ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਦਸ੍ਵਾਦ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਗਲਾ ਬੋਲ ਕਹੋ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੋਪਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਆਰਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ।
ਯਤਾ ਨਾਯਸ਼ਸੋ ਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਯੇਨੈਤਾਨਿ ਗृਹੇ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵृਦ੍ਧੋ ਜ੍ਞਾਤਿਰ੍ਗੁਣੀ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੀਰ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸਹ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਗੁਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਮ,
ਤਥਾ ਯਤ੍ਸ੍ਵਾਮਲਸਤ੍ਤ੍ਵਚੇष੍ਟ ਯਥਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਭਵਿਤਾਸਿ ਲੋਕੇ
ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਣਾਸਕ੍ਤਸਮੁਦ੍ਭਵਾਯਾ ਮृਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੀਹ ਨਰਾਧਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਨਰਾਧਿਪਾਂਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞਾਗ੍ਨਿਧੂਮੇਨ ਨृਪਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਲੋਕ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਪਾਸ਼ੁਪਾਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਵਿਪਣਿਜੀਵਿਨਃ
ਜੋ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣਃ ਸਦਾ
ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ੂਦਰ ਲੋਕ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ।
ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧੌ ਨृਪੋਦਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਦ੍ਵृਦ੍ਧੌ ਭਵਤੋ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦ੍ਵਾਨੌ ਹਾਨਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯਦਾਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਕਰਿष੍ਯੇ ਇਤ੍ਥਂ ਬਲਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚੋ ਮਹਰ੍षੇ
ਫਿਰ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਬਲਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਦਾ
ਬਲੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭੇਜੇ ਸ੍ਵਭਾਵਸ੍ਯ ਨਿषੇਣਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਂ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮਮ ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਬਲਿਨਾ ਨਾਸ਼ਿਤੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨ ਕੇਵਲਂ ਹਿ ਭਵਤੋ ਹृਤਂ ਤੇਨ ਬਲੀਯਸਾ
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।
ਭਾਸ੍ਕਰੋ ऽਪਿ ਹਿ ਦੀਨਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਹਿ ਬਲਾਦ੍ ਬਲੇਃ
ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਵੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ऋਤੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਿਰਸਂ ਹਰਿਂ ਦਸ਼ਸ਼ਤਾਙ੍ਘ੍ਰਿਕਮ੍
ਹਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਤੇ ਦਸ ਸੌ ਪੈਰ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਮਾਹਰਿष੍ਯਤਿ ਬਲੇਃ ਕਰ੍ਤੁਃ ਸਦ੍ਧਰ੍ਮਗੋਚਰਮ੍
ਉਹੀ ਬਲੀ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲਏਗਾ ਜੋ ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦੀ ਹੱਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੀਨਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨ੍ ਵਿਭੀਤਕਵਨਂ ਗਤਃ
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਦਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਭੀਤਕਾ ਬਾਗ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਧਰ੍ਮੋ ऽਭਵਚ੍ਚਤੁष੍ਪਾਦਸ਼੍ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ऽਪਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਚਾਰਾਂ ਵਰਣਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਧਰਮ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਯਾ ਦਾਨਂ ਤ੍ਵਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾ ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਮ ਚ
ਦਇਆ, ਦਾਨ, ਦਿਲਦਾਰੀ, ਸੇਵਾ ਤੇ ਯਜਨ ਆਦਿਕ ਕੰਮ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਿਨਾ ਬਲਵਾਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਤਿष੍ਯੋ ऽਪਿ ਹਿ ਕृਤਃ ਕृਤਃ
ਬਲੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਧਰ੍ਮਸ੍ਥਾਃ ਸਦੈਵ ਮਨੁਜਰ੍षਭਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰਦਾ ਤ੍ਵਾਯਾਤਾ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕismet, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।