ਯੇ ऽਨ੍ਯੇ ऽਪ੍ਯਧਿਕृਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇषੁ ਜਾਤਾਃ ਸੁਰਾਰਯਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਨਿਯੁਕਤ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ।
ਦੇਵਾਸੁਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਪ੍ਯਭੂਦ੍ ਬਲਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰੋ ਨੂੰ ਵੀ ਬਲੀ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਦਸ਼ਲੋਕਾਧਿਪੋ ਬਲਿਃ
ਬਲੀ, ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਭੂਰ, ਭੁਵਹ ਤੇ ਸਵਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੋਪਾਸਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਆਏ।
ਵਾਦਯਨ੍ਤਿ ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਯਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਾਜਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਸ੍ਵਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਆਪਣੇ ਪਰਦਾਦਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਮਭ੍ਯਾਗਾਤ੍ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਤਾਲਾਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣਾਵੁਭੌ
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਰਿष੍ਯਵਜ੍ਯ ਵਿਵੇਸ਼ ਪਰਮਾਸਨੇ
ਉਹ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਹृਤਂ ਵੀਰ੍ਯਬਲਾਨ੍ਮਯਾ
ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਸ਼ਕਰੋ ਦਾ ਰਾਜ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਭृਤ੍ਯੇ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤੇ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਪੂਜਾਭਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਧृਤਿਰ੍ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਭੋ
ਜੋ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਜਨਿਨਾਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਗਸਾਧਕਃ
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜਾ ਮਨਚਾਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਬਲੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭਵ ਗੁਰੂਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰੇ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬਲਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਹਾਸਨੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮਘਵਾਨਿਵ
ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਲੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾਦਿਸ਼ਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਓ।
ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਵਦਸ੍ਵਾਦ੍ਯੋਤ੍ਤਰਂ ਵਚਃ
ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਗਲਾ ਬੋਲ ਕਹੋ।
ਪ੍ਰਾਹ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ਵਾਕ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਅਵਿਰੋਧੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਅਰ੍ਥਸ੍ਯੋਪਾਰ੍ਜਨਂ ਚ ਯਤ੍
ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਪਰਤ੍ਰੇਹ ਚ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪੁਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਆਰਚ
ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਹੈ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹੀ ਕੰਮ ਕਰ।
ਯਤਾ ਨਾਯਸ਼ਸੋ ਯੋਗਸ੍ਤਥਾ ਕੁਰੁ ਮਹਾਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਯੇਨੈਤਾਨਿ ਗृਹੇ ऽਸ੍ਮਾਕਂ ਨਿਵਸਨ੍ਤਿ ਸੁਨਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਵृਦ੍ਧੋ ਜ੍ਞਾਤਿਰ੍ਗੁਣੀ ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੀਰ੍ਤੀਸ਼੍ਚ ਯਸ਼ਸਾ ਸਹ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਗੁਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇ ਇਜ਼ਤ ਅਤੇ ਨਾਮ,
ਤਥਾ ਯਤ੍ਸ੍ਵਾਮਲਸਤ੍ਤ੍ਵਚੇष੍ਟ ਯਥਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਭਵਿਤਾਸਿ ਲੋਕੇ
ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਣਾਸਕ੍ਤਸਮੁਦ੍ਭਵਾਯਾ ਮृਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੀਹ ਨਰਾਧਿਪੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਨਰਾਧਿਪਾਂਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਜ੍ਞਾਗ੍ਨਿਧੂਮੇਨ ਨृਪਸ੍ਯ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਦੇ ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।