ਯਕ੍ਸ਼ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਙ੍ਕਰਿ
ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ, ਹੇ ਸ਼ੁਭਕਾਰੀ।
ਚਰ੍ਚ੍ਚਿਕੇਤਿ ਸੁਭਂ ਨਾਮ ਯਸ੍ਮਾਦਾ ਰੁਧਿਰਚਰ੍ਚਿਤਾ
ਉਹਨੂੰ ਚਰਚਿਕਾ, ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਗਈ ਸੀ।
ਮਹੀਂ ਸਮਨ੍ਤਾਦ੍ ਵਿਚਚਾਰ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸ੍ਥਾਨਂ ਗਤਾ ਹੈਙ੍ਗੁਲਤਾਦ੍ਰਿਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਹਿੰਗੁਲਤਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਗ੍ਰਹਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਜਗਾਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਦ੍ਵਰਾਗਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨ
ਤੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਰਾਜ, ਚੰਗਾ ਤੇ ਮਾੜਾ, ਹੋਵੇਗਾ।
ਚਕਾਰ ਸਂਸ਼ੁष੍ਕਤਨੁਂ ਤ੍ਵਸ਼ੋਣਿਤਂ ਤ੍ਵਗਸ੍ਥਿਸ਼ੇषਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਸ ਭੈਰਵਃ
ਭੈਰਵ ਨੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਲਹੂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ ਚਮੜੀ ਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਬਹੁਰੂਪਮੀਸ਼ਂ ਨਾਥਂ ਹਿ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸਰ੍ਵੈਃ ਸੁਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਨਤਮੀਡ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਧਕਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮਿਦਂ ਚਕਾਰ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਮੁਢਲਾ; ਫਿਰ ਅੰਧਕ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ।
ਵਿਂਸ਼ਾਰ੍ਦ੍ਧਬਾਹੋ ਭੁਜਗੇਸ਼ਹਾਰ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰ ਮਾਂ ਪਾਹਿ ਵਿਪਨ੍ਨਬੁਦ੍ਧਿਮ੍
ਹੇ ਵੀਹ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਦੁਖੀ ਮੱਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਤੁਰ੍ਗੁਰਵੇ ਵृषਾਙ੍ਕ ਭੀਤਃ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਵੱਛ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦੇ।
ਭੀਮਂ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਮਨੁਜਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਭੂਤਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਧਿਪਮਾਮਨਨ੍ਤਿ
ਯਕਸ਼, ਮਨੁੱਖ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦਾਸੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਹਰ ਪਾਹਿ ਮਹ੍ਯਂ ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਮੇ ਕੁਰੁ ਲੋਕਨਾਥ
ਹੇ ਹਰਾ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰ।
ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣਿਸ੍ਤ੍ਰਿਤਿਵ੍ਯਯਾਤ੍ਮਨ੍ ਪੁਨੀਹਿ ਮਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਨਾਥੋ ऽਸਿ ਪੁਨੀਹਿ ਸ਼ਂਭੋ ਦਾਸੋ ऽਸ੍ਮਿ ਭੀਤਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਸ੍ਤੇ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਦਾਸ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਕਾਮਾਰਿਣਾ ਨਿਰ੍ਜਿਤਮਾਨਸੇਨ ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਿਰਸਾ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ
ਇੱਛਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਦੇਵ ਈਸ਼ਾਨ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੋ ਭਵ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਈਸ਼ਾਨਾ, ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਸृष੍ਟਃ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਮੇ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਵੇਸ਼੍ਵਰ
ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਪਾਪੀ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੇ ਭਵ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਮੋਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਮੀਸ਼ਾਨੋ ਧ੍ਰੁਵੋ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਤੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਓਂਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਈਸ਼ਾਨਾ ਹੈਂ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਃ
ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਸ਼ਟ ਉਚਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਮ੍
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਡੋਲ, ਵਿਆਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਜਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਭੁਜਃ
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਗੀਰ੍ਵਾਣਪਤਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਰੁਦ੍ਰਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ
ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ, ਅਟੱਲ ਹੈਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਹੈਂ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਹੈਂ।
ਜਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਸ਼ੂਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ, ਬਚਾ।
ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਵਿਙ੍ਗਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹੈਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਿਮੁਵਾਚ ਹ
ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤਾਮਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਮਿਚ੍ਛਸਿ ਵਿਨਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਹੇ ਭਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਅੰਬਿਕਾ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ।
ਵਨ੍ਦਾਮਿ ਚਰਣੌ ਮਾਤੁਰ੍ਵਨ੍ਦਨੀਯਾ ਮਮਾਮ੍ਬਿਕਾ
ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਅੰਬਿਕਾ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ।
ਸ਼ਾਰੀਰਂ ਮਾਨਸਂ ਵਾਗ੍ਜਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਦੁਰ੍ਵਿਚਿਨ੍ਤਿਤਮ੍
ਸਰੀਰਕ, ਮਨਕ, ਬੋਲੀਆਂ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸੋਚ ਵਾਲੇ ਕਰਮ।
ਸ੍ਥਿਰਾਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਵਰਮੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ
ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਡੋਲ੍ਹਣ ਨਾ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਵਰ ਦਿਓ।
ਮੁਕ੍ਤੋ ऽਸਿ ਦੈਤ੍ਯਭਾਵਾਚ੍ਚ ਭृਙ੍ਗੀ ਗਣਪਤਿਰ੍ਭਵ
ਤੂੰ ਹੁਣ ਦੈਤ ਦੇ ਸੁਭਾਵ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ; ਭ੍ਰਿੰਗੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣ।
ਨਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜ੍ਯ ਨਿਜਹਸ੍ਤੇਨ ਚਕ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣਮਨ੍ਧਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਅੰਧਕ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਖਮ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚੇਰੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਮ੍
ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।