ਮਾ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸ੍ਵੇਤ੍ਯਭਵਚ੍ਛਬ੍ਦਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮृਤੋ ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, 'ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੁੱਟੋ', ਪਰ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸਮਜਾਯਨ੍ਤ ਤੇ ਰੁਦਨ੍ਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲਏ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯਾਥ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਮਰੁਤਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਯੇ ऽਭਵਨ੍ ਰੈਵਤੇ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਰੈਵਤ ਸਮੇਂ ਕੌਣ ਜਨਮ ਲਏ ਸਨ।
ਰਿਪੁਜਿਨ੍ਨਾਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਤਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਰਿਪੁਜਿਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਵਾਪ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਰਤਿਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਰਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਪਿ ਦੁਃਖਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀਂ ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਸਭ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤੇ ਚਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऋषਯਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਭਾਵਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਜ੍ਵਲਨਾਚ੍ਚਾਪਿ ਸਪ੍ਤਾਜਾਯਨ੍ਤ ਦਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਨਿਵਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਕृਤਵਾਂਲ੍ਲੋਕਨਾਥੋ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸਪ੍ਤਸਾਰਸ੍ਵਤੇ ਤੀਰ੍ਥੇ ਸੋ ऽਤਪ੍ਯਤ ਮਹਤ੍ ਤਪਃ
ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸਾ ਚਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨਦੀਤੀਰੇ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਵੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਤਾਂ ਚੈਵਾਪ੍ਯਸ਼ਪਨ੍ਮੂਢਾਂ ਮੁਨਿਰ੍ਮਙ੍ਕਣਕੋ ਵਪੁਮ੍
ਮੁਨਿ ਮੰਕਣਕ ਨੇ ਉਸ ਭਟਕੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਿष੍ਯਤਿ ਹਯੋ ਭਵਤੀਂ ਯਜ੍ਞਸਂਸਦਿ
ਯਜਨ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਤੈਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਭ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਭਯਃ ਸਪ੍ਤ ਵੈ ਮਰੁਤੋ ऽਭਵਨ੍
ਸੱਤ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਸੱਤ ਮਰੁਤ ਜਨਮ ਲਏ।
ਯੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਜਨ੍ਮਨਿ ਪਾਪਹਾਨਿਰ੍ਭਵੇਚ੍ਚ ਧਰ੍ਮਾਭ੍ਯੁਦਯੋ ਮਹਾਨ੍ ਵੈ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਦਾਤਾ ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸੀ।
ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਵਃ ਸਮਾਯਾਤਾਃ ਸਮਯਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ
ਸਭ ਸਮੂਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਲਜਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਿਂਨੁ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰਂ ਮਮ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੀ ਹੈ?'
ਯਤ੍ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਯਸ੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਯਦਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿਤਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੀ ਭਲਾ ਹੋਵੇ—
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ਵੀਰਃ ਸ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ऽਭੂਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨਖੈਸ੍ਤਂ ਹਿ ਵ੍ਯਦਾਰਯਤ੍
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਤੇषਾਮਰ੍ਥੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਮ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਿਨਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕੁਜਮ੍ਭੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪਸ਼ੁਵਤ੍ ਤਵ
ਕੁਜੰਭਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਰੋਚਨਸ੍ਤਵ ਪਿਤਾ ਨਿਹਤਃ ਕਥਯਾਮਿ ਤੇ
ਵੀਰੋਚਨ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ—ਮੈਂ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਆਂ।
ਪਦਾਤਯਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਦੈਵਤੈਃ
ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲਈ ਚਲੇ।
ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਚ ਬਲਿਃ ਕਾਲਨੇਮਿਸ਼੍ਚ षृष੍ਠਤਃ
ਸੈਨਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਲੀ ਤੇ ਕਾਲਨੇਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਸਨ।