾ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਪਾਪਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਗਮਿष੍ਯੇ ਯਤ੍ਰਾਚ੍ਯੁਤੋ ਲੋਕਪਤਿਰ੍ਨृਸਿਂਹਃ
ਜਦ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਜਿਥੇ ਅਚੁਤ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਨਰਸਿੰਘ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦਨੁਯੂਥਪਾਲਾਨ੍ ਜਗਾਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਥ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਮੇ ਸਮ੍ਯਗਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍
ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾ।
ਖ੍ਯਾਤਂ ਪृਤਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਹਿ ਮਾਨਸਂ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਵਪੁਃ ਸੁਰੇਸ਼ਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁਭਕਾਮੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਮਾਨਸ, ਜਿਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਸੀ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਚ ਜਗਨ੍ਨਾਥਮਚ੍ਯੁਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਭਿਰ੍ਯੁਤਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਚੁਤ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਜਗਾਮ ਕਚ੍ਛਪਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਕੌਸ਼ਿਕ੍ਯਾਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਨਦੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੱਛਪ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਗਿਆ।
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰੇषੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਹ੍ਰਦੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਪਿਤॄਨ੍ ਸੁਰਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਵਿਆ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਦੇਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਚਕ੍ਰਪਾਣਿਨਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੋਵਿੰਦ, ਚੱਕਰ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਲੋਕਨਾਥਂ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਬਲੇਰ੍ਬਨ੍ਧਨਮੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੇਗਾ।
ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਬਨ੍ਧਨਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕृਤਵਾਂਸ੍ਤਚ੍ਚ ਮੇ ਵਦ
ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਕਿਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕਿਉਂ? ਇਹ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਸਂਬਭੂਵ ਯਂ ਚ ਵਞ੍ਚਿਤਵਾਨਸੌ
ਇਹ ਘਟਨਾ ਕਦੋਂ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਨੂੰ ਠੱਗਿਆ ਸੀ?
ਦਨੁਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਮਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਦੈਤਨ ਦੀ ਕੋਖੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।
ਅਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸੁਰੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤ੍ ਸ ਤੁ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲੋਂ ਅਮਰਤਾ ਮੰਗੀ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਪਰਿਤੁष੍ਟਃ ਸ ਚ ਬਲੀ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਸੁਗਮ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਧੁਨ੍ਧੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤ੍ਵਮਕਰੋਦ੍ਧਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੌ ਸਤਿ
ਧੁੰਧੁ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪਦ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਦ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ।
ਚਚਾਰ ਮਨ੍ਦਰਗਿਰੌ ਦੈਤ੍ਯਂ ਧੁਨ੍ਧੁਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਦੈਤ ਧੁੰਧੁ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿਚ ਸੀ।