ਕृਤ੍ਵੈਵ ਰੂਪਂ ਭਯਦਂ ਚ ਭੈਰਵਂ ਭृਙ੍ਗਿਤ੍ਵਮੀਸੇਨ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਭੈਰਵ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਸਂਕੀਰ੍ਤਨੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੇषੁ ਧਰ੍ਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਧਨੈषਿਣਾ ਸਦਾ
ਇਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਧਰਮ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਦਿਤਂ ਸ੍ਵਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ।
ਕृਤਂ ਲੋਕਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ।
ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਪਾਤਾਲਗਮਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ।
ਲਤਾਵਿਤਾਸਂਛਨ੍ਨਂ ਮਤ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਸਤ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਾਧਵੀਕੁਸੁਮਾਮੋਦਂ ऋष੍ਯਰ੍ਚਿਤਹਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਪਹਾੜ।
ਮਯਤਾਰਪੁਰੋਗਾਸ੍ਤੇ ਨਿਵਾਸਂ ਸਮਰੋਚਯਨ੍
ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਸਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ।
ਵਿਵਾਤਿ ਸ਼ੀਤਃ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਗਨ੍ਧਸਂਯੁਤਃ
ਦੱਖਣੀ ਹਵਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਠੰਡੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਲੋਕਸਂਪੂਜ੍ਯੇ ਵਿਦ੍ਧੇषਂ ਦੇਵਤਾਗਣੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ ਚਾਪਿ ਦਦृਸ਼ੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਪਥਿ ਗੋਮਾਤਰਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਗਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਂਹृष੍ਟਾਨ੍ ਭੋਗਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਮਗਨ, ਵੇਖਿਆ।
ਤੇ ਚਾਪ੍ਯਾਯਯੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਵਿਕਿਰਨ੍ਤਃ ਸ਼ੇਰੋਤ੍ਕਰਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵੰਞਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਗਿਰੀਨ੍ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਯਥਾ ਘਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਪਾਕਂ ਜਘਾਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕਙ੍ਗਵਾਸਸੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਕ ਨੂੰ ਨੁਕਲੇ ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰਪਤਿਰ੍ਵਿਭੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਪਾਕ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸੁਪੁਙ੍ਖੈਰ੍ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਤਤੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁਰੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਿਜਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਰਸਾਤਲਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਨ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਏष ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਹृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।
ਹਤੇ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੌ ਯਚ੍ਚਕਾਰਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਵਿਭੋ ਨਾਥੋ ऽਸਿ ਮੇ ਦੇਹਿ ਸ਼ਕ੍ਰਹਨ੍ਤਾਰਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਓ।
ਸ਼ੌਚਾਚਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਸੇ ਦਸ਼ਤੀਰ੍ਦਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਦਸ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹੋਗੇ।
ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਸ਼ਮਨ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣੋਗੀ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ऋषਿਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਗਾਮੋਦਯਪਰ੍ਵਤਮ੍
ਗਰਭਾਧਾਨ ਕਰਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਉਦਯਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਦਿਤਿਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਿਤੀ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬਾਞਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੇਵੀ ਭਾਵਿਕਰ੍ਮਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾ
ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਨੇ 'ਬਾਣ' ਕਿਹਾ।
ਵਿਨੀਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਾ ਛਿਦ੍ਰਾਨ੍ਵੇषੀ ਭੁਜਙ੍ਗਵਤ੍
ਸੰਯਤ ਮਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਚੁਕਾਂ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਾ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੇ ਸਿਰ ਧੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਈ।
ਸੁष੍ਵਾਪ ਕੇਸ਼ਪ੍ਰਾਨ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਂਸ਼੍ਲਿष੍ਟਚਰਣਾਭਵਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਤੇ ਪੈਰ ਲਪੇਟ ਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਈ।