ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਬਰਾ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਦ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਗਾਮ ਵਿਲਯਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਕਾਸਾਦਿਵ ਭੂਤਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਦਿਸ਼ੋ ऽਥ ਭੇਜੇ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕੁਮਾਰਃ ਸੈਨ੍ਯਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਚੌਂਕਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਣ੍ਣਾਰੂਪਾ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਙ੍ਗੀ ਜਗਾਮ ਸੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਯਾਰ੍ਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਸੁਕ੍ਰ ਦੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਗਈ।
ਅਨ੍ਧਕੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੁ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅੰਧਕਾ ਸੁਕ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੁਰਕਿਨ੍ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿੱਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਨਾਥੇਨ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਮਥੈਰਪਿ ਕਾਲ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਵਾਲੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼੍ਚਾਮੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਫਲਂ ਯਥਾ
ਇਹ ਅਖੁੱਤ ਦੁਰਾਤਮਾ ਵੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਯੇਮ ਚ ਪਰਾਨ੍ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥ ਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਰ੍ਵਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਹਤਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਦਾਨਵ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭ੍ਯਾਗਤੇष੍ਵੇਵ ਨਨ੍ਦੀ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਸਹ੍ਯਂ ਚ ਮृਤਾਨਾਂ ਜੀਵਨਂ ਪੁਨਃ
ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨਾ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਸਮੁਜ੍ਜੀਵਿਤਾ ਭੂਯੋ ਭਾਰ੍ਗਾਵੇਣਾਥ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾ
ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਜਾਤਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸੀ।
ਅਹਂ ਤਂ ਸਂਯਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯੋਗਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਹਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਮੁਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਸੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸਂਰੁਰੋਧ ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸਿਹਸ੍ਯੇਵ ਪਸ਼ੁਰ੍ਵਨੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।
ਸ ਪਪਾਤਾਥ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞੋ ਯਯੌ ਨਨ੍ਦੀ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵਰਨ੍
ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਤੇ ਨੰਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪਞ੍ਚ ਦਾਨਵਸ਼ਾਰ੍ਦੁਲਾ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਸਮੁਪਾਦ੍ਰਵਨ੍
ਪੰਜ ਦੈਤ, ਜੋ ਬਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਗਣਨਾਥਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਸਮਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਸ੍ਤਂ ਪਿਤਾਮਹਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਾ ਮਹਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ਂਭੋਰੇਤਦਨ੍ਤਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵੇਲੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ।
ਸਮਾਪਤਨ੍ਤ ਵੇਗੇਨ ਸ਼ਿਵਸੈਨ੍ਯਮਥਾਮ੍ਬਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਫੌਜ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰ ਆਈ।
ਆਪਗਾਨਾਂ ਮਹਾਵੇਗਂ ਪਤਨ੍ਤੀਨਾਂ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬਲਯੋਰ੍ਘੋਰਸਂਕਾਸ਼ੋ ਸੁਰਪ੍ਰਮਥਯੋਰਥ
ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਟੱਕਰ ਡਰਾਉਣੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰਥਾਦ੍ ਭਾਰ੍ਗਵਮਾਕ੍ਰਾਮਤ੍ ਸਿਂਹਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਮृਗਂ ਯਥਾ
ਭਾਰਗਵ ਆਪਣੀ ਰਥ ਤੋਂ ਛਲਾਂਗ ਲਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ੇਰ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਝਪਟਦਾ ਹੈ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸਰ੍ਵਾਨਥ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ੁਕਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ।