ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਭृਤ੍ਯੇ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤੇ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਪੂਜਾਭਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਧृਤਿਰ੍ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਭੋ
ਜੋ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਜਨਿਨਾਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਗਸਾਧਕਃ
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜਾ ਮਨਚਾਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਬਲੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭਵ ਗੁਰੂਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰੇ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬਲਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਹਾਸਨੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮਘਵਾਨਿਵ
ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਲੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾਦਿਸ਼ਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਓ।
ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਦਸ੍ਵਾਦ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਗਲਾ ਬੋਲ ਕਹੋ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੋਪਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਆਰਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ।
ਯਤਾ ਨਾਯਸ਼ਸੋ ਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਯੇਨੈਤਾਨਿ ਗृਹੇ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵृਦ੍ਧੋ ਜ੍ਞਾਤਿਰ੍ਗੁਣੀ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੀਰ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸਹ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਗੁਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਮ,
ਤਥਾ ਯਤ੍ਸ੍ਵਾਮਲਸਤ੍ਤ੍ਵਚੇष੍ਟ ਯਥਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਭਵਿਤਾਸਿ ਲੋਕੇ
ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਣਾਸਕ੍ਤਸਮੁਦ੍ਭਵਾਯਾ ਮृਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੀਹ ਨਰਾਧਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਨਰਾਧਿਪਾਂਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞਾਗ੍ਨਿਧੂਮੇਨ ਨृਪਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਪਾਲਨਧਰ੍ਮਿਣਃ
ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਲੋਕ ਸਦਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹੋਣ।
ਪਾਸ਼ੁਪਾਲ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਵਿਪਣਿਜੀਵਿਨਃ
ਜੋ ਵਪਾਰ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ਿਆਵ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ।
ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਃ ਸਨ੍ਤ੍ਵਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵਾਜ੍ਞਾਕਾਰਿਣਃ ਸਦਾ
ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸ਼ੂਦਰ ਲੋਕ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ।
ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਧਰ੍ਮਵृਦ੍ਧੌ ਨृਪੋਦਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਧੇਗਾ ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤਦ੍ਵृਦ੍ਧੌ ਭਵਤੋ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤਦ੍ਵਾਨੌ ਹਾਨਿਰੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਤਦੋਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਇਹ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਯਦਾਜ੍ਞਾਪਯਸੇ ਕਰਿष੍ਯੇ ਇਤ੍ਥਂ ਬਲਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚੋ ਮਹਰ੍षੇ
ਫਿਰ ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਲੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਬਲਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ ਸਦਾ
ਬਲੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭੇਜੇ ਸ੍ਵਭਾਵਸ੍ਯ ਨਿषੇਣਾਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਦੀਪ੍ਤ੍ਯਾ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਵਦੇਸ਼ਂ ਸਸੁਰਾਸੁਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਮਮ ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਬਲਿਨਾ ਨਾਸ਼ਿਤੋ ਦੇਵਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਸੁਭਾਵ ਬਲੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।