ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਤੋ ऽਨਙ੍ਗਮਪਸ਼੍ਯਤ
ਉਹ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉਥੇ ਕਾਮ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਯਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਜਗਨ੍ਨਾਥੋ ਦੇਵੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ऽਵ੍ਯਯਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਟੱਲ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਸਂਦਗ੍ਧੋ ਹ੍ਯਨਙ੍ਗਤ੍ਵਮੁਪਾਗਤਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜਲ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਗ੍ਧਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣੇ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਤਦ੍ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਪਰ ਉਹ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਜਲਿਆ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਨਾਸ਼੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਂ ਤਂ ਵਿਚਚਾਰ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਃ
ਤ੍ਰਿਨੈਣੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਘੁੰਮਿਆ।
ਅਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਦਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਉਨ੍ਮਾਦੇਨਾਭ੍ਯਤਾਡਯਤ੍
ਉਸ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਪਤਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਮੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ।
ਵਿਚਚਾਰ ਤਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤਃ ਕਾਨਨਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਉਹ ਉਮੰਗ ਵਿਚ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਲੇਭੇ ਦੇਵਰ੍षੇ ਬਾਣਵਿਦ੍ਧ ਇਵ ਦ੍ਵਿਪਃ
ਉਹਨੂੰ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਲੱਗਾ ਹਾਥੀ।
ਨਿਮਗ੍ਨੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਆਪੋ ਦਗ੍ਧਾਃ ਕृष੍ਣਾਤ੍ਵਮਾਗਤਾਃ
ਜਦ ਸ਼ੰਕਰ ਡੁੱਬਿਆ, ਪਾਣੀਆਂ ਸੜ ਗਈਆਂ ਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਆਸ੍ਯਨ੍ਦਤ੍ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾ ਸਾ ਕੇਸ਼ਪਾਸ਼ਮਿਵਾਵਨੇ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੇਸ਼ ਦੀ ਲਟ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪੁਲੁਨੇषੁ ਚ ਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਾਪੀषੁ ਨਲਿਨੀषੁ ਚ
ਸੁੰਦਰ ਰੇਤਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ,
ਵਿਚਾਰਨ੍ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਨੈਵ ਸ਼ਰ੍ਮ ਲੇਭੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ, ਪਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਪਤਲੀ-ਕਾਇਆ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਤਥੇਦਂ ਗਦਤਿ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍
ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ।
ਮੁਗ੍ਧੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਰਹਿਤੋ ਦਗ੍ਧੋ ऽਸ੍ਮਿ ਮਦਨਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਹੇ ਮਾਸੂਮ, ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਾਦਪ੍ਰਣਾਮਾਵਨਤਮਭਿਭਾषਿਤੁ ਮਰ੍ਹਸਿ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਆਲਿਙ੍ਗ੍ਯਸੇ ਚ ਸਤਤਂ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨਾਭਿਭਾषਸੇ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਵਕੜੀ ਹੋਈ ਰਹਿੰਦੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ?
ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ਪਤਿਂ ਬਾਲੇ ਨਨੁਪ ਤ੍ਵਮਤਿਨਿਰ੍ਘृਣਾ
ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ, ਹੇ ਕੁੜੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਦਈ ਨਹੀਂ?
ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਜੀਵੇਯਂ ਤਦਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਾਪਃ ਸਤ੍ਯੇਨਾਪਿ ਸ਼ਪੇ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਦਰਦ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਿਆਰੀ।
ਉਤ੍ਕੂਜਤਿ ਤਥਾਰਣ੍ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਕਣ੍ਠਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਇਆ।
ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਚਾਪਂ ਤਰਸਾ ਵਿਨਾਮ੍ਯ ਸਂਤਾਪਨਾਮ੍ਨਾ ਤੁ ਸ਼ਰੇਣ ਭੂਯਃ
ਉਸਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਵੰਨਿਆ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮੁੜ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਂਤਾਪਯਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਗਤ੍ਸਮਗ੍ਰਂ ਫੂਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਫੂਤ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਿਵਾਸਤੇ ਸ੍ਮ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੂੰਜਦਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਭृਸ਼ਂ ਕਾਮਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਤੁਨ੍ਨੋ ਵਿਜृਮ੍ਭਮਾਣਃ ਪਰਿਤੋ ਭ੍ਰਮਂਸ਼੍ਚ
ਫਿਰ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਦਾ ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਰਿਹਾ।
ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਚੋ ਯਦਦ੍ਯ ਤਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮੋ ऽਸਿ
ਭਰਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਕਰ; ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬੇਹੱਦ ਹੈ।
ਆਜ੍ਞਾਪਯਸ੍ਵਾਤੁਲਵੀਰ੍ਯ ਸ਼ਂਭੋ ਦਾਸੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤੇ ਭਕ੍ਤਿਯੁਤਸ੍ਤਥੇਸ਼
ਆਗਿਆ ਦੇ, ਅਤੁਟ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਭੂ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਗਤ ਭਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਵਿਜृਮ੍ਭਣੋਨ੍ਮਾਦਸਰੈਰ੍ਵਿਭਿਨ੍ਨੋ ਧृਤਿਂ ਨ ਵਿਨ੍ਦਾਮਿ ਰਤਿਂ ਸੁਖਂ ਵਾ
ਜੰਗਲੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੋਟ ਖਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਠਹਿਰਾਉਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਰਸ, ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ।
ਨਾਨ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਂ ਹਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਹ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਤੋषਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੀ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਦੈਵਂ ਵਚਨਂ ਬਭਾषੇ
ਫਿਰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਜਲਦੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਨਾਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਲੋਕ੍ਯ ਚ ਹਾਸ੍ਯਕਾਰਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਐਸਾ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸਾ ਲਿਆਵੇਗਾ।