ਯੁਯੁਧੁਰ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਦੇਜਸ੍ਵੀ ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰੁਤਃ
ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਨਿਜਘਾਨ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਬਲਾਵਾਨ੍ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵਰੂਛਿਨੀਮ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਵਿਪਾਕੋ ਵਿਕ੍ਸ਼ਰਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਤੇ ऽਪਿ ਦੇਵਾਨੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਇਸ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਖਰਾਬੀ ਆ ਗਈ; ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ ਦੇਵੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ੋ ਵਿਮੁਖ੍ਯਾਭਵਨ੍
ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ ਦੇਵਤਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹੱਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਪृष੍ਠਤਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਵਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਿਗੀषਵਃ
ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਸਵਰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਭੋਕ੍ਤਾ ਬਲਿਰ੍ਜਾਤਃ ਸਪੁਤ੍ਰਭ੍ਰਾਤृਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਬਲੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਦਾ ਭੋਗੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਰੁਣੋ ऽਭੂਨ੍ਮਯਃ ਸੋਮੋ ਰਾਹੁਰ੍ਹ੍ਲੋਦੋ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਵਰੁਣ ਮਾਇਆ ਬਣ ਗਿਆ, ਸੋਮ ਰਾਹੂ ਬਣ ਗਿਆ, ਹਲਾਦ ਹੁਤਾਸ਼ਨ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯੇ ऽਨ੍ਯੇ ऽਪ੍ਯਧਿਕृਤਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇषੁ ਜਾਤਾਃ ਸੁਰਾਰਯਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਨਿਯੁਕਤ ਦੇਵਤੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਬਣੇ।
ਦੇਵਾਸੁਰੋ ऽਭੂਤ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਪ੍ਯਭੂਦ੍ ਬਲਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਰੋ ਨੂੰ ਵੀ ਬਲੀ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃਸ੍ਵਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਦਸ਼ਲੋਕਾਧਿਪੋ ਬਲਿਃ
ਬਲੀ, ਦਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਭੂਰ, ਭੁਵਹ ਤੇ ਸਵਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੋਪਾਸਨ੍ਤ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਉਥੇ ਗੰਧਰਵ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਆਏ।
ਵਾਦਯਨ੍ਤਿ ਚ ਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਦਯਃ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵਾਜਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਸ੍ਮਾਰ ਮਨਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਸ੍ਵਪਿਤਾਮਹਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਆਪਣੇ ਪਰਦਾਦਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਸਮਭ੍ਯਾਗਾਤ੍ ਤ੍ਵਰਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪਾਤਾਲਾਤ੍ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਵਨ੍ਦੇ ਚਰਣਾਵੁਭੌ
ਉਹ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮੁਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਰਿष੍ਯਵਜ੍ਯ ਵਿਵੇਸ਼ ਪਰਮਾਸਨੇ
ਉਹ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਲੇ ਲਗਾ ਕੇ, ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਹृਤਂ ਵੀਰ੍ਯਬਲਾਨ੍ਮਯਾ
ਦੇਵਤੇ ਹਾਰ ਗਏ, ਤੇ ਸ਼ਕਰੋ ਦਾ ਰਾਜ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਲੈ ਲਿਆ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਾਜ੍ਯਂ ਭੁਞ੍ਜ ਤ੍ਵਂ ਮਯਿ ਭृਤ੍ਯੇ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤੇ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਭੋਗ, ਜਦ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦਙ੍ਘ੍ਰਿਪੂਜਾਭਿਰਤਸ੍ਤ੍ਵਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਾਨ੍ਨਭੋਜਨਃ
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਹੀ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯਾ ਧृਤਿਰ੍ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁषਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਜਾਯਤੇ ਵਿਭੋ
ਜੋ ਢਿੱਲ ਨਾ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮ੍
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਐਸਾ ਬੋਲਿਆ ਜੋ ਧਰਮ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਦਤ੍ਤਂ ਯਥੇष੍ਟਂ ਜਨਿਨਾਸ੍ਤਥਾਤ੍ਮਜਾਃ ਸ੍ਥਿਤੋ ਬਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਗਸਾਧਕਃ
ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਜਿਹੜਾ ਮਨਚਾਹਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਬਲੀ ਯੋਗ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਭਵ ਗੁਰੂਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਸੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਸ਼ਾਕ੍ਰੇ ਸਿਂਹਾਸਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬਲਿਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸਿਂਹਹਾਸਨੇ ਦੈਤ੍ਯਪਤਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮਘਵਾਨਿਵ
ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਲੀ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਪ੍ਰਾਹ ਵਚਨਂ ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੰਭੀਰ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦਾਦਿਸ਼ਤੁ ਮੇ ਭਵਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਓ।