ਨ ਕੇਵਲਂ ਹਿ ਭਵਤੋ ਹृਤਂ ਤੇਨ ਬਲੀਯਸਾ
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਕਰੋ ऽਪਿ ਹਿ ਦੀਨਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਹਿ ਬਲਾਦ੍ ਬਲੇਃ
ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ऋਤੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰਸਂ ਹਰਿਂ ਦਸ਼ਸ਼ਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਕਮ੍
ਹਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਪੈਰ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਹਰਿष੍ਯਤਿ ਬਲੇਃ ਕਰ੍ਤੁਃ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਗੋਚਰਮ੍
ਉਹੀ ਬਲੀ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲਏਗਾ ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਨਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਵਿਭੀਤਕਵਨਂ ਗਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਭੀਤਕਾ ਬਾਗ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮੋ ऽਭਵਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ऽਪਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਤ੍ਵਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਚ
ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਦਿਲਦਾਰੀ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਯਜਨ ਆਦਿਕ ਕੰਮ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਿਨਾ ਬਲਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਤਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਕृਤਃ ਕृਤਃ
ਬਲੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਧਰ੍ਮਸ੍ਥਾਃ ਸਦੈਵ ਮਨੁਜਰ੍षਭਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰਦਾ ਤ੍ਵਾਯਾਤਾ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕismet, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕਾਸਿ ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੇਨਾਸ੍ਯਰ੍ਥੇਨ ਚਾਗਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਆਈਂ ਹੈਂ?'
ਬਲੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਯਾਸ੍ਮਿ ਤ੍ਵਾਮਾਯਾਤਾ ਮਹਿषਿ ਬਲਾਤ੍
ਬਲੀ, ਸੁਣ: ਮੈਂ ਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ।
ਤੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਮਘਵਾ ਤਤੋ ऽਹਂ ਤ੍ਵਾਮਿਹਾਗਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਘਵਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਚੈਵ ਸ਼੍ਵੇਤਸ੍ਰਗਨੁਲੇਪਨਾ
ਇੱਕ ਨੇ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਚਿੱਟੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਰਕ੍ਤਸ੍ਰਗਨੁਲੇਪਨਾ
ਦੂਜੀ ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲਾਲ ਲੇਪ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਾ ਪੀਰਵਰ੍ਣਾ ਪੀਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾ
ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਪੀਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੀਲਾ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨੀਲਾਮ੍ਬਰਾ ਨੀਮਾਲ੍ਯਾ ਨੀਲਗਨ੍ਧਾਮਨੁਲੇਪਨਾ
ਇੱਕ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਨੀਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਨੀਲਾ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਨੀਲਾ ਲੇਪ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਾ ਸਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਮ੍ਭਰਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਢ੍ਯਾ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਾ ਰਕ੍ਤਾ ਰਕ੍ਤਵਸਨਾ ਵਾਜਿਸ੍ਥਾ ਰਜਸਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਜੋ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਹੈ, ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪੀਤਾਮ੍ਬਰਾ ਯਾ ਸੁਭਗਾ ਰਥਸ੍ਥਾ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾ
ਜੋ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨੀਲਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਿਸਦृਸ਼ੀ ਯਾ ਚੁਰ੍ਥੀ ਵृषਸ੍ਥਿਤਾ
ਚੌਥੀ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਰੂਪਾਂ ਤਾਂ ਕਥਯਨ੍ਤਿ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਚਿੱਟੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਾਂ ਤਾਂ ਜਯਸ਼੍ਰੀਮਿਤਿ ਸ਼ਂਸਿਰੇ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਸ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਜਯਸ਼੍ਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵੈਸ਼੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਪੀਤਵਸਨਾਂ ਕਨਕਾਙ੍ਗੀਂ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਵੈਸ਼ ਲੋਕ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਨੀਲਵਰ੍ਣਾਙ੍ਗੀਂ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਚ ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸ਼ੂਦਰ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤਾ ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵੇਨ ਚਕ੍ਰਿਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਚਕ੍ਰਧਾਰੀ ਦੇਵਤੇ ਵਲੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵੇਦਾਃ ਸਾਙ੍ਗਾਸ੍ਤਥੋਕ੍ਤਯਃ
ਇਤਿਹਾਸ, ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਵੇਦ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਜੋ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ—
ਮੁਕ੍ਤਾਸੁਵਰ੍ਣਰਜਤਂ ਰਥਾਸ਼੍ਵਗਜਭੂषਣਮ੍
ਮੋਤੀ, ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ—
ਗੋਮਹਿष੍ਯਃ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਾਮ੍ਬਰਭੂਮਯਃ
ਗਾਂਵਾਂ, ਮੱਝਾਂ, ਗਧੇ, ਊਠ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਕਪੜੇ—
ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਪਿ ਜਾਤੀਨਾਂ ਜਾਤਿਰੇਕਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਹੀ ਮੂਲ ਸਥਾਪਤ ਹੈ।