ਆਰ੍ਵਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਹਤਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਦਾਨਵ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭ੍ਯਾਗਤੇष੍ਵੇਵ ਨਨ੍ਦੀ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਸਹ੍ਯਂ ਚ ਮृਤਾਨਾਂ ਜੀਵਨਂ ਪੁਨਃ
ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨਾ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਸਮੁਜ੍ਜੀਵਿਤਾ ਭੂਯੋ ਭਾਰ੍ਗਾਵੇਣਾਥ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾ
ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਜਾਤਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸੀ।
ਅਹਂ ਤਂ ਸਂਯਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯੋਗਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਹਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਮੁਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਸੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸਂਰੁਰੋਧ ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸਿਹਸ੍ਯੇਵ ਪਸ਼ੁਰ੍ਵਨੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਪਾਤਾਥ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞੋ ਯਯੌ ਨਨ੍ਦੀ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍
ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਨੰਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪਞ੍ਚ ਦਾਨਵਸ਼ਾਰ੍ਦੁਲਾ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਪੰਜ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗਣਨਾਥਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਾ ਮਹਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ਂਭੋਰੇਤਦਨ੍ਤਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸਮਾਪਤਨ੍ਤ ਵੇਗੇਨ ਸ਼ਿਵਸੈਨ੍ਯਮਥਾਮ੍ਬਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਫੌਜ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਈ।
ਆਪਗਾਨਾਂ ਮਹਾਵੇਗਂ ਪਤਨ੍ਤੀਨਾਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਲਯੋਰ੍ਘੋਰਸਂਕਾਸ਼ੋ ਸੁਰਪ੍ਰਮਥਯੋਰਥ
ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਡਰਾਉਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਥਾਦ੍ ਭਾਰ੍ਗਵਮਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ
ਭਾਰਗਵ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਝਪਟਦਾ ਹੈ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਥ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਤ੍ਵਾਵृਤਤਨੁਂ ਜਠਰੇ ਸ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਗਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਭਗਵਾਨ੍ਤਂ ਤਂ ਮੁਨਿਰ੍ਵਾਗ੍ਭਿਰਥਾਦਰਾਤ੍
ਫਿਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸ਼ੰਕਰ, ਮਹਾਂ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਦਨਾਗ੍ਨੇ ਕਾਲਸ਼ਤ੍ਰੋ ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਕਾਮ-ਅੱਗ, ਕਾਲ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਤੇ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਈਸ਼੍ਵਰਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਮਹਾਦੇਵ, ਸ਼ਰਵ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ ਪ੍ਰਾਹ ਦੇਵਵਰ ਦੇਹਿ ਵਰਂ ਮਮਾਦ੍ਯ ਯਦ੍ਵੈ ਤਵੈਵ ਜਠਰਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਨਿਰ੍ਗਮੋ ऽਸ੍ਤੁ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਇਹ ਵਰ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੜ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੋ ਵਿਭੁਨਾ ਚਚਾਰ ਦੇਵੋਦਰੇ ਭਾਰ੍ਗਵਪੁਙ੍ਗਵਸ੍ਤੁ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਭਾਰਗਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭੁਵਨਾਰ੍ਣਵਪਾਤਾਲਾਨ੍ ਵृਤਾਨ੍ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਮੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਹਿਲਦੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਜੀਵ ਹਨ, ਵੇਖੇ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਕਿਂਪੁਰੁषਾਦ੍ਯਾਦੀਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣਾਨ੍
ਯਕਸ਼, ਕਿੰਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਗੁਲ੍ਮਾਨ੍ ਗਿਰੀਨ੍ ਵਲ੍ਲ੍ਯਃ ਫਲਮੂਲੌषਧਾਨਿ ਚ
ਰੁੱਖ, ਬੂਟੇ, ਪਹਾੜ, ਬੇਲਾਂ, ਫਲ, ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਪੌਦੇ,