ਚਤੁष੍ਪਦਾਨ੍ ਸਦ੍ਵਿਪਦਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਾਨ੍ ਜਙ੍ਗਮਾਨਪਿ
ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲੇ, ਅਡੋਲ ਅਤੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜੀਵ,
ਤਤ੍ਰਾਸਤੋ ਭਾਰ੍ਗਵਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੋ ਗਤਃ
ਉਥੇ ਭਾਰਗਵ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਭਿਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰੋ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣਂ ਸਮੁਪਾਗਮ੍
ਭਿਖਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਮਹਾਦੇਵ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਭੁਵਨਾਂਸ੍ਤਵੋਦਰੇ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਭਵਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਃ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਸਿ ਮਮਾਧੁਨਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੇਨ ਭੋ ਭਾਰ੍ਗਵਵਂਸ਼ਚਨ੍ਦ੍ਰ
ਬਾਹਰ ਆ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਚੰਦ, ਅੰਗ ਰਾਹੀਂ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਮੁਮੋਚ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨੇਨ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ ਚ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਅੰਗ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਂ ਸ ਜਗਾਮ ਤੂਰ੍ਣ ਮਹਾਸੁਰਾਣਾਂ ਬਲਮੁਤ੍ਤਮੌਜਾਃ
ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਵਿਦਧੁਰ੍ਮਤਿਂ ਸਹ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰੈਃ
ਉਹ ਫਿਰ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯੁਯੁਧੁਃ ਸਂਕੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਜਯੇਪ੍ਸਵਃ
ਸਭ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਲਝਣ ਭਰਿਆ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧੂਂ ਸਮਭਵਦ੍ ਘੋਰਰੂਪਂ ਤਪੋਧਨ
ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ, ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਦਵੰਦ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ।
ਕੁਮ੍ਭਧ੍ਵਜਂ ਬਲਿਰ੍ਧੀਮਾਨ੍ ਨਨ੍ਦਿषੇਣਂ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਬਲੀ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਕੁੰਭਧਵਜ ਨਾਲ ਲੜਿਆ; ਵਿਰੋਚਨ ਨੇ ਨੰਦੀਸ਼ੇਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਵਾਣਸ੍ਤਥਾ ਨੈਗਮੇਯਂ ਬਲਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਵਾਨਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਨੈਗਮੇਯ ਬਲ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਬਲਿਨਂ ਘਣ੍ਟਾਕਰ੍ਣਮਯੋਧਯਤ੍
ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੰਟਾਕਰਨ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ।
ਸਂਯੋਧਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਰ੍षੇ ਦਿਵ੍ਯਾਬ੍ਦਾਨਾਂ ਸ਼ਤਨਿ षਟ੍
ਹੇ ਦੇਵਰਸ਼ਿ, ਉਹ ਛੇ ਸੌ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਾਰਯਾਮਾਸ ਬਲਵਾਨ੍ ਜਮ੍ਭੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਜੰਭਾ ਨਾਮਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਮਹੌਜਸਂ ਕੁਜਮ੍ਭਸ਼੍ਚ ਵਿष੍ਣੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਤਕਾਰਿਣਮ੍
ਕੁਜੰਭਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਮੂਰ੍ਧਾ ਪਵਨਂ ਸੋਮਂ ਰਾਹੁਰ੍ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਿਰੂਪਧृਕ੍
ਦਵਿਮੂਰਧਾ ਨੇ ਪਵਨ, ਸੋਮ, ਰਾਹੂ, ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਰੂਪਧ੍ਰਿਕ ਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅष੍ਟਾਵੇਵ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਨ੍ ਵਾਰਯਾਮਾਸੁਰਾਹਵੇ
ਆਠੇ ਹੀ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕਿਆ।
ਵਾਤਾਪਿ ਚੇਲ੍ਵਲਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਧਿਨਃ
ਵਾਤਾਪੀ ਅਤੇ ਚੇਲਵਲਾ, ਜੋ ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਲੜੇ।
ਏਕ ਏਵ ਰਣੇ ਰੌਦ੍ਰਃ ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹਾਸੁਰਃ
ਕਾਲਨੇਮੀ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਯੋਧਯਾਮਾਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੀ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ।
ਸਾਧ੍ਯਾਨ੍ ਮਰੁਦ੍ਗਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਦਯਃ
ਸਾਧਿਆ, ਮਰੁਦਗਣ ਅਤੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚ ਆਦਿ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਕृਤਾਨਿ ਚ ਸੁਰਾਬ੍ਦਾਨਾਂ ਦਸ਼ਤੀਃ षਟ੍ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਛੇ ਦਸ-ਦਸ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣਾਏ ਗਏ।
ਤਦਾ ਮਾਯਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਗ੍ਰਸਨ੍ਤਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ऽਵ੍ਯਯਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਇਆ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਮਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖਾ ਗਏ।
ਆਵृਤਂ ਵਰ੍ਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਪ੍ਰਮਥੈਰਮਰੈਰਪਿ
ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਥਾ ਅਤੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਘੇਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਰੋਧਾਦੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਰੁਦ੍ਰੋ ਜृਮ੍ਭਾਯਿਕਾਂ ਵਸ਼ੀ
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰੁਦਰ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜ੍ਰੰਭਾਇਕਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ।
ਵਦਨਂ ਵਿਕृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਕ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਜृਮ੍ਭਿਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਵਿਅੰਗ ਕਰਕੇ, ਜ੍ਰੰਭਾਇਕਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ।
ਸੁਰਾਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਯਯੁਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦੈਤ੍ਯਦੇਹੇਭ੍ਯ ਆਕੁਲਾ
ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਸ਼ੋਭਨ੍ਤੇ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾ ਮੇਘੇਭ੍ਯ ਇਵ ਵਿਦ੍ਯੁਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਂਚ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਜਲੀ ਚਮਕਦੀ ਹੋਵੇ।