ਪੁਰਤੋ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਨੰਦੀਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਭੂਯੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਬਲਿਨਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਕਾਰਤਸਵਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਨਨ੍ਦਿषੇਣੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੁਖੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ, ਵਿਆਘ੍ਰਮੁਖ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵੈਗਵਾਨ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵਰੋ ਨਿਵਵृਤੇ ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕਾਰਤਸਵਰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਆਇਆ।
ਤਂ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਜਘਾਨ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਵਿਸ੍ਵਰਮੁਨ੍ਨਦਨ੍ਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਘੁੰਮਾਈ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਕਾਰਤਸਵਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਦਿੱਤੀ।
ਬਬਨ੍ਧ ਵੀਰਃ ਸਹ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੇਨ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪ੍ਯਥ ਨਨ੍ਦਿषੇਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਖਃ ਕਪਿਤੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਣਿਰਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਪੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਹਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਂਯੋਧਯਾਮਾਸ ਬਲੀ ਵਿਸ਼ਾਖਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਧ੍ਵਜਮ੍
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਕੁੱਕੜ-ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮੇਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦ੍ਰਵਤਾਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮੇਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦ੍ਰਵਤਾਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਤੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਾ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਬਰਾ ਕੋਲ ਤੁਰੰਤ ਪਹੁੰਚ ਗਏ, ਜਦ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਜਗਾਮ ਵਿਲਯਂ ਤੂਰ੍ਣਮਾਕਾਸਾਦਿਵ ਭੂਤਲਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਦਿਸ਼ੋ ऽਥ ਭੇਜੇ ਦੇਵਰ੍षੇ ਕੁਮਾਰਃ ਸੈਨ੍ਯਮਰ੍ਦਯਤ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਚੌਂਕਾਂ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿषਣ੍ਣਾਰੂਪਾ ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਙ੍ਗੀ ਜਗਾਮ ਸੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ਰਣਂ ਭਯਾਰ੍ਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ, ਉਹ ਸੁਕ੍ਰ ਦੇ ਪਾਸ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਗਈ।
ਅਨ੍ਧਕੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤੁ ਇਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅੰਧਕਾ ਸੁਕ੍ਰ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸੁਰਕਿਨ੍ਨਰਾਨ੍
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿੱਦਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਅਨਾਥੇਨ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਪ੍ਰਮਥੈਰਪਿ ਕਾਲ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਬਿਨਾ ਰੱਖਵਾਲੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਃ ਪ੍ਰਮਥਾਸ਼੍ਚਾਮੀ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਫਲਂ ਯਥਾ
ਇਹ ਅਖੁੱਤ ਦੁਰਾਤਮਾ ਵੀ, ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਫਲ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਯੇਮ ਚ ਪਰਾਨ੍ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦੇ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ।
ਤ੍ਵਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥ ਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਆਰ੍ਵਤਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁੱਧ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ।
ਯੇ ਹਤਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਨਵਾਸ੍ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਦਾਨਵ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਯੁਦ੍ਧਾਯਾਭ੍ਯਾਗਤੇष੍ਵੇਵ ਨਨ੍ਦੀ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦੋਂ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ, ਨੰਦੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਸਹ੍ਯਂ ਚ ਮृਤਾਨਾਂ ਜੀਵਨਂ ਪੁਨਃ
ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦਾ ਕਰਨਾ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਸਹਿਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਸਮੁਜ੍ਜੀਵਿਤਾ ਭੂਯੋ ਭਾਰ੍ਗਾਵੇਣਾਥ ਵਿਦ੍ਯਾਯਾ
ਉਹ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਮੁੜ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਜਾਤਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮੇਵੇਸ਼ ਸ਼ੁਕ੍ਰਵਿਦ੍ਯਾਬਲਾਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਪਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਕ੍ਰ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਪ੍ਰਭੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸੀ।
ਅਹਂ ਤਂ ਸਂਯਮਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਯੋਗਂ ਸਮੇਤ੍ਯ ਹਿ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਰੋਕਾਂਗਾ।
ਸਮਾਜਗਾਮ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਮੁਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਸੁਕ੍ਰ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।
ਸਂਰੁਰੋਧ ਤਦਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸਿਹਸ੍ਯੇਵ ਪਸ਼ੁਰ੍ਵਨੇ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਜਾਨਵਰ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।