ਮਾ ਰੁਦਧ੍ਵਮਿਤੀਤ੍ਯਾਹ ਮਰੁਤੋ ਨਾਮ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਰੋਓ ਨਾ', ਤੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਨਾਮ ਦੇ ਹੋਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾਥਾਦਾਯ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਾਨ੍ ਦੈਵਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਏਵਮਾਸਂਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤੋ ਮਨੋਃ ਸ੍ਵਾਰੋਚਿषੇ ऽਨ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰੁਤ ਮਨੂ ਦੇ ਸਵਾਰੋਚਿਸ਼ ਮੰਵਤਰ ਵਿਚ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯੇ ਤੁ ਰਾਜਾਸੀਨ੍ਨਿषਧਾਧਿਪਃ
ਉਤਮ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਨਿਸਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਗੁਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਾਨ੍ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜੋਤਿਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਦੇਵਾਚਾਰ੍ਯਾਸੁਤਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਸੁੰਦਰ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।
ਸਾ ਸ੍ਵਯਂ ਫਲਪੁष੍ਪਾਮ੍ਬੁਸਮਿਤ੍ਕੁਸ਼ਂ ਸਮਾਹਰਤ੍
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਫਲ, ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ, ਸਮਿੱਥ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਇਕਠਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਪਤਿਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਮਾਣਾ ਸਾ ਕृਸ਼ਾ ਧਮਨਿਸਂਤਤਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਤਲੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਨਸਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਤਾਂ ਤਥਾ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਥ ਤਪਸਾ ਕृਸਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੁੰਦਰ, ਪਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ,
ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਨਯਾਰ੍ਥਾਯ ਆਵਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ਤਪਃਕ੍ਰਿਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਤਪ ਕਰੀਏ।'
ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਤਨਯਾਃ ਸਪ੍ਤ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਸ਼ਂ ਯਃ
'ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ; ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣਗੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਬਹੁਤਿਥੇ ਕਾਲੇ ਸਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਿषੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ,
ਗੁਰ੍ਵਿਣ੍ਯਾਮਥ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਮਮਾਰਾਸੌ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਰਭਵਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ।
ਨਿਵਾਰਿਤਾ ਤਦਾਮਾਤ੍ਯੈਰ੍ਨ ਤਥਾਪਿ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਰੁਕਿਆ।
ਤਤੋ ऽਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ ਸਲਿਲੇ ਮਾਂਸਪੇਸ਼੍ਯਪਤਨ੍ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮুনি, ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਾਸ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਡਿੱਗਿਆ।
ਤੇ ऽਜਾਯਨ੍ਤਾਥ ਮਰੁਤ ਉਤ੍ਤਮਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰੇ ਮਨੋਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਮਰੁਤ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਤੇ ਮਨੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜਨਮ ਲਏ।
ਤਾਨਹਂ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਗੀਤਨृਤ੍ਯਕਲਿਪ੍ਰਿਯ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਗੀਤ, ਨੱਚਣ ਤੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਸ ਪੁਤ੍ਰਰ੍ਥੋ ਜੁਹਾਵਾਗ੍ਨੌ ਸ੍ਵਮਾਂਸਂ ਰੁਧਿਰਂ ਤਥਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਚ ਚਿਤ੍ਰਗੌ ਰਾਜਾ ਸੁਤਾਰ੍ਥੋ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਆਪਣਾ ਵੀਰਯ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਮਾ ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪਸ੍ਵੇਤ੍ਯਭਵਚ੍ਛਬ੍ਦਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮृਤੋ ਨृਪਃ
ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, 'ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਸੁੱਟੋ', ਪਰ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਸ਼ਵਃ ਸਮਜਾਯਨ੍ਤ ਤੇ ਰੁਦਨ੍ਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮুনি, ਉਹ ਬੱਚੇ ਜਨਮ ਲਏ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨਿਵਾਰ੍ਯ੍ਯਾਥ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਮਰੁਤਃ ਸੁਤਾਨ੍
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਮਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਯੇ ऽਭਵਨ੍ ਰੈਵਤੇ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਤਪੋਧਨਃ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਰੈਵਤ ਸਮੇਂ ਕੌਣ ਜਨਮ ਲਏ ਸਨ।
ਰਿਪੁਜਿਨ੍ਨਾਮਤਃ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਸੁਤਃ ਕਿਲ
ਉਹ ਰਿਪੁਜਿਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਵਾਪ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸੁਰਤਿਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਗृਹਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਸੁਰਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਪਿ ਦੁਃਖਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀਂ ਸ੍ਵਾਂ ਤਨੁਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਸਕ੍ਤਚਿਤ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤਪੋਧਨਾਃ
ਸਭ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤੇ ਚਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ऋषਯਸ੍ਤਚ੍ਚਿਤ੍ਤਾ ਭਾਵਿਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪ੍ਰਜਗ੍ਮੁਰ੍ਜ੍ਵਲਨਾਚ੍ਚਾਪਿ ਸਪ੍ਤਾਜਾਯਨ੍ਤ ਦਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਏ।