ਸ ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥੇ ऽਕਰੋਦ੍ ਯਤ੍ਨਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਚ ਨਾਰਦ
ਉਸ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਹ ਅਜ਼ਾਦ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਤੂਰ੍ਣ ਮੁਸ਼ਲਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਰਾਹੁਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਮਸੌ ਜਘਾਨ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਮੁਸ਼ਲ ਪਕੜ ਕੇ, ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਜੋ ਬੁਰਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਘਟੋਦਰੋ ਵੈ ਗਦਯਾ ਜਘਾਨ ਖਡ੍ਗੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ऽਧਿਪਤਿਃ ਸੁਕੇਸ਼ੀ
ਘਟੋਦਰਾ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰੋ ऽਥ ਪਰਸ਼੍ਵਧੇਨ ਤੁਹੁਣ੍ਮੂਰ੍ਦ੍ਧਾਨਮਥੋ ਬਿਭੇਦ
ਫਿਰ, ਪਰਸ਼ੂ ਨਾਲ ਤਹੁਣ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਹੁਣ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਞ੍ਚੈਕਕਾਲਾਨਲਸਨ੍ਨਿਕਾਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਂ ਦਨੁਪੁਙ੍ਗਵਾਨਾਮ੍
ਪੰਜ, ਜੋ ਇਕ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਦਾਨਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਗਦਾਂ ਸਮਾਵਿਧ੍ਯ ਜਘਾਨ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਿਨਾਯਕਂ ਕੁਮ੍ਭਤਟੇ ਕਰੇ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਕੇ, ਵਿਨਾਇਕ ਦੇ ਸਿਰ, ਕੰਨ ਤੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕੁਮ੍ਭਧ੍ਵਜਂ ਚੂਰ੍ਣਿਤਸਂਧਿਬਨ੍ਧਂ ਘਟੋਦਰਂ ਚੋਰੁਵਿਭਿਨ੍ਨਸਂਧਿਮ੍
ਕੁੰਭਧਵਜ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਚਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਘਟੋਦਰਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਉਰਾਂ ਦੀਆਂ ਜੋੜੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ।
ਸਮਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਨਿਹਨ੍ਤੁਂ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਸ੍ਕਨ੍ਦਵਿਸ਼ਾਖਮੁਖ੍ਯਾਨ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਕੰਦ, ਵਿਸ਼ਾਖ ਤੇ ਹੋਰ ਗਣੇਸ਼ਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਦੌੜਿਆ।
ਸ਼ੈਲਾਦਿਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਚੋ ਬਭਾषੇ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਜਹਿ ਵੀਰ ਯੁਦ੍ਧ
ਪਹਾੜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜਾ, ਹੇ ਵੀਰ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ।'
ਬਲਿਂ ਸਮ੍ਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਜਘਾਨ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਸਂਮੋਹਿਤਃ ਸੋ ऽਵਨਿਮਾਸਸਾਦ
ਬਲੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਬਲੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸਂਭ੍ਰਾਮਯਂਸ੍ਤੂਰ੍ਣਤਰਂ ਸ ਵੇਗਾਤ੍ ਸਸਰ੍ਜ ਨਨ੍ਦਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਾਤਕੋਪਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਜਘਾਨ ਤੇਨੈਵ ਕੁਜਮ੍ਭਮਾਹਵੇ ਸ ਪ੍ਰਾਣਹੀਨੋ ਨਿਪਪਾਤ ਭੂਮੌ
ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕੁਜੰਭਾ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾ ਜਾਨ ਦੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਤੇ ਵਧ੍ਯਮਾਨਾ ਗਣਨਾਯਕੇਨ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਵੈ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ
ਜਦ ਉਹ ਗਣਨਾਯਕ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਾਸਂ ਸਮਾਵਿਧ੍ਯ ਤਡਿਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਂ ਨਨ੍ਦਿਂ ਪ੍ਰਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਹਤੋ ऽਸਿ ਵੈ ਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਕੇ, ਨੰਦੀ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮਰ ਗਿਆ।'
ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਸਮਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਨਿਕृਤ੍ਤਂ ਸਂਵਰ੍ਤ੍ਤ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਂ ਗਣਮਾਸਸਾਦ
ਉਹ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਫੌਜ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਹਤੋ ऽਥ ਭੂਮੌ ਨਿਪਪਾਤ ਵੇਗਾਦ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭੀਤਾ ਵਿਗਤਾ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਦੈਤ ਸਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ।
ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਬਾਣਾਸਨਮੁਗ੍ਰਵੇਗਂ ਬਿਭੇਦ ਬਾਣੈਰ੍ਯਮਦਣ੍ਡਕਲ੍ਪੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਛਾਦ੍ਯਮਾਨਾਸੁਰਬਾਮਜਾਲੈਰ੍ਵਿਨਾਯਕਾਦ੍ਯਾ ਬਲਿਨੋ ऽਪਿ ਸਮਨ੍ਤਾਨ੍
ਵਿਨਾਇਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸਨ, ਪਰ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘਿਰ ਗਏ।
ਤੂਰ੍ਣਂ ਸਭਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਿਪੁਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਹृਦਯੇ ਵਿਭੇਦ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵਿੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਾਰ ਚਾਰਿਪृਤਨਾ ਜਾਤਾ ਭੂਯਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖੀ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਮੁੜ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ।
ਪੁਰਤੋ ਨਨ੍ਦਿਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਿਘਾਂਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਨੰਦੀਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਭੂਯੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਾ ਬਲਿਨਃ ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਕਾਰਤਸਵਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਨਨ੍ਦਿषੇਣੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਮੁਖੋ ਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ, ਵਿਆਘ੍ਰਮੁਖ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵੈਗਵਾਨ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਏ।
ਕਾਰ੍ਤ੍ਤਸ੍ਵਰੋ ਨਿਵਵृਤੇ ਗਦਾਮਾਦਾਯ ਨਾਰਦ
ਨਾਰਦ ਜੀ, ਕਾਰਤਸਵਰ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜ ਆਇਆ।
ਤਂ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਂ ਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਜਘਾਨ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕਾਰ੍ਤਸ੍ਵਰਂ ਵਿਸ੍ਵਰਮੁਨ੍ਨਦਨ੍ਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਘੁੰਮਾਈ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਕਾਰਤਸਵਰ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਦਿੱਤੀ।
ਬਬਨ੍ਧ ਵੀਰਃ ਸਹ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੇਨ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪ੍ਯਥ ਨਨ੍ਦਿषੇਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਤੇ ਨੰਦੀਸ਼ੇਣ ਨੂੰ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਖਃ ਕਪਿਤੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪਾਣਿਰਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਪੀ ਦਾ ਪੁੱਤ ਵਿਸ਼ਾਖਾ, ਹਥ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਂਯੋਧਯਾਮਾਸ ਬਲੀ ਵਿਸ਼ਾਖਂ ਕੁਕ੍ਕੁਟਧ੍ਵਜਮ੍
ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਕੁੱਕੜ-ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮੇਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦ੍ਰਵਤਾਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਸ਼ਾਖਸ਼੍ਚ ਨੈਗਮੇਯਸ਼੍ਚ ਤੂਰ੍ਣਮਾਦ੍ਰਵਤਾਂ ਰਿਪੁਮ੍
ਸ਼ਾਖਾ ਤੇ ਨੈਗਮੇਯਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।