ਸਮਾਯਾਤਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਵ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ—
ਸਮਾਹੂਤਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਾ ਜਯਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੂਰ੍ਮਮਾਗਮਨ੍
ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜਯਾ ਆਦਿਕ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋ ਗਿਰਿਜਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਦਾਨਵਮ੍
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਵੱਲ ਵੀ ਤੱਕਿਆ—
ਅਥੋਵਾਚੈष ਦਾਸਸ੍ਤੇ ਕृਤੋ ਦੇਵਿ ਮਯਾਨ੍ਧਕਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯਾਨ੍ਧਕਂ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰ ਪਹ੍ਯੇਹਿ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, 'ਪੁੱਤਰ, ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ,' ਉਚਾਰਿਆ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਵਿਭੁਨਾ ਨਨ੍ਦੀ ਅਨ੍ਧਕਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲੋਂ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਨੰਦੀ ਅਤੇ ਅੰਧਕ, ਜੋ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਸਨ,
ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਂ ਪਾਪਘ੍ਨੀਂ ਸ਼੍ਰੁਤੀਸਂਮਿਤਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿ-ਸੁਤਿ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਾਹ ਪੁਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਮਿ ਵृਣੁष੍ਵ ਪਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਰਾਜੀ ਹਾਂ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗ।'
ਤਥੇਸ਼੍ਵਰੇ ਚ ਸਤਤਂ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਮਮਾਮ੍ਵਿਕੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਅੰਬਿਕਾ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹੇ।
ਸ ਚਾਸ੍ਤੇ ਪੂਜਯਞ੍ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਗਣਾਨਾਮਧਿਪੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਸ਼ਰਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਹਿਆ ਅਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕृਤ੍ਵੈਵ ਰੂਪਂ ਭਯਦਂ ਚ ਭੈਰਵਂ ਭृਙ੍ਗਿਤ੍ਵਮੀਸੇਨ ਕृਤਂ ਸ੍ਵਭਕ੍ਤ੍ਯਾ
ਭੈਰਵ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਸਂਕੀਰ੍ਤਨੀਯਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮੇषੁ ਧਰ੍ਮਾਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਧਨੈषਿਣਾ ਸਦਾ
ਇਹ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਧਰਮ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਸਿਹਤ ਤੇ ਧਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿष੍ਪਾਦਿਤਂ ਸ੍ਵਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ।
ਕृਤਂ ਲੋਕਹਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਹਿਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵੀ।
ਤੇ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸੁਰਗਣੈਃ ਪਾਤਾਲਗਮਨੋਤ੍ਸੁਕਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਾਤਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ।
ਲਤਾਵਿਤਾਸਂਛਨ੍ਨਂ ਮਤ੍ਤਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਬੇਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਸਤ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਮਾਧਵੀਕੁਸੁਮਾਮੋਦਂ ऋष੍ਯਰ੍ਚਿਤਹਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਮਾਧਵੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਪਹਾੜ।
ਮਯਤਾਰਪੁਰੋਗਾਸ੍ਤੇ ਨਿਵਾਸਂ ਸਮਰੋਚਯਨ੍
ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵਸਣ ਲਈ ਚੁਣਿਆ।
ਵਿਵਾਤਿ ਸ਼ੀਤਃ ਸ਼ਨਕੈਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਗਨ੍ਧਸਂਯੁਤਃ
ਦੱਖਣੀ ਹਵਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਠੰਡੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਲੋਕਸਂਪੂਜ੍ਯੇ ਵਿਦ੍ਧੇषਂ ਦੇਵਤਾਗਣੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣਾਂ ਵਿਚ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਸ ਚਾਪਿ ਦਦृਸ਼ੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ ਪਥਿ ਗੋਮਾਤਰਂ ਹਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਕ ਗਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਂਹृष੍ਟਾਨ੍ ਭੋਗਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਲਾਸ ਵਿਚ ਮਗਨ, ਵੇਖਿਆ।
ਤੇ ਚਾਪ੍ਯਾਯਯੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਵਿਕਿਰਨ੍ਤਃ ਸ਼ੇਰੋਤ੍ਕਰਾਨ੍
ਉਹ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ, ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵੰਞਦੇ ਹੋਏ ਆਏ।
ਛਾਦਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਗਿਰੀਨ੍ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਯਥਾ ਘਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਿਆ।
ਪਾਕਂ ਜਘਾਨ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਗ੍ਰੈਰ੍ਮਾਰ੍ਗਣੈਃ ਕਙ੍ਗਵਾਸਸੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਪਾਕ ਨੂੰ ਨੁਕਲੇ ਤੇ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ।
ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਾਮਰਪਤਿਰ੍ਵਿਭੁਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਪਾਕ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸੁਪੁਙ੍ਖੈਰ੍ਦਾਰਯਾਮਾਸ ਤਤੋ ऽਭੂਤ੍ ਸ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੰਖ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪੁਰੰਦਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਿਜਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਰਸਾਤਲਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਸਾਤਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਨ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਜੋ ਦੱਸਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਏष ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਹृਦਿ ਸਂਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਠਦਾ ਹੈ।